ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ «ΑΥΤΟΣ ΤΡΩΕΙ ΠΑΝΤΟΦΛΑ» ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ

«Αυτός τρώει παντόφλα». Μια φράση που συχνά λέγεται χαμογελώντας, σαν αθώο πείραγμα μεταξύ φίλων. Μπορεί να περιγράφει έναν άνδρα που αφήνει τη σύντροφό του να παίρνει περισσότερες αποφάσεις στο σπίτι ή που αποφεύγει τις αντιπαραθέσεις. Όμως, πίσω από το χιούμορ και τα στερεότυπα, μερικές φορές μπορεί να κρύβεται μια πολύ διαφορετική πραγματικότητα: ο φόβος, ο έλεγχος και η κακοποίηση.

Η κακοποίηση μέσα σε μια σχέση δεν έχει πάντα τη μορφή ενός χτυπήματος. Μπορεί να είναι λεκτική, ψυχολογική, οικονομική ή να εκδηλώνεται μέσα από συστηματικό έλεγχο και απειλές. Και μπορεί να αφορά οποιοδήποτε φύλο.

Όταν ένας άνθρωπος φοβάται να μιλήσει, να διαφωνήσει, να εκφράσει μια επιθυμία ή να πάρει μια απόφαση επειδή φοβάται την αντίδραση του συντρόφου του, δεν μιλάμε απλώς για «γκρίνια» ή για έναν άνθρωπο που «κάνει ό,τι του λένε». Μιλάμε για μια σχέση στην οποία μπορεί να υπάρχει ανισορροπία δύναμης και ελέγχου.

Το πρόβλημα με τέτοιες εκφράσεις είναι ότι μπορούν να λειτουργήσουν ως κοινωνικό άλλοθι. Ένας άνδρας που δέχεται κακοποιητική συμπεριφορά μπορεί να φοβάται ακόμη περισσότερο να ζητήσει βοήθεια, επειδή ανησυχεί ότι θα γελοιοποιηθεί. Η φράση «μην κάνεις έτσι, τρως παντόφλα» μπορεί να μετατρέψει ένα πραγματικό πρόβλημα σε ανέκδοτο.

Παράλληλα, δεν πρέπει να θεωρούμε ότι κάθε σχέση όπου ο ένας σύντροφος έχει πιο έντονη προσωπικότητα ή παίρνει περισσότερες αποφάσεις είναι κακοποιητική. Η διαφορά βρίσκεται στην ελευθερία και στον σεβασμό. Σε μια υγιή σχέση, οι σύντροφοι μπορούν να διαφωνούν χωρίς φόβο, να θέτουν όρια και να παίρνουν αποφάσεις χωρίς απειλές, εξευτελισμό ή εξαναγκασμό.

Γι’ αυτό ίσως χρειάζεται να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιούμε το χιούμορ. Πριν γελάσουμε με έναν άνθρωπο που «τρώει παντόφλα», αξίζει να αναρωτηθούμε: γελάει κι εκείνος; Ή μήπως προσπαθεί να κρύψει κάτι που τον δυσκολεύει να πει;

Η κακοποίηση δεν γίνεται λιγότερο σοβαρή επειδή το θύμα είναι άνδρας. Ούτε επειδή η συμπεριφορά παρουσιάζεται ως «πλάκα». Και, αντίστοιχα, δεν χρειάζεται να αποδίδουμε τον χαρακτηρισμό της κακοποίησης σε κάθε διαφωνία ή ένταση μιας σχέσης.

Το σημαντικό είναι να υπάρχει χώρος για να μιλήσει κάποιος χωρίς ντροπή και χωρίς φόβο ότι θα γίνει αντικείμενο χλευασμού. Γιατί πίσω από μια ατάκα που ακούγεται καθημερινά μπορεί να υπάρχει απλώς ένα αστείο — αλλά μπορεί, κάποιες φορές, να υπάρχει και ένας άνθρωπος που χρειάζεται να τον ακούσουν.