ΚΩΣΤΑΣ: ΜΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΟΙ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΕΣ. ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΜΕ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΟΤΙ ΤΡΕΛΑΙΝΟΜΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΓΙΑ ΑΥΤΟ

Ο Κώστας έστειλε στο PINKGOUINOS.GR έναν ιδιαίτερο προβληματισμό που, όπως λέει, έχει κουραστεί να προσπαθεί να εξηγήσει στους ανθρώπους γύρω του:

«Είμαι 29 χρονών και θα το πω όπως είναι, γιατί έχω βαρεθεί να με κοιτάνε περίεργα όταν το αναφέρω.

Μου αρέσουν οι πολύ μεγαλύτερες γυναίκες. Όχι απλώς μια γυναίκα δέκα ή δεκαπέντε χρόνια μεγαλύτερή μου. Μιλάω για γυναίκες που θα μπορούσαν άνετα να είναι μητέρες ή ακόμα και γιαγιάδες ανθρώπων της ηλικίας μου.

Και το περίεργο είναι ότι όταν το λέω στους φίλους μου, κανείς δεν με παίρνει στα σοβαρά.

Άλλος γελάει και μου λέει ότι κάνω πλάκα. Άλλος υποστηρίζει ότι το λέω για να τραβήξω την προσοχή. Κάποιος μου είπε ότι “θα μου περάσει όταν μεγαλώσω”.

Μόνο που δεν μου περνάει.

Δεν είναι μια φάση που ξεκίνησε τώρα. Από μικρός θυμάμαι ότι με τραβούσαν περισσότερο οι ώριμες γυναίκες. Μου αρέσει η εμφάνισή τους, ο τρόπος που μιλάνε, η αυτοπεποίθηση που έχουν και κυρίως η διαφορετική νοοτροπία που πολλές φορές έχουν σε σχέση με γυναίκες της ηλικίας μου.

Δεν λέω ότι όλες οι μεγαλύτερες γυναίκες είναι ίδιες. Ούτε ότι δεν μου αρέσουν οι γυναίκες κοντά στην ηλικία μου. Απλώς η έλξη που νιώθω για πολύ μεγαλύτερες γυναίκες είναι κάτι που υπάρχει πραγματικά.

Το πρόβλημα είναι ότι νιώθω πως πρέπει συνεχώς να απολογούμαι.

Αν πω ότι μου αρέσει μια γυναίκα 55 ή 60 χρονών, οι περισσότεροι θεωρούν ότι υπάρχει κάποιο αστείο από πίσω. Αν πω ότι θα μπορούσα να κάνω κανονική σχέση μαζί της, με κοιτάνε ακόμα πιο περίεργα.

Έχω αρχίσει να σκέφτομαι ότι ίσως δεν με ενοχλεί τόσο η διαφορά ηλικίας όσο η αντίδραση των άλλων.

Γιατί αν δύο ενήλικοι άνθρωποι γνωρίζονται, ταιριάζουν και θέλουν ο ένας τον άλλον στη ζωή του άλλου, γιατί πρέπει όλοι οι υπόλοιποι να αποφασίζουν τι είναι “φυσιολογικό” και τι όχι;

Δεν ζητάω από κανέναν να το καταλάβει. Θα ήθελα όμως να σταματήσουν να θεωρούν ότι κάνω πλάκα.

Γιατί για μένα δεν είναι αστείο, ούτε πρόκληση, ούτε κάποιο παιχνίδι. Είναι απλώς αυτό που μου αρέσει και αυτό που με ελκύει.»

Μερικές φορές αυτό που δυσκολευόμαστε περισσότερο να αποδεχτούμε στους άλλους δεν είναι κάτι που μας αφορά πραγματικά, αλλά κάτι που ξεφεύγει από αυτά που έχουμε συνηθίσει να θεωρούμε «φυσιολογικά».