ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΑΦΗΝΟΥΝ ΤΟ ΨΥΓΕΙΟ ΑΝΟΙΧΤΟ ΕΝΩ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ ΓΕΥΜΑ – ΤΙ ΛΕΝΕ ΟΙ ΨΥΧΟΛΟΓΟΙ;

 

ΜΙΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΣΥΝΗΘΕΙΑ ΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΑΠΟ ΟΣΗ ΝΟΜΙΖΟΥΜΕ

Το να αφήνει κανείς το ψυγείο ανοιχτό ενώ μαγειρεύει είναι μια εικόνα γνώριμη σε πολλά σπίτια. Αν και φαίνεται απλώς πρακτικό ή αποτέλεσμα βιασύνης, οι ψυχολόγοι επισημαίνουν ότι τέτοιες μικρές συμπεριφορές συχνά αποκαλύπτουν βαθύτερες πτυχές της σκέψης και της προσωπικότητας.

Η ΛΟΓΙΚΗ ΤΗΣ «ΓΝΩΣΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ»

Σύμφωνα με τη θεωρία της γνωστικής οικονομίας, ο εγκέφαλος προσπαθεί να εξοικονομεί ενέργεια και χρόνο. Αφήνοντας το ψυγείο ανοιχτό, το άτομο μειώνει τα «βήματα» που απαιτούνται για την ολοκλήρωση μιας εργασίας. Πρόκειται ουσιαστικά για μια μικρή στρατηγική βελτιστοποίησης: λιγότερο άνοιγμα–κλείσιμο, πιο γρήγορη πρόσβαση στα υλικά.

ΠΟΛΥΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΔΙΑΣΠΑΣΗ ΠΡΟΣΟΧΗΣ

Η συμπεριφορά αυτή συνδέεται συχνά με την πολυδιεργασία. Όταν κάποιος προσπαθεί να κάνει πολλά πράγματα ταυτόχρονα (να κόψει λαχανικά, να ελέγξει μια κατσαρόλα, να ψάξει υλικά), η προσοχή διασπάται. Το κλείσιμο του ψυγείου γίνεται δευτερεύον και εύκολα «ξεχνιέται».

ΑΥΘΟΡΜΗΤΙΣΜΟΣ Ή ΕΛΛΕΙΨΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ;

Οι ψυχολόγοι διαχωρίζουν δύο βασικές ερμηνείες:

• Αυθορμητισμός και πρακτικότητα: Άτομα πιο χαλαρά ή δημιουργικά τείνουν να λειτουργούν με ροή, χωρίς αυστηρή δομή.
• Μειωμένη εκτελεστική λειτουργία: Σε άλλες περιπτώσεις, σχετίζεται με δυσκολία στην οργάνωση και στη διαχείριση μικρών καθηκόντων, κάτι που συνδέεται με την εκτελεστική λειτουργία του εγκεφάλου.

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΣΤΡΕΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΒΙΑΣΥΝΗΣ

Η καθημερινή πίεση παίζει σημαντικό ρόλο. Όταν κάποιος βιάζεται ή νιώθει στρες, ο εγκέφαλος δίνει προτεραιότητα στο «να τελειώσει γρήγορα» αντί στο «να κάνει τα πάντα σωστά». Το ανοιχτό ψυγείο γίνεται έτσι σύμπτωμα στιγμιαίας υπερφόρτωσης.

ΜΙΚΡΗ ΣΥΝΗΘΕΙΑ, ΜΕΓΑΛΗ ΕΙΚΟΝΑ

Παρότι φαινομενικά ασήμαντη, αυτή η συνήθεια δείχνει πώς λειτουργούμε υπό πίεση, πώς οργανώνουμε τις ενέργειές μας και πώς λαμβάνουμε μικρές αποφάσεις στην καθημερινότητα. Δεν αποτελεί πρόβλημα από μόνη της, αλλά μπορεί να λειτουργήσει ως «παράθυρο» στον τρόπο σκέψης μας.