ΜΑΡΙΑ: ΕΙΜΑΙ ΔΑΣΚΑΛΑ, ΜΕ ΕΧΟΥΝ ΣΤΕΙΛΕΙ ΣΕ ΝΗΣΙ ΚΑΙ Ο ΜΙΣΘΟΣ ΜΟΥ ΦΤΑΝΕΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΕΝΟΙΚΙΟ – ΔΕΝ ΕΧΩ ΝΙΩΣΕΙ ΠΙΟ ΑΠΕΛΠΙΣΜΕΝΗ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ

Η Μαρία μάς έστειλε το δικό της μήνυμα, περιγράφοντας τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ως αναπληρώτρια δασκάλα σε νησιωτική περιοχή. Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί επεξεργασμένη παρουσίαση της προσωπικής της μαρτυρίας.

«Ο ΜΙΣΘΟΣ ΜΟΥ ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ»

Ονομάζομαι Μαρία και φέτος τοποθετήθηκα ως δασκάλα σε ένα μικρό νησί. Περίμενα με χαρά αυτή τη νέα αρχή, όμως η πραγματικότητα αποδείχθηκε πολύ πιο δύσκολη απ’ όσο μπορούσα να φανταστώ.

Ο μισθός μου φτάνει σχεδόν αποκλειστικά για να πληρώνω το ενοίκιο. Με το που κατατίθενται τα χρήματα, το μεγαλύτερο μέρος τους φεύγει αμέσως. Και μετά αρχίζει ο πραγματικός αγώνας: λογαριασμοί, σούπερ μάρκετ, μετακινήσεις και όλα τα υπόλοιπα έξοδα της καθημερινότητας.

«ΖΩ ΜΕ ΤΟ ΑΓΧΟΣ ΚΑΘΕ ΜΗΝΑ»

Κάθε μήνας είναι μια δοκιμασία. Υπολογίζω και το τελευταίο ευρώ για να δω αν θα μου φτάσουν τα χρήματα μέχρι την επόμενη πληρωμή.

Δεν μιλάμε για πολυτέλειες. Μιλάμε για τα βασικά: φαγητό, ρεύμα, νερό και λίγα χρήματα για να μπορέσω να επιστρέψω κάποια στιγμή στην οικογένειά μου. Πολλές φορές αναγκάζομαι να στερηθώ ακόμη και απλά πράγματα που θεωρούνται αυτονόητα.

Η ΜΟΝΑΞΙΑ ΚΑΙ Η ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΜΟΥ

Το οικονομικό βάρος δεν είναι το μόνο πρόβλημα. Βρίσκομαι μακριά από τους ανθρώπους μου και δεν μπορώ να τους βλέπω όσο συχνά θα ήθελα, γιατί ακόμη και τα ακτοπλοϊκά εισιτήρια αποτελούν μεγάλο έξοδο.

Υπάρχουν στιγμές που αισθάνομαι εντελώς μόνη. Προσπαθώ να είμαι δυνατή μέσα στην τάξη, να χαμογελώ στα παιδιά και να κάνω τη δουλειά μου με αγάπη, όμως όταν κλείνει η πόρτα του σπιτιού, η πίεση γίνεται αφόρητη.

«ΔΕΝ ΕΧΩ ΝΙΩΣΕΙ ΠΙΟ ΑΠΕΛΠΙΣΜΕΝΗ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ»

Αυτό είναι ίσως το πιο δύσκολο συναίσθημα να περιγράψω. Δεν περίμενα ότι, ενώ εργάζομαι σε ένα τόσο σημαντικό λειτούργημα, θα έφτανα στο σημείο να αναρωτιέμαι αν μπορώ να τα βγάλω πέρα μέχρι το τέλος του μήνα.

Δεν ζητώ προνόμια. Ζητώ να μπορώ να ζω αξιοπρεπώς στον τόπο όπου με έστειλαν να υπηρετήσω.

ΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΑ ΠΟΛΛΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ

Η ιστορία της Μαρίας δεν είναι μοναδική. Κάθε χρόνο πολλοί εκπαιδευτικοί που τοποθετούνται σε νησιά και απομακρυσμένες περιοχές έρχονται αντιμέτωποι με υψηλά ενοίκια και αυξημένο κόστος ζωής, την ώρα που καλούνται να στηρίξουν τη δημόσια εκπαίδευση μακριά από τα σπίτια τους.

Η δική της μαρτυρία αναδεικνύει μια πραγματικότητα που, όπως λέει η ίδια, δεν θα έπρεπε να βιώνει κανείς που εργάζεται για να προσφέρει στα παιδιά το δικαίωμα στη γνώση.