ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΓΕΛΟΥΝ ΕΥΚΟΛΑ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΜΕ ΚΑΤΙ ΠΟΛΥ ΑΣΤΕΙΟ – ΤΙ ΛΕΕΙ Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

Υπάρχουν άνθρωποι που γελούν με το παραμικρό και άλλοι που, ακόμη και όταν όλοι γύρω τους ξεσπούν σε γέλια, παραμένουν σχεδόν ανέκφραστοι. Μήπως αυτό σημαίνει ότι δεν έχουν χιούμορ; Όχι απαραίτητα. Η ψυχολογία δείχνει ότι ο τρόπος με τον οποίο εκφράζουμε το γέλιο επηρεάζεται από την προσωπικότητα, τη διάθεση, τις εμπειρίες και τον τρόπο με τον οποίο έχουμε μάθει να εκδηλώνουμε τα συναισθήματά μας.

ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ ΤΟ ΑΣΤΕΙΟ

Ένας άνθρωπος μπορεί να βρίσκει κάτι πραγματικά αστείο χωρίς να γελά δυνατά. Κάποιοι εκφράζουν το χιούμορ τους με ένα χαμόγελο, ένα βλέμμα ή ένα μικρό χαμόγελο, ενώ άλλοι χρειάζονται περισσότερο χρόνο μέχρι να εκδηλώσουν την αντίδρασή τους.

Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ ΠΑΙΖΕΙ ΡΟΛΟ

Οι πιο συγκρατημένοι ή εσωστρεφείς άνθρωποι μπορεί να εκδηλώνουν λιγότερο έντονα τα συναισθήματά τους. Αυτό δεν σημαίνει ότι αισθάνονται λιγότερα, αλλά ότι ο τρόπος έκφρασής τους είναι διαφορετικός.

Παράλληλα, άνθρωποι που έχουν μάθει να ελέγχουν περισσότερο τις αντιδράσεις τους μπορεί να δυσκολεύονται να «αφεθούν» ακόμη και σε μια διασκεδαστική στιγμή.

ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΠΗΡΕΑΖΕΙ ΚΑΙ Η ΔΙΑΘΕΣΗ

Το γέλιο δεν εξαρτάται μόνο από το πόσο αστείο είναι κάτι. Αν κάποιος είναι κουρασμένος, αγχωμένος, στενοχωρημένος ή απασχολημένος με ένα πρόβλημα, μπορεί να μην αντιδράσει όπως θα αντιδρούσε σε μια πιο ξέγνοιαστη στιγμή.

Γι’ αυτό και δεν είναι σωστό να συμπεραίνουμε ότι ένας άνθρωπος είναι «ψυχρός» ή χωρίς χιούμορ μόνο και μόνο επειδή δεν γελά εύκολα.

ΟΤΑΝ Η ΑΠΟΥΣΙΑ ΓΕΛΙΟΥ ΑΛΛΑΖΕΙ ΞΑΦΝΙΚΑ

Διαφορετική περίπτωση είναι όταν κάποιος που συνήθως γελούσε και απολάμβανε πράγματα ξαφνικά χάνει το ενδιαφέρον ή την ευχαρίστησή του. Μια τέτοια αλλαγή μπορεί να συνδέεται με έντονο στρες, ψυχολογική πίεση ή χαμηλή διάθεση και αξίζει προσοχή, ιδιαίτερα αν επιμένει.