Πρόκειται για ένα από τα πιο απαραίτητα αλλά και λιγότερο ορατά επαγγέλματα της καθημερινότητας. Ο τεχνικός αποχετεύσεων, ευρέως γνωστός ως βοθρατζής, εργάζεται ώστε να λειτουργεί σωστά κάτι που όλοι θεωρούμε αυτονόητο: η υγιεινή των σπιτιών και των πόλεων μας. Αν σταματούσε έστω και για λίγες ημέρες η δραστηριότητά του, τα προβλήματα δημόσιας υγείας θα εμφανίζονταν άμεσα. Εργασία σε αντίξοες συνθήκες Η φύση του επαγγέλματος απαιτεί εργασία σε περιβάλλοντα δύσκολα και συχνά επικίνδυνα. Ο τεχνικός έρχεται καθημερινά σε επαφή με λύματα, βακτήρια και έντονες οσμές. Οι χώροι στους οποίους καλείται να εργαστεί είναι συνήθως στενοί, υπόγειοι και με ελάχιστο αερισμό, όπως φρεάτια, βόθροι και υπόγεια δίκτυα αποχέτευσης. Η εργασία δεν περιορίζεται σε μία απλή άντληση υδάτων. Συχνά χρειάζεται να εντοπίσει φραγές μέσα σε σωληνώσεις, να κατέβει σε βάθος, να χρησιμοποιήσει βαριά μηχανήματα και να αντιμετωπίσει απρόβλεπτες καταστάσεις. Υψηλός υγειονομικός κίνδυνος Ένα από τα μεγαλύτερα βάρη του...

Μερικές φορές η πραγματικότητα γράφει ιστορίες πιο δυνατές κι από ταινία. Και αυτή είναι μία από τις πιο συγκινητικές που έχουν καταγραφεί. Το ατύχημα που άλλαξε τα πάντα Το 1998, στις ΗΠΑ, ο Scott Hawkins (τότε 38 ετών) ενεπλάκη σε σοβαρό τροχαίο ατύχημα. Υπέστη βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση και έμεινε για ημέρες σε κώμα. Όταν τελικά ξύπνησε στο νοσοκομείο, οι γιατροί κατάλαβαν αμέσως κάτι παράξενο: Δεν θυμόταν τη ζωή του. Δεν θυμόταν: το σπίτι του τη δουλειά του τους φίλους του ούτε… τη σύζυγό του. Η γυναίκα του, η Kristen , στεκόταν μπροστά του και εκείνος τη ρώτησε: «Συγγνώμη… ποια είστε;» Η στιγμή που την γνώρισε ξανά Για την Kristen ήταν σοκ. Ήταν παντρεμένοι χρόνια, είχαν κοινές αναμνήσεις, ταξίδια, φωτογραφίες — και ξαφνικά ήταν απλώς μια άγνωστη γυναίκα. Οι γιατροί διέγνωσαν ολική παλίνδρομη αμνησία : ο εγκέφαλός του είχε «σβήσει» το παρελθόν, αλλά μπορούσε να δημιουργεί νέες μνήμες. Και τότε συνέβη κάτι απρόσμενο. Η Kristen άρχισε να τον επισκέπτ...

Το επάγγελμα της αεροσυνοδού συχνά φαντάζει λαμπερό και γεμάτο ταξίδια. Πίσω όμως από το χαμόγελο και την άψογη εμφάνιση κρύβεται μια απαιτητική καθημερινότητα με ευθύνες και προκλήσεις που δεν είναι πάντα ορατές στο επιβατικό κοινό. ΑΠΑΙΤΗΤΙΚΑ ΩΡΑΡΙΑ ΚΑΙ ΚΟΥΡΑΣΗ Οι αεροσυνοδοί εργάζονται με κυλιόμενα ωράρια που περιλαμβάνουν νυχτερινές πτήσεις, αργίες και Σαββατοκύριακα. Η συνεχής αλλαγή ζωνών ώρας επηρεάζει τον βιολογικό ρυθμό και προκαλεί έντονη κόπωση. Η έλλειψη σταθερού προγράμματος δυσκολεύει και την προσωπική ζωή. ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΠΙΕΣΗ Η διαχείριση επιβατών δεν είναι πάντα εύκολη. Υπάρχουν περιπτώσεις έντασης, φόβου πτήσης ή ακόμη και επιθετικής συμπεριφοράς. Η αεροσυνοδός οφείλει να παραμένει ψύχραιμη, ευγενική και αποτελεσματική, ακόμη και σε συνθήκες πίεσης. ΕΥΘΥΝΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ Πέρα από την εξυπηρέτηση, ο βασικός ρόλος είναι η ασφάλεια των επιβατών. Οι αεροσυνοδοί εκπαιδεύονται σε πρώτες βοήθειες, εκκενώσεις αεροσκάφους και αντιμετώπιση έκτακτων περιστατικών. Σε περίπτωση ανά...

Η Σοφία μάς γράφει ότι βρίσκεται σε ένα συναισθηματικό δίλημμα που πολλές γυναίκες έχουν ζήσει αλλά λίγες το παραδέχονται ανοιχτά. Από τη μία έχει έναν σύντροφο που της προσφέρει ασφάλεια γενναιοδωρία και φροντίδα. Της πληρώνει τα πάντα και δείχνει έμπρακτα το ενδιαφέρον του. Από την άλλη όμως η καρδιά της χτυπά για έναν άλλον άντρα που δεν είναι γενναιόδωρος με τα χρήματα και χαρακτηρίζεται από τσιγκουνιά αλλά της ξυπνά έντονα συναισθήματα. Σοφία το πρώτο που χρειάζεται να ξεκαθαρίσεις είναι τι σημαίνει για σένα αγάπη και τι σημαίνει σχέση. Τα χρήματα από μόνα τους δεν είναι ούτε απόδειξη έρωτα ούτε εγγύηση ευτυχίας. Μπορούν όμως να δείχνουν στάση ζωής. Η γενναιοδωρία δεν αφορά μόνο το πορτοφόλι αλλά και την καρδιά. Αν κάποιος είναι δοτικός οικονομικά συνήθως είναι δοτικός και συναισθηματικά αν και όχι πάντα. Από την άλλη ο έρωτας είναι δύναμη που δεν ελέγχεται εύκολα. Το ότι νιώθεις έντονα για έναν άνθρωπο δεν σημαίνει ότι μπορείτε να χτίσετε μια υγιή και ισορροπημένη σχέση. Η τσιγκο...

Η τέχνη του «διαβάσματος» του φλιτζανιού του ελληνικού καφέ ανήκει στην κατηγορία της tasseography,  δηλαδή μαντεία από σημάδια στο φλιτζάνι ή στο υπόλειμμα του ροφήματος. Αυτή η πρακτική έχει ρίζες αιώνων σε πολλές κουλτούρες, και ενώ δεν υπάρχει μια συγκεκριμένη υπαρκτή καφετζού που να έγινε διεθνώς γνωστή αποκλειστικά για αυτό, η Μαντάμ Μαρί Αν Λε Νορμάν (Marie Anne Lenormand) θεωρείται μια από τις πιο διάσημες μάντισσες της ιστορίας και έχει άμεση σχέση με την τέχνη της πρόβλεψης που περιλαμβάνει και πρακτικές όπως η καφεμαντεία. Η Μαντάμ Λε Νορμάν (1772-1843) ήταν γαλλίδα μάντισσα, καρτομάντης και μαντεύτρια που έζησε στην εποχή του Ναπολέοντα και έγινε γνωστή για τις προβλέψεις της, τις συμβουλές και την επιρροή της στην υψηλή κοινωνία της Ευρώπης. Μετά τον θάνατό της, χρησιμοποιήθηκε το όνομά της για να ονομάσει μια από τις πιο διαδεδομένες τράπουλες μαντείας παγκοσμίως, τις «Lenormand cards», που έως σήμερα χρησιμοποιούνται στην Ευρώπη, στη Ρωσία, στη Βραζιλία και αλλο...

Ένα ιδιαίτερα φορτισμένο και λεπτό μήνυμα έφτασε στο μέιλ της σύνταξης από μια χωρισμένη μητέρα που δηλώνει σε πλήρη απογοήτευση. Ζητά καθοδήγηση γιατί βρίσκεται μπροστά σε ένα συναισθηματικό αδιέξοδο που φοβάται ότι μπορεί να διαλύσει τις ισορροπίες της ζωής της. Όπως αναφέρει είναι μητέρα ενός ενήλικου γιου και εδώ και μήνες έχει αναπτύξει κρυφή ερωτική σχέση με έναν φίλο του. Τονίζει ότι πρόκειται για συναινετική σχέση μεταξύ δύο ενηλίκων και ότι τα συναισθήματα είναι αληθινά και βαθιά. Παρ όλα αυτά το βάρος της ενοχής και ο φόβος της αποκάλυψης την καταρρακώνουν. Η μεγαλύτερη αγωνία της είναι ο γιος της. Δηλώνει ξεκάθαρα πως δεν θέλει σε καμία περίπτωση να τον πληγώσει ή να χάσει την εμπιστοσύνη του. Την ίδια στιγμή όμως φοβάται ότι αν βάλει τέλος στη σχέση θα χάσει έναν άνθρωπο που την έκανε να νιώσει ξανά ζωντανή μετά από χρόνια μοναξιάς και συναισθηματικής στέρησης. Στο μήνυμά της ρωτά τι πρέπει να κάνει. Να μιλήσει ειλικρινά ρισκάροντας μια οδυνηρή σύγκρουση ή να συνεχίσ...

  Από τα αρχαία χρόνια μέχρι σήμερα, οι γοργόνες αποτελούν ένα από τα πιο διαχρονικά και μυστηριώδη πλάσματα της θάλασσας. Παρότι ανήκουν στη σφαίρα του μύθου, αρκετοί ψαράδες από διάφορα μέρη του κόσμου υποστηρίζουν ότι έχουν ζήσει εμπειρίες που δεν μπορούν εύκολα να εξηγηθούν. Ψαράδες περιγράφουν μορφές με ανθρώπινο επάνω μέρος σώματος και ουρά ψαριού να εμφανίζονται για λίγα δευτερόλεπτα κοντά στις βάρκες τους, κυρίως σε ήρεμα νερά ή κατά το σούρουπο. Κάποιοι μιλούν για γυναικεία πρόσωπα με έντονα μάτια και μακριά μαλλιά, ενώ άλλοι αναφέρουν ότι άκουσαν τραγούδι να έρχεται από τη θάλασσα χωρίς εμφανή πηγή. Σε πολλές περιπτώσεις, οι μαρτυρίες αυτές αποδίδονται σε οπτικές ψευδαισθήσεις, κακές καιρικές συνθήκες ή σε θαλάσσια θηλαστικά, όπως οι μανάτοι ή οι φώκιες. Ωστόσο, όσοι έζησαν αυτές τις εμπειρίες επιμένουν ότι αυτό που είδαν δεν έμοιαζε με κανένα γνωστό ζώο. Οι ιστορίες αυτές, αληθινές ή όχι, συνεχίζουν να τροφοδοτούν τη φαντασία και να κρατούν ζωντανό το μυστήριο της ...

Όταν μιλάμε για τα παραδοσιακά ζαχαροπλαστεία της Ελλάδας, εκείνα τα μικρά μαγαζιά με τις βιτρίνες γεμάτες γλυκά που ξεχειλίζουν νοσταλγία, υπάρχουν μερικά γλυκά που απλά δεν έλειπαν ποτέ από τα κουτιά και τα πιατάκια των παππούδων μας. Μεταξύ αυτών, ένα από τα πιο χαρακτηριστικά είναι: ΓΑΛΑΚΤΟΜΠΟΥΡΕΚΟ Το γαλακτομπούρεκο είναι ένα παραδοσιακό ελληνικό γλυκό φτιαγμένο από στρώσεις τραγανής φλούδας φύλλου γεμισμένες με πλούσια κρέμα από σιμιγδάλι και κατόπιν σιροπημένες με γλυκό σιρόπι. Η συνταγή του διαμορφώθηκε μέσα στα χρόνια, αλλά η βασική ιδέα , ζουμερή κρέμα και τραγανό φύλλο, έχει παραμείνει ίδια, και το γλυκό αυτό θεωρείται σταθερή αξία των κλασικών ζαχαροπλαστείων στην Ελλάδα για δεκαετίες.  Δεν ήταν απλώς ένα γλυκό που πουλιόταν: ήταν ένα γλυκό που συνδεόταν με τις καθημερινές στιγμές, με τα στέκια της γειτονιάς και με τις επισκέψεις στα παλιά ζαχαροπλαστεία. Σε πολλές πόλεις, όταν κάποιος έλεγε “πάμε για γλυκό”, το γαλακτομπούρεκο ήταν από τα πρώτα που έρχονταν στο μυ...

Υπάρχουν ιστορίες που αψηφούν τη λογική, και λίγες είναι τόσο παράξενες όσο αυτή ενός άντρα που εμφανίστηκε με διαβατήριο από μια χώρα που… δεν υπήρξε ποτέ . Το περιστατικό συνέβη τη δεκαετία του 1950 σε ένα ευρωπαϊκό αεροδρόμιο, όταν οι συνοριοφύλακες σταμάτησαν έναν άντρα για έλεγχο. Όταν τους έδειξε τα έγγραφά του, πάγωσαν. Το διαβατήριό του ήταν από τη χώρα Taured , μια χώρα που δεν υπήρχε στον χάρτη, ούτε τότε ούτε ποτέ στην ιστορία. Ο άντρας ήταν καθησυχαστικός και φαινόταν απόλυτα φυσιολογικός. Υποστήριζε ότι ζούσε σε αυτή τη χώρα, είχε δουλειά, λογαριασμούς και έγγραφα. Οι υπάλληλοι, αρχικά μπερδεμένοι, προσπάθησαν να τον καταγράψουν και να του δώσουν ένα νέο διαβατήριο. Εκείνος επιμείνει ότι όλα τα έγγραφα ήταν αυθεντικά. Το πιο παράξενο ήταν ότι το αεροδρόμιο βρισκόταν σε περιοχή που οι χάρτες της εποχής κάλυπταν πλήρως. Κανένα μέρος με το όνομα Taured δεν υπήρχε. Κατά τη διάρκεια της κράτησής του, ο άντρας φαινόταν ανήσυχος αλλά δεν έδειχνε πανικό. Όταν οι υπάλληλοι ξύπνη...

Το Mary Celeste είναι ένα από τα πιο ανατριχιαστικά μυστήρια της ναυτικής ιστορίας και όχι άδικα. Δεν πρόκειται για ναυάγιο, ούτε για ιστορία με πτώματα και συντρίμμια. Πρόκειται για κάτι πολύ πιο τρομακτικό: ένα πλοίο που βρέθηκε να πλέει ολομόναχο, σαν να είχε εγκαταλειφθεί από τον ίδιο τον χρόνο. Τον Δεκέμβριο του 1872, το βρετανικό πλοίο Dei Gratia εντόπισε στον Ατλαντικό Ωκεανό ένα ιστιοφόρο που κινούνταν παράξενα, χωρίς σαφή πορεία. Όταν πλησίασαν και ανέβηκαν στο κατάστρωμα, διαπίστωσαν ότι επρόκειτο για το Mary Celeste . Από την πρώτη στιγμή ήταν φανερό πως κάτι δεν πήγαινε καλά. Δεν υπήρχε κανένα μέλος πληρώματος, καμία φωνή, καμία κίνηση. Μόνο σιωπή. Το πλοίο βρισκόταν σε καλή κατάσταση. Τα πανιά ήταν μερικώς υψωμένα, τα αμπάρια σχεδόν άθικτα και το φορτίο του —βαρέλια με αλκοόλη— δεν είχε λεηλατηθεί. Στις καμπίνες, τα προσωπικά αντικείμενα των ναυτών ήταν στη θέση τους. Τα ρούχα τους, τα έγγραφα, ακόμα και τα παιχνίδια του μικρού παιδιού του καπετάνιου. Στην κουζίνα υπήρ...

Η Εβίτα κουβαλούσε για χρόνια ένα βάρος που λίγοι γνώριζαν. Από μικρή ηλικία, όταν τη ρωτούσαν στο σχολείο αν έχει αδερφό, εκείνη απαντούσε πάντα «όχι». Οι δάσκαλοι, οι συμμαθητές, οι φίλοι της δεν ήξεραν την αλήθεια. Ο αδερφός της ήταν παιδί με ειδικές ανάγκες και η ίδια, παιδί ακόμα, δεν ήξερε πώς να διαχειριστεί τα βλέμματα, τις ερωτήσεις και τη σιωπηλή κοινωνική πίεση. Στη γειτονιά όμως όλοι ήξεραν. Ήξεραν την οικογένεια, ήξεραν τον αδερφό της, ήξεραν την αλήθεια που εκείνη προσπαθούσε να κρύψει. Η Εβίτα μεγάλωσε με αυτό το μυστικό, το κουβάλησε στην εφηβεία και στην ενήλικη ζωή της, συνεχίζοντας να αποφεύγει να μιλά γι’ αυτόν. Όχι γιατί δεν τον αγαπούσε, αλλά γιατί δεν είχε μάθει πώς να σταθεί απέναντι στον φόβο και την ενοχή. Τα χρόνια πέρασαν και ο αδερφός της έφυγε από τη ζωή. Τότε ήρθε το ξέσπασμα. Όλα όσα κρατούσε μέσα της βγήκαν στην επιφάνεια. Η Εβίτα μετανιώνει. Μακάρι, όπως λέει, να μπορούσε να γυρίσει τον χρόνο πίσω. Να τον αγκαλιάσει χωρίς φόβο, να τον συστήσει στον κ...

Ο Φάνης παντρεύτηκε για να ξεχάσει… αλλά δεν ξέχασε ποτέ. Ο Φάνης μας έστειλε ένα e-mail μέσα στη νύχτα. Όχι για να κατηγορήσει. Όχι για να δικαιολογηθεί. Μόνο για να πει τον πόνο του και να ζητήσει βοήθεια. «Το μυαλό μου έχει τρελαθεί», γράφει. «Τη σκέφτομαι συνέχεια. Η φωνή της είναι μέσα στο κεφάλι μου. Δεν ξέρω τι να κάνω…» Η ιστορία του ξεκινά από τα φοιτητικά χρόνια. Γνωρίστηκαν στο πανεπιστήμιο. Ήταν μαζί είκοσι ολόκληρα χρόνια. Μεγάλωσαν μαζί, άλλαξαν μαζί, έκαναν όνειρα, σχέδια, μια ολόκληρη ζωή. Κι όμως, μια μέρα, χωρίς κάποιον συγκεκριμένο λόγο –τουλάχιστον έτσι το βίωσε εκείνος–, εκείνη του είπε πως «τελείωσε». Απλώς… τελείωσε. Ο Φάνης έμεινε πίσω. Στα 46 του πια, μόνος, άδειος, με μια απουσία που δεν γέμισε ποτέ. Και τότε πήρε μια απόφαση που σήμερα τον βαραίνει: παντρεύτηκε την Άννα, πιστεύοντας πως έτσι θα καταφέρει να ξεπεράσει «τη γυναίκα της ζωής του», όπως ο ίδιος την αποκαλεί ακόμα μέσα του βαθιά και σιωπηλά. Τη σκέφτεται κάθε μέρα. Σε άσχετες στιγμές. Στη...

Λέγομαι Πελαγία και ναι έχω αγανακτήσει. Δεν πάει άλλο αυτή η κατάσταση. Βγαίνω στον δρόμο για μια απλή βόλτα και κάνω σλάλομ για να μη πατήσω ακαθαρσίες. Κοιτάω κάτω αντί να κοιτάω μπροστά μου. Αυτό δεν είναι ζωή είναι ντροπή. Έχεις σκύλο. Μπράβο σου. Αγάπη ευθύνη συντροφιά. Μαζί με αυτά όμως έρχεται και μια σακούλα στο χέρι. Δεν είναι προαιρετικό δεν είναι θέμα διάθεσης είναι θέμα σεβασμού. Σεβασμού προς τους άλλους προς τα παιδιά που παίζουν στο πεζοδρόμιο προς τους ηλικιωμένους προς όλους μας. Δεν φταίει ο σκύλος. Εσύ φταις. Ο σκύλος έκανε αυτό που είναι φυσικό. Εσύ είσαι αυτός που άφησες πίσω σου τη βρωμιά και έφυγες σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Σαν να μη θα περάσει άλλος. Σαν να μη μυρίζει. Σαν να μη πατάει κόσμος. Και μην ακούσω δικαιολογίες τύπου δεν είχα σακούλα ή δεν είδα ή βιαζόμουν. Αν δεν μπορείς να αναλάβεις την ευθύνη μην έχεις σκύλο. Τόσο απλά. Η πόλη δεν είναι τουαλέτα και τα πεζοδρόμια δεν σου ανήκουν. Θέλω καθαρούς δρόμους. Θέλω να περπατάω χωρίς αηδία. Θέλω στοιχ...

Ένας καλός και έντιμος πολιτικός οφείλει πρώτα από όλα να διαθέτει ακέραιο ήθος. Η εντιμότητα δεν είναι απλώς προσωπική αρετή αλλά δημόσια στάση ζωής που εκδηλώνεται με διαφάνεια στις αποφάσεις με σεβασμό στη νομιμότητα και με απόσταση από κάθε μορφή ιδιοτέλειας. Χωρίς αυτή τη βάση καμία ικανότητα δεν μπορεί να υπηρετήσει πραγματικά το κοινό καλό. Εξίσου σημαντική είναι η γνώση και η επάρκεια. Ο πολιτικός χρειάζεται κατανόηση της κοινωνίας της οικονομίας και των θεσμών ώστε οι επιλογές του να είναι τεκμηριωμένες και αποτελεσματικές. Η γνώση όμως πρέπει να συνοδεύεται από ταπεινότητα και διάθεση μάθησης γιατί η πραγματικότητα αλλάζει και κανείς δεν κατέχει όλες τις απαντήσεις. Κεντρικό προσόν αποτελεί η αίσθηση ευθύνης απέναντι στους πολίτες. Αυτό σημαίνει ειλικρίνεια στον λόγο συνέπεια στις δεσμεύσεις και θάρρος να αναλαμβάνει το κόστος δύσκολων αλλά αναγκαίων αποφάσεων. Ένας έντιμος πολιτικός δεν κρύβεται πίσω από δικαιολογίες ούτε μεταθέτει ευθύνες. Απαραίτητη είναι και η ενσυναίσ...

Ο Θανάσης δεν ντρέπεται πραγματικά για τον πατέρα του αλλά για τον τρόπο που η κοινωνία μαθαίνει στα παιδιά να αξιολογούν τους ανθρώπους με βάση το επάγγελμά τους. Η επιλογή του να πει ότι ο μπαμπάς του είναι δάσκαλος δεν είναι ψέμα από κακία αλλά άμυνα απέναντι στον φόβο της κοροϊδίας και της απόρριψης. Το σχολικό περιβάλλον παίζει καθοριστικό ρόλο. Από πολύ νωρίς τα παιδιά αντιλαμβάνονται ποια επαγγέλματα θεωρούνται σημαντικά και ποια υποτιμημένα. Όταν ακούνε σχόλια γονιών συμμαθητών ή ακόμα και ενηλίκων που υποβαθμίζουν τη χειρωνακτική εργασία μαθαίνουν ότι η κοινωνική αξία δεν συνδέεται με τον άνθρωπο αλλά με τον τίτλο του. Ευθύνη όμως έχει και η ευρύτερη κοινωνία που συχνά εξυμνεί το κύρος και αγνοεί την ουσία. Ο οδοκαθαριστής είναι απαραίτητος για την καθημερινή μας ζωή όμως σπάνια αναγνωρίζεται ο ρόλος του. Όταν ένα παιδί βλέπει πως ένας εργαζόμενος δεν χαίρει σεβασμού νιώθει ότι πρέπει να κρύψει την αλήθεια για να προστατευτεί. Τέλος καθοριστική είναι και η στάση των ενηλίκ...

Η Μαρία εδώ και τέσσερα χρόνια ζει μια καθημερινότητα που μοιάζει ασήκωτη. Δεν είναι απλώς θλίψη, δεν είναι μια κακή περίοδος, είναι βαριά κατάθλιψη που την κρατά καθηλωμένη στο κρεβάτι και μακριά από τη ζωή που κάποτε ονειρευόταν. Παρά τις επισκέψεις σε γιατρούς, τις θεραπείες και τις φαρμακευτικές αγωγές, η ψυχή της δεν βρίσκει ανάσα. Όλα ξεκίνησαν όταν ο άντρας της την εγκατέλειψε, αφήνοντάς την μόνη με δύο παιδιά μόλις δύο και τριών ετών. Η Μαρία ήταν βαθιά ερωτευμένη, είχε δώσει τα πάντα σε αυτή τη σχέση, πίστευε πως η αγάπη τους δεν έμοιαζε με τις άλλες. Για εκείνη ήταν μοναδική, απόλυτη, σχεδόν σωτήρια. Η προδοσία ήρθε ξαφνικά και βίαια, σαν δηλητήριο. Η απιστία του δεν ήταν απλώς μια πράξη, ήταν το φάρμακι που γκρέμισε ό,τι είχε χτίσει μέσα της. Από τότε, η Μαρία άρχισε να χάνεται. Δεν είχε πια δύναμη να σηκωθεί, να φροντίσει τον εαυτό της, να σταθεί ως μητέρα. Παραιτήθηκε σιωπηλά από τη ζωή και τα παιδιά της τα μεγαλώνει η μητέρα της, προσπαθώντας να καλύψει ένα κενό που πον...

Η Αρετή μας έστειλε το μήνυμά της σε απόγνωση. Έχει δώσει εξετάσεις για δίπλωμα οδήγησης εννέα φορές. Τα σήματα τα περνάει κάθε φορά, όμως στην πρακτική οδήγηση κόβεται ξανά και ξανά. Νιώθει εξαντλημένη, απογοητευμένη και σκέφτεται σοβαρά να εγκαταλείψει την προσπάθεια, πιστεύοντας πως «δεν το έχει». Αρετή, είσαι μόλις 32 ετών. Και αυτό από μόνο του λέει πολλά. Δεν είναι αργά, δεν είσαι αποτυχημένη και σίγουρα δεν είσαι η μόνη. Πολλοί άνθρωποι δυσκολεύονται όχι επειδή δεν ξέρουν να οδηγούν, αλλά επειδή στις εξετάσεις κυριαρχεί το άγχος. Η πίεση της αξιολόγησης, ο φόβος του λάθους και οι προηγούμενες αποτυχίες δημιουργούν έναν φαύλο κύκλο που μπλοκάρει την απόδοση, ακόμη κι όταν οι ικανότητες υπάρχουν. Το γεγονός ότι περνάς τα σήματα αποδεικνύει πως έχεις συγκέντρωση, γνώση και υπευθυνότητα. Η δυσκολία στην οδήγηση δεν σημαίνει ανικανότητα, συχνά σημαίνει έλλειψη αυτοπεποίθησης την κρίσιμη στιγμή. Ίσως χρειάζεσαι διαφορετική προσέγγιση: άλλον εκπαιδευτή, περισσότερη εξάσκηση χωρίς πίε...

Στη φτωχογειτονιά που απλωνόταν γύρω από το εργοστάσιο βαμβακιού, τα παιδιά δεν γνώριζαν τι σημαίνει παιδική ηλικία. Από πέντε χρονών, με σώματα που δεν είχαν προλάβει να δυναμώσουν και πνευμόνια που μόλις μάθαιναν να γεμίζουν αέρα, τα έσπρωχναν μέσα στον θόρυβο, στη σκόνη και στο σκοτάδι, γιατί η πείνα δεν άφηνε περιθώρια για ευαισθησίες. Ανάμεσά τους ήταν και η Μίλερ. Οκτώ χρονών. Ένα παιδί τόσο μικρό, που τα πόδια της δεν πατούσαν πάντα καλά στο τσιμεντένιο πάτωμα του εργοστασίου, αλλά τα χέρια της ήξεραν ήδη τι σημαίνει εξάντληση. Από το πρώτο φως της μέρας μέχρι να πέσει η νύχτα, δούλευε ασταμάτητα, με το βαμβάκι να αιωρείται γύρω της σαν λευκή ομίχλη που δεν έφευγε ποτέ από τα ρουθούνια και τον λαιμό της. Όταν γύριζε στο σπίτι, δεν μιλούσε στην αρχή. Καθόταν ακίνητη, άδεια, σαν να είχε μείνει κάτι από μέσα της στο εργοστάσιο. Κι ύστερα, με όση δύναμη της είχε απομείνει, έσπαγε. Έκλαιγε. Παρακαλούσε. Έλεγε πως πονάει, πως δεν αντέχει άλλο, πως είναι παιδί και θέλει να παίξει, να...

Η Νάσια βρέθηκε σε μια δύσκολη κατάσταση. Η γειτόνισσα της ανέφερε ότι είδε τον άντρα της με μια άλλη γυναίκα, και η ανησυχία της Νάσιας την οδήγησε στο να σκεφτεί την ιδέα να προσλάβει έναν ντετέκτιβ για να τον παρακολουθήσει. Η αλήθεια είναι ότι τέτοιες καταστάσεις προκαλούν έντονο άγχος και αμφιβολίες, και είναι φυσιολογικό να νιώθει μπερδεμένη. Πριν πάρει οποιαδήποτε απόφαση, καλό είναι να εξετάσει μερικά σημαντικά βήματα: Συζήτηση με τον σύντροφο: Η επικοινωνία είναι το πιο βασικό εργαλείο. Μια ήρεμη και ειλικρινής συζήτηση μπορεί να ξεκαθαρίσει παρανοήσεις και να αποφύγει περιττές εντάσεις. Αξιολόγηση της πληροφορίας: Η μαρτυρία της γειτόνισσας μπορεί να μην αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα πλήρως. Πριν δράσει, η Νάσια θα πρέπει να εξετάσει αν υπάρχουν άλλα στοιχεία ή απλώς φήμες. Συμβουλευτική υποστήριξη: Ένας ειδικός σε θέματα σχέσεων ή ψυχολόγος μπορεί να βοηθήσει τη Νάσια να διαχειριστεί τον φόβο και την ανασφάλεια και να πάρει μια ώριμη απόφαση. Σκέψη πριν ...

Η Αλέκα μας έστειλε την ιστορία της που ξεχείλιζε ειλικρίνεια, φόβο και… μια αγάπη που δεν περίμενε ποτέ ότι θα ζήσει. Όλα άρχισαν αθώα, όπως γράφει η ίδια. Ο άντρας της παιδικής - κολλητής της φίλης μπήκε στη ζωή της πριν μήνες, όταν εκείνη τους βοηθούσε στη μετακόμιση. Μια λάθος στιγμή, ένα βλέμμα παραπάνω, μια αναπάντεχη χημεία… και όλα άλλαξαν. Στην αρχή προσπαθούσαν και οι δύο να το αγνοήσουν. Όμως όσο συναντιόντουσαν – πότε για καφέ με τη φίλη της, πότε σε οικογενειακές συγκεντρώσεις – κάτι μεταξύ τους φούντωνε. «Ήταν σαν να αναγνώριζε την ψυχή μου πριν καν μιλήσω», μας έγραψε. Και εκείνη η σπίθα, έγινε φωτιά. ΤΟ ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΟ ΠΑΘΟΣ Μια μέρα, μετά από μια κουραστική βραδιά όλοι μαζί, η φίλη της έφυγε νωρίτερα γιατί δεν αισθανόταν καλά. Η Αλέκα έμεινε με εκείνον να μαζέψουν τα τελευταία πράγματα. Η ένταση ανάμεσά τους ήταν πια αδύνατο να κρυφτεί. Ένα άγγιγμα στο χέρι, ένα βλέμμα που έλεγε όσα οι λέξεις δεν τολμούσαν… και αφέθηκαν. Δεν το είχαν σχεδιάσει, δεν το είχαν επιδιώξει,...