Τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότεροι ενήλικες παρακολουθούν παιδικά προγράμματα, συλλέγουν φιγούρες, παίζουν video games ή επιστρέφουν σε «παιδικές» συνήθειες. Αυτό που κάποτε θεωρούνταν απλώς μια ιδιαιτερότητα, σήμερα μελετάται σοβαρά από την ψυχολογία ως μέρος της ανάγκης για χαλάρωση, νοσταλγία και συναισθηματική ισορροπία.  ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ Η «ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ» Οι ψυχολόγοι εξηγούν ότι η ενασχόληση ενηλίκων με παιδικές δραστηριότητες δεν είναι απαραίτητα ανωριμότητα. Συχνά σχετίζεται με: ανάγκη για αποφόρτιση από το στρες αναζήτηση ασφάλειας και απλότητας σύνδεση με ευχάριστες αναμνήσεις  Πρόκειται για έναν τρόπο «ψυχολογικής ξεκούρασης» από τις απαιτήσεις της ενήλικης ζωής.  ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΚΑΙ VIDEO GAMES ΣΤΗΝ ΕΝΗΛΙΚΗ ΖΩΗ Η ενασχόληση με παιχνίδια δεν είναι πλέον ταμπού. Πολλοί ενήλικες παίζουν video games ή επιτραπέζια, καθώς αυτά προσφέρουν: νοητική διέγερση κοινωνική επαφή αίσθηση επιτυχίας και προόδου  Σε μέτρι...

Το να τρώει κάποιος τα νύχια του, γνωστό και ως ονυχοφαγία, είναι μια συνήθεια πολύ πιο συχνή απ’ όσο νομίζουμε. Εμφανίζεται σε παιδιά, εφήβους και ενήλικες, συχνά χωρίς καν το άτομο να το αντιλαμβάνεται τη στιγμή που συμβαίνει. Για πολλούς είναι μια «κακή συνήθεια». Για την ψυχολογία όμως, συχνά αποτελεί κάτι βαθύτερο: έναν τρόπο εκτόνωσης, αυτορρύθμισης ή διαχείρισης εσωτερικής έντασης. ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΟΝΥΧΟΦΑΓΙΑ; Η ονυχοφαγία ανήκει στις επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές που σχετίζονται με το σώμα. Πρόκειται για μια πράξη αυτόματη, επαναλαμβανόμενη και συχνά ασυνείδητη, που ενεργοποιείται σε συγκεκριμένες καταστάσεις. Δεν σημαίνει απαραίτητα ψυχική διαταραχή, όμως μπορεί να συνδέεται με ψυχολογικούς μηχανισμούς που αξίζει να κατανοηθούν. ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΣΥΝΗΘΕΙΣ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟΙ ΛΟΓΟΙ; ΑΓΧΟΣ ΚΑΙ ΕΝΤΑΣΗ Ο πιο συχνός λόγος είναι το άγχος. Όταν ο νους πιέζεται, το σώμα αναζητά τρόπους εκτόνωσης. Το δάγκωμα των νυχιών λειτουργεί σαν μικρή προσωρινή ανακούφιση, όπως το να κουνά κάποιος νευρικά τ...

Οι εμπειρίες της παιδικής ηλικίας επηρεάζουν βαθιά τον τρόπο που σκεφτόμαστε, νιώθουμε και σχετιζόμαστε ως ενήλικες. Όταν ένα παιδί μεγαλώνει μέσα σε φόβο, απόρριψη, αδιαφορία, ένταση ή αστάθεια, τα σημάδια μπορεί να παραμείνουν για χρόνια, ακόμη κι αν δεν τα αναγνωρίζει συνειδητά. Τα παιδικά τραύματα δεν αφορούν μόνο ακραίες καταστάσεις· πολλές φορές συνδέονται με χρόνιες εμπειρίες που πλήγωσαν την ψυχολογία του παιδιού. 1. ΦΟΒΑΣΑΙ ΤΗΝ ΑΠΟΡΡΙΨΗ Αν σε πληγώνει υπερβολικά η κριτική ή φοβάσαι συνεχώς μήπως σε εγκαταλείψουν, μπορεί να υπάρχουν ρίζες σε πρώιμες εμπειρίες απόρριψης ή έλλειψης ασφάλειας. 2. ΒΑΖΕΙΣ ΠΑΝΤΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΠΡΩΤΑ Πολλοί άνθρωποι που μεγάλωσαν προσπαθώντας να κερδίσουν αγάπη ή αποδοχή δυσκολεύονται να βάλουν όρια και παραμελούν τις δικές τους ανάγκες. 3. ΔΥΣΚΟΛΕΥΕΣΑΙ ΝΑ ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΕΙΣ Αν περιμένεις πάντα ότι οι άλλοι θα σε προδώσουν, θα φύγουν ή θα σε πληγώσουν, αυτό μπορεί να συνδέεται με παλαιότερες εμπειρίες αστάθειας. 4. ΕΧΕΙΣ ΕΝΤΟΝΟ ΑΓΧΟΣ ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΦΑΝΗ ΛΟΓΟ...

Σε πολλούς χώρους εργασίας υπάρχει η «άτυπη προσδοκία» να γίνεις φίλος με τους συναδέλφους σου. Όμως δεν λειτουργούν όλοι έτσι — και η ψυχολογία το εξηγεί ξεκάθαρα: η επιλογή να κρατάς αποστάσεις δεν σημαίνει ψυχρότητα ή αντικοινωνική συμπεριφορά. Αντίθετα, πολλές φορές είναι συνειδητή στάση.  ΔΙΑΧΩΡΙΖΟΥΝ ΡΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ Κάποιοι άνθρωποι προτιμούν να βλέπουν τη δουλειά ως… δουλειά. Θέλουν σαφή όρια ανάμεσα σε επαγγελματική και προσωπική ζωή Αποφεύγουν να μπλέκουν συναισθήματα με υποχρεώσεις Νιώθουν πιο ασφαλείς όταν δεν «ανοίγονται»  Για αυτούς, η απόσταση είναι τρόπος προστασίας, όχι απόρριψης.  ΦΟΒΟΣ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗΣ Ή ΔΡΑΜΑΤΩΝ Η ψυχολογία δείχνει ότι παλιές εμπειρίες παίζουν μεγάλο ρόλο. Έχουν πληγωθεί από φιλίες στο παρελθόν Έχουν δει ίντριγκες, κουτσομπολιά ή ανταγωνισμό Δεν θέλουν να ξαναμπούν σε τέτοιες καταστάσεις  Έτσι, επιλέγουν ουδέτερες, τυπικές σχέσεις.  ΕΣΤΙΑΖΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΠΟΔΟΣΗ, ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ Για κάποιους, η δουλειά εί...

  Το να ξεχνάμε το όνομα κάποιου λίγα δευτερόλεπτα μετά τη γνωριμία είναι κάτι που συμβαίνει σχεδόν σε όλους. Αν και μπορεί να φαίνεται αγενές ή αμήχανο, στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα πολύ κοινό γνωστικό φαινόμενο που εξηγείται από τον τρόπο λειτουργίας της μνήμης και της προσοχής. Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ Όταν γνωρίζουμε κάποιον για πρώτη φορά, το μυαλό μας επεξεργάζεται πολλές πληροφορίες ταυτόχρονα: την εμφάνιση, τη συμπεριφορά, το πλαίσιο της συνάντησης. Έτσι, το όνομα —που είναι μια αφηρημένη πληροφορία— συχνά δεν λαμβάνει την απαραίτητη προσοχή για να αποθηκευτεί σωστά. ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ «ΜΠΗΚΕ ΚΑΙ ΒΓΗΚΕ» Στην Ψυχολογία αυτό συνδέεται με την αδύναμη μεταφορά της πληροφορίας από τη βραχυπρόθεσμη στη μακροπρόθεσμη μνήμη. Αν δεν δοθεί έμφαση τη στιγμή της ακρόασης, το όνομα απλώς «χάνεται». ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΝΟΗΜΑΤΙΚΗ ΣΥΝΔΕΣΗ Σε αντίθεση με άλλες πληροφορίες, τα ονόματα δεν περιγράφουν κάτι συγκεκριμένο. Είναι αυθαίρετα και δεν συνδέονται εύκολα με εικόνες ή έννοιες, γε...

Η τάση κάποιων ανθρώπων να προσφέρουν συχνά δώρα και εκπλήξεις δεν είναι απλώς θέμα χαρακτήρα ή καλής διάθεσης. Στον χώρο της Ψυχολογία , αυτή η συμπεριφορά ερμηνεύεται μέσα από διάφορους μηχανισμούς και κίνητρα. ΕΚΦΡΑΣΗ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ Για πολλούς, τα δώρα αποτελούν έναν βασικό τρόπο έκφρασης αγάπης. Συνδέεται με την έννοια των «γλωσσών της αγάπης», όπου η προσφορά είναι τρόπος επικοινωνίας συναισθημάτων χωρίς λόγια. ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΑΠΟΔΟΧΗΣ ΚΑΙ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΗΣ Σε κάποιες περιπτώσεις, η συνεχής προσφορά μπορεί να σχετίζεται με την ανάγκη για αποδοχή. Το άτομο νιώθει ότι μέσα από το «δίνω» θα λάβει αγάπη, αναγνώριση ή επιβεβαίωση. Η ΧΑΡΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ Η πράξη του να δίνεις ενεργοποιεί θετικά συναισθήματα. Έρευνες δείχνουν ότι η προσφορά αυξάνει την προσωπική ευχαρίστηση και ενισχύει την ψυχική ευεξία, δημιουργώντας έναν θετικό κύκλο. ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΞΙΕΣ Άτομα με έντονα στοιχεία ενσυναίσθησης ή γενναιοδωρίας είναι πιο πιθανό να κάνουν συχνά δώρα. Για αυτούς, η χαρά των άλλων...

  Έχεις σίγουρα συναντήσει ανθρώπους που μιλούν πιο δυνατά από το συνηθισμένο και ταυτόχρονα «σαρώνουν» τον χώρο με το βλέμμα τους, σαν να αναζητούν ποιος τους ακούει. Είναι απλώς θέμα χαρακτήρα ή κρύβεται κάτι πιο βαθύ; Η ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΠΡΟΣΟΧΗ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ Σύμφωνα με την ψυχολογία, αυτή η συμπεριφορά συχνά συνδέεται με την ανάγκη για επιβεβαίωση. Ο άνθρωπος θέλει: να ακουστεί να αναγνωριστεί να νιώσει σημαντικός μέσα σε μια ομάδα Η δυνατή φωνή λειτουργεί σαν «εργαλείο» για να τραβήξει την προσοχή, ενώ το βλέμμα ψάχνει την ανταπόκριση. ΕΞΩΣΤΡΕΦΕΙΑ Ή ΚΑΤΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ; Δεν σημαίνει πάντα κάτι αρνητικό. Πολλοί εξωστρεφείς άνθρωποι έχουν φυσικά πιο έντονη παρουσία. Ωστόσο, υπάρχει διαφορά μεταξύ: υγιούς εξωστρέφειας υπερβολικής ανάγκης για επιβεβαίωση Όταν κάποιος χρειάζεται συνεχώς κοινό , τότε πιθανόν προσπαθεί να καλύψει εσωτερικές ανασφάλειες. ΤΙ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΟ «ΣΑΡΩΤΙΚΟ» ΒΛΕΜΜΑ; Το βλέμμα που αναζητά ακροατήριο δεν είναι τυχαίο. Είναι μια μορφή μη λεκτικής επικο...

Η επιλογή ρούχων —ακόμα και των εσωρούχων— συχνά συνδέεται με την προσωπικότητα, τις συνήθειες και την ανάγκη για άνεση ή έλεγχο. Αυτός λοιπόν που επιλέγει να φοράει άσπρα εσώρουχα πιθανότατα να διακρίνεται από τα παρακάτω χαρακτηριστικά: 1. Ο «ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΣ» Αυτός που φοράει άσπρα από τότε που θυμάται τον εαυτό του. Δεν αλλάζει εύκολα συνήθειες. Αν βρει κάτι που δουλεύει, τέλος.  Motto: «Αφού κάνει τη δουλειά του, γιατί να το αλλάξω;» 2. Ο «ΚΑΘΑΡΟΣ ΚΑΙ ΞΑΣΤΕΡΟΣ» Λευκό = καθαρότητα. Θέλει όλα να φαίνονται… στην εντέλεια. Μπορεί να είναι και λίγο τελειομανής.  Πιθανό bonus: μυρίζει πάντα φρεσκάδα απορρυπαντικού. 3. Ο «ΔΕΝ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ Η ΜΟΔΑ» Μηδέν ενδιαφέρον για trends, χρώματα και σχέδια. Πρακτικός μέχρι το κόκαλο.  Αν είχε επιλογή: ίδια μπλούζα, ίδιο παντελόνι, κάθε μέρα. 4. Ο «ΤΗΣ ΜΑΜΑΣ» (με αγάπη) Κάπου υπάρχει μια μαμά που ακόμα αγοράζει τα εσώρουχα. Και ναι… είναι άσπρα.  Classic ελληνικό σενάριο. 5. Ο «ΑΣΦΑΛΗΣ ΠΑΙΚΤΗΣ» Δεν ρισκάρει. Ούτε στα εσώρουχα, ού...

Όταν η ψυχολογία ενός ανθρώπου έχει έντονα σκαμπανεβάσματα (δηλαδή πολύ καλές και πολύ κακές φάσεις μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα), δεν σημαίνει αυτόματα ότι υπάρχει κάποια συγκεκριμένη ασθένεια. Μπορεί να οφείλεται σε πολλούς παράγοντες — από στρες και τρόπο ζωής, μέχρι πιο σύνθετες ψυχολογικές ή και ιατρικές καταστάσεις. Παρακάτω είναι μερικές πιθανές καταστάσεις που μπορεί να σχετίζονται (χωρίς αυτό να αποτελεί διάγνωση):  ΔΙΠΟΛΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ Χαρακτηρίζεται από εναλλαγές ανάμεσα σε πολύ ανεβασμένη διάθεση (μανία ή υπομανία) και έντονη κατάθλιψη. Ο άνθρωπος μπορεί να έχει περιόδους υπερενέργειας, ελάχιστου ύπνου και υπερβολικής αισιοδοξίας, και μετά να πέφτει σε έντονη θλίψη και έλλειψη ενέργειας.  ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΜΕ ΕΞΑΡΣΕΙΣ ΔΙΑΘΕΣΗΣ Σε κάποιες μορφές κατάθλιψης, η διάθεση δεν είναι σταθερά χαμηλή, αλλά υπάρχουν “ανεβάσματα” και “κατεβάσματα”. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι το πρόβλημα έχει φύγει — συχνά παραμένει υποβόσκον.  ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΑΓΧΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΡΕΣ Έντονο ή χρόνιο σ...

Το να κοιτάει κάποιος συνεχώς το ρολόι ή το κινητό για να δει την ώρα είναι μια συμπεριφορά που συναντάμε πολύ συχνά στην καθημερινότητα. Άλλοι το θεωρούν ένδειξη πειθαρχίας και οργάνωσης, ενώ άλλοι το βλέπουν ως σημάδι άγχους και εσωτερικής πίεσης. Η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση και εξαρτάται από το πλαίσιο και τον τρόπο που εκδηλώνεται αυτή η συνήθεια. Από τη μία πλευρά, οι οργανωτικοί άνθρωποι χρησιμοποιούν την ώρα σαν εργαλείο. Θέλουν να είναι συνεπείς, να προλαβαίνουν υποχρεώσεις και να έχουν έλεγχο στο πρόγραμμά τους. Για αυτούς, το να κοιτούν την ώρα δεν είναι εμμονή, αλλά μια πρακτική υπενθύμιση ότι κινούνται βάσει σχεδίου. Συχνά είναι άτομα που λειτουργούν με λίστες, στόχους και συγκεκριμένα χρονικά όρια. Πρόσφατες μελέτες της Βρετανίας γέρνουν σε αυτή την οπτική. Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν οι άνθρωποι που κοιτούν την ώρα επαναλαμβανόμενα επειδή νιώθουν πίεση. Σε αυτή την περίπτωση, το ρολόι γίνεται πηγή άγχους αντί για εργαλείο. Μπορεί να συνδέεται με φόβο μήπως αργή...

  ΓΙΑΤΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΝ ΝΑ ΛΕΝΕ ΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΤΟΥΣ Η ηλικία είναι για πολλούς ένα ευαίσθητο θέμα. Σύμφωνα με την Ψυχολογία , η αποφυγή αποκάλυψης της ηλικίας συχνά συνδέεται με τον τρόπο που βλέπει κάποιος τον εαυτό του αλλά και με κοινωνικές πιέσεις. Σε έναν κόσμο που δίνει μεγάλη σημασία στη νεότητα, δεν είναι περίεργο που κάποιοι αισθάνονται άβολα να αποκαλύψουν τα χρόνια τους. ΦΟΒΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΤΙΚΗ Ένας από τους βασικούς λόγους είναι ο φόβος της αρνητικής αξιολόγησης. Πολλοί ανησυχούν ότι θα κριθούν διαφορετικά — είτε ως «μεγάλοι» είτε ως «άπειροι» — ανάλογα με την ηλικία τους. Αυτό μπορεί να επηρεάσει τόσο την προσωπική όσο και την επαγγελματική τους ζωή. ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ ΚΑΙ ΕΙΚΟΝΑ ΕΑΥΤΟΥ Η ανάγκη να κρύβει κάποιος την ηλικία του μπορεί να σχετίζεται με χαμηλή αυτοεκτίμηση ή με δυσκολία αποδοχής του χρόνου που περνά. Σε ορισμένες περιπτώσεις, συνδέεται με την έννοια της αυτοεικόνα και το πώς θέλει να παρουσιάζεται στους άλλους. ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΑ Τα στερεότυπα γύρω από ...

  Η ΑΛΛΑΓΗ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΜΙΚΡΟ “ΣΟΚ” Μια μετακόμιση σε άλλη πόλη, είτε πας από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη είτε ακόμα πιο μακριά, είναι κάτι πολύ περισσότερο από πρακτική αλλαγή. Είναι μια συναισθηματική μετάβαση. Είναι φυσιολογικό να νιώσεις: άγχος νοσταλγία ενθουσιασμό και φόβο μαζί Όλα αυτά μπορούν να συνυπάρχουν — και είναι απολύτως οκ. ΜΗΝ ΠΙΕΖΕΙΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΝΑ “ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΕΙ” ΑΜΕΣΑ Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη είναι η βιασύνη. Η προσαρμογή θέλει χρόνο. Δώσε στον εαυτό σου: εβδομάδες (ή και μήνες) για να νιώσει άνετα χώρο να “χτίσει” νέα ρουτίνα την άδεια να μην είναι όλα τέλεια από την αρχή Η νέα πόλη δεν γίνεται “σπίτι” από τη μια μέρα στην άλλη. ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ ΜΙΚΡΕΣ ΣΤΑΘΕΡΕΣ Οι μικρές συνήθειες είναι το κλειδί για να νιώσεις ασφάλεια. Βρες ένα αγαπημένο καφέ ή μέρος για περπάτημα Κράτησε κάποιες ρουτίνες από πριν (π.χ. πρωινό, μουσική, άσκηση) Διαμόρφωσε τον χώρο σου με πράγματα που αγαπάς Αυτές οι “σταθερές” λειτουργούν σαν γέφυρα ανάμεσα στο ...

  Πόσες φορές έχεις πει «έσκασα» μετά το φαγητό… και λίγα λεπτά μετά βρίσκεις χώρο για ένα γλυκό; Δεν είναι ιδέα σου — είναι ένα πραγματικό φαινόμενο που εξηγείται τόσο από το σώμα όσο και από το μυαλό σου. Το στομάχι δεν λειτουργεί απλά σαν “δοχείο” που γεμίζει και τελειώνει. Η όρεξη επηρεάζεται έντονα από ερεθίσματα, συνήθειες και συναισθήματα. ΑΙΣΘΗΤΗΡΙΑΚΟΣ ΚΟΡΕΣΜΟΣ: Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΠΟΙΚΙΛΙΑΣ Ένας βασικός λόγος είναι ο λεγόμενος «αισθητηριακός κορεσμός». Όταν τρως το ίδιο φαγητό για αρκετή ώρα, ο εγκέφαλος αρχίζει να το βαριέται. Η επιθυμία μειώνεται, όχι επειδή έχεις χορτάσει πλήρως, αλλά επειδή έχεις κουραστεί από τη γεύση. Όταν όμως εμφανίζεται ένα γλυκό: έχει διαφορετική γεύση (γλυκιά αντί για αλμυρή), διαφορετική υφή, διαφορετικό άρωμα. Αυτό “ξυπνά” ξανά την όρεξη και δίνει την αίσθηση ότι υπάρχει χώρος — ενώ στην ουσία ενεργοποιείται ένα νέο κύμα επιθυμίας. Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΑΝΤΑΜΟΙΒΗΣ Το γλυκό δεν είναι απλά τροφή — είναι και επιβράβευση. Από μικροί έχουμε μάθει: ...