ΧΩΡΙΖΟΥΜΕ ΩΣ ΖΕΥΓΑΡΙ, ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΩΣ ΓΟΝΕΙΣ: ΟΙ ΧΡΥΣΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΓΙΑ ΨΥΧΙΚΑ ΥΓΙΗ ΠΑΙΔΙΑ

Ο χωρισμός των γονιών είναι μια μεγάλη αλλαγή στη ζωή ενός παιδιού. Δεν σημαίνει όμως ότι πρέπει να γίνει και η διάλυση της οικογένειας ως ασφαλούς χώρου. Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία δεν είναι αν οι γονείς μένουν μαζί, αλλά αν το παιδί συνεχίζει να νιώθει αγαπημένο, ασφαλές και ελεύθερο να αγαπά και τους δύο.

1. ΜΗΝ ΚΑΝΕΤΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ «ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟ»

«Πες στον μπαμπά…», «Ρώτα τη μαμά γιατί…». Το παιδί δεν πρέπει να γίνεται μεσάζοντας ανάμεσα στους γονείς. Οι ενήλικες επικοινωνούν μεταξύ τους για τα θέματα που το αφορούν.

2. ΠΟΤΕ ΜΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΕΙΤΕ Ο ΕΝΑΣ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥ

Ακόμη κι αν υπάρχει θυμός ή απογοήτευση, αποφύγετε χαρακτηρισμούς και προσβολές. Το παιδί δεν χρειάζεται να αποφασίσει ποιος έχει δίκιο. Δεν είναι δικαστής του χωρισμού.

3. ΜΗΝ ΤΟ ΒΑΖΕΤΕ ΝΑ ΔΙΑΛΕΞΕΙ

Ένα παιδί μπορεί να αγαπά τη μαμά και τον μπαμπά του ταυτόχρονα. Δεν χρειάζεται να αισθάνεται ενοχές επειδή πέρασε όμορφα με τον άλλον γονέα ή επειδή του λείπει.

4. ΔΩΣΤΕ ΤΟΥ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ

Όσο περισσότερες αλλαγές φέρνει ο χωρισμός, τόσο μεγαλύτερη ανάγκη έχει το παιδί από σταθερό πρόγραμμα, συνέπεια και ξεκάθαρους κανόνες. Να ξέρει πού θα κοιμηθεί, πότε θα δει τον κάθε γονέα και ότι οι βασικές του ανάγκες θα συνεχίσουν να καλύπτονται.

5. ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΟ ΑΝΑΚΡΙΝΕΤΕ

Μπορεί να θυμώσει, να κλάψει, να κλειστεί στον εαυτό του ή να κάνει ερωτήσεις ξανά και ξανά. Αφήστε χώρο στα συναισθήματά του. Μια απλή φράση όπως «καταλαβαίνω ότι σου είναι δύσκολο και μπορείς να μου μιλήσεις όποτε θέλεις» μπορεί να του προσφέρει τεράστια ασφάλεια.

6. ΜΗΝ ΤΟΥ ΔΙΝΕΤΕ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΕΙ

Τα παιδιά χρειάζονται αλήθεια, αλλά όχι το βάρος των προβλημάτων των ενηλίκων. Δεν χρειάζεται να γνωρίζουν όλες τις οικονομικές, προσωπικές ή συναισθηματικές συγκρούσεις του ζευγαριού.

7. ΔΕΙΞΤΕ ΤΟΥ ΟΤΙ ΟΙ ΓΟΝΕΪΚΟΙ ΡΟΛΟΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ

Ο γάμος ή η σχέση μπορεί να τελειώνει, η γονεϊκότητα όμως όχι. Και οι δύο γονείς μπορούν να συνεχίσουν να συμμετέχουν στη σχολική ζωή, στις δραστηριότητες, στις αποφάσεις και στις σημαντικές στιγμές του παιδιού.

8. ΜΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΤΕ ΝΑ «ΑΓΟΡΑΣΕΤΕ» ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ

Δώρα, υπερβολικές υποσχέσεις ή ανταγωνισμός για το ποιος θα γίνει ο «καλύτερος γονιός» μπορεί να μπερδέψουν περισσότερο το παιδί. Αυτό που χρειάζεται δεν είναι περισσότερα πράγματα. Χρειάζεται παρουσία.

9. ΔΩΣΤΕ ΤΟΥ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΝΑ ΖΕΙ

Το παιδί πρέπει να μπορεί να γελάσει, να παίξει, να κάνει φίλους και να χαρεί χωρίς να αισθάνεται ότι προδίδει κάποιον από τους δύο γονείς. Η ζωή του δεν πρέπει να περιστρέφεται γύρω από τον χωρισμό.

10. ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ ΤΟΝ ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΚΑΝΟΝΑ

Το παιδί δεν χρειάζεται δύο τέλειους γονείς. Χρειάζεται δύο ενήλικες που, παρά τον πόνο και τις διαφορές τους, προσπαθούν να του προσφέρουν ασφάλεια, σταθερότητα και αγάπη.

Ο χωρισμός μπορεί να αλλάξει το σπίτι, την καθημερινότητα και τη σχέση των δύο ενηλίκων. Δεν χρειάζεται όμως να αλλάξει την αίσθηση του παιδιού ότι έχει οικογένεια.

Γιατί στο τέλος, τα παιδιά δεν θυμούνται μόνο ποιος έφυγε από το σπίτι. Θυμούνται αν, μέσα στη μεγαλύτερη αναστάτωση της ζωής τους, κάποιος τα κράτησε από το χέρι και τους είπε: «Δεν φταις εσύ. Σε αγαπάμε και οι δύο. Και θα είμαστε πάντα οι γονείς σου.»