ΑΓΑΠΗ Ή ΣΥΝΗΘΕΙΑ; ΠΩΣ ΞΕΧΩΡΙΖΟΥΝ;

Μερικές φορές μια σχέση κρατάει χρόνια και κάπου στην πορεία γεννιέται μια δύσκολη ερώτηση: «Τον αγαπάω ακόμα ή απλώς έχω συνηθίσει να είναι στη ζωή μου;»

Δεν είναι εύκολο να ξεχωρίσεις τα δύο. Η αγάπη με τον χρόνο αλλάζει μορφή, γίνεται πιο ήρεμη και λιγότερο έντονη από τον αρχικό έρωτα. Η συνήθεια, όμως, μπορεί να μοιάζει πολύ με ασφάλεια και οικειότητα.

Πώς καταλαβαίνεις τι πραγματικά συμβαίνει;

Η αγάπη θέλει να γνωρίζει τον άλλον, η συνήθεια απλώς τον θεωρεί δεδομένο

Όταν αγαπάς πραγματικά έναν άνθρωπο, εξακολουθείς να ενδιαφέρεσαι για το πώς νιώθει, τι σκέφτεται και τι θέλει από τη ζωή του.

Μπορεί να τον ξέρεις χρόνια, αλλά συνεχίζεις να ανακαλύπτεις πλευρές του. Η συνήθεια, αντίθετα, μπορεί να σε κάνει να πιστεύεις ότι τα ξέρεις ήδη όλα και να σταματήσεις να ενδιαφέρεσαι πραγματικά.

Η αγάπη θέλει κοινό μέλλον

Όταν φαντάζεσαι τα επόμενα χρόνια, ο άλλος υπάρχει αυθόρμητα μέσα στην εικόνα.

Δεν σημαίνει ότι πρέπει να σχεδιάζετε συνεχώς γάμους, παιδιά ή μεγάλες αλλαγές. Σημαίνει ότι υπάρχει η επιθυμία να συνεχίσετε να μοιράζεστε τη ζωή σας.

Αν η σκέψη ενός μέλλοντος χωρίς τον άλλον σε στενοχωρεί επειδή θα σου λείψει ο ίδιος, είναι διαφορετικό από το να σε φοβίζει απλώς η αλλαγή της καθημερινότητάς σου.

Η αγάπη ενδιαφέρεται, η συνήθεια βολεύεται

Όταν κάποιος αγαπά, προσπαθεί να καταλάβει τον άλλον ακόμα και όταν διαφωνεί μαζί του.

Η συνήθεια μπορεί να δημιουργήσει μια σχέση όπου όλα λειτουργούν μηχανικά. Ξέρεις ποιος θα κάνει τι, πότε θα γυρίσει σπίτι, τι θα φάτε και πώς θα περάσει η εβδομάδα, αλλά μπορεί να έχει χαθεί η πραγματική σύνδεση.

Η αγάπη δεν σημαίνει ότι δεν βαριέστε ποτέ

Εδώ βρίσκεται μια σημαντική παγίδα.

Το ότι δεν υπάρχει πλέον η ένταση των πρώτων μηνών δεν σημαίνει ότι έπαψε να υπάρχει αγάπη. Οι μακροχρόνιες σχέσεις έχουν ρουτίνα και επανάληψη.

Η διαφορά είναι ότι μέσα σε αυτή τη ρουτίνα υπάρχει ακόμα τρυφερότητα, ενδιαφέρον, επιθυμία για επαφή και χαρά όταν είστε μαζί.

Ρώτα τον εαυτό σου τι θα σου έλειπε

Αν αύριο αυτός ο άνθρωπος έφευγε από τη ζωή σου, τι θα σου έλειπε περισσότερο;

Η παρουσία του; Η φωνή του; Οι συζητήσεις σας; Ο τρόπος που σε αγκαλιάζει; Οι κοινές σας στιγμές;

Ή θα σου έλειπε κυρίως η συνήθεια να υπάρχει κάποιος δίπλα σου, το κοινό σπίτι και η ασφάλεια ότι δεν θα χρειαστεί να ξεκινήσεις από την αρχή;

Η απάντηση μπορεί να σου δείξει πολλά.

Η αγάπη επιλέγει, η συνήθεια απλώς συνεχίζει

Ίσως η μεγαλύτερη διαφορά βρίσκεται εδώ.

Η αγάπη δεν είναι μόνο «είμαστε μαζί επειδή έχουμε συνηθίσει». Είναι «είμαστε μαζί και σήμερα, επειδή εξακολουθώ να σε επιλέγω».

Μπορεί να μην υπάρχουν καθημερινά πεταλούδες στο στομάχι. Μπορεί όμως να υπάρχει σεβασμός, τρυφερότητα, ενδιαφέρον και η επιθυμία να συνεχίσετε να χτίζετε κάτι μαζί.

Τελικά, η συνήθεια δεν είναι πάντα ο εχθρός μιας σχέσης. Η οικειότητα και η σταθερότητα μπορούν να είναι πολύτιμες. Το πρόβλημα αρχίζει όταν η συνήθεια γίνεται ο μοναδικός λόγος που μένουμε.

Γιατί άλλο είναι να αγαπάς έναν άνθρωπο και να έχεις συνηθίσει τη ζωή μαζί του και άλλο να μένεις μαζί του μόνο επειδή φοβάσαι πώς θα είναι η ζωή χωρίς εκείνον.