Η Μαρία είχε αποφασίσει πως εκείνη την ημέρα θα έκανε κάτι για τον εαυτό της. Όχι τίποτα υπερβολικό. Ούτε κομμωτήριο, ούτε ψώνια με τις ώρες, ούτε καφέδες με φίλες που ξεκινούν στις έξι το απόγευμα και καταλήγουν να συζητούν μέχρι να ξημερώσει. Όχι! Η Μαρία ήθελε απλώς να μυρίζει το σπίτι της καθαριότητα και τα ρούχα της να αναδίδουν εκείνο το υπέροχο άρωμα που σε κάνει να περνάς μπροστά από τον καθρέφτη και να λες: «Πω πω, τι νοικοκυρά είμαι εγώ!». Και τότε ήρθε η μεγάλη ευκαιρία. Στο σούπερ μάρκετ είχε προσφορά τα αγαπημένα της απορρυπαντικά, τα μαλακτικά της, τα αρωματικά για τα ρούχα και, φυσικά, τις έξτρα αρωματικές πέρλες που μπαίνουν στο πλυντήριο. Εκείνες τις πέρλες που δεν είναι απαραίτητες για την επιβίωση της ανθρωπότητας, αλλά για τη Μαρία ήταν ζήτημα προσωπικής αξιοπρέπειας. Μπήκε στο κατάστημα για να πάρει δύο πράγματα και βγήκε με σακούλες που έμοιαζαν σαν να εφοδίαζε ξενοδοχείο πέντε αστέρων. «Αφού είναι σε προσφορά, κρίμα δεν είναι να μην πάρω;» δικαιολογήθηκε στον εαυ...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου