ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΕΝΟΣ «ΨΥΧΙΚΑ ΑΝΑΠΗΡΟΥ» ΑΝΘΡΩΠΟΥ
Δεν είναι ψυχικά ανάπηρος όποιος αντιμετωπίζει μια ψυχική δυσκολία. Ψυχικά «ανάπηρος» είναι, μεταφορικά, εκείνος που έχει χάσει την ικανότητα να αγαπάει αληθινά, να σέβεται και να εκτιμά τους ανθρώπους που έχει δίπλα του.
Είναι εκείνος που κοροϊδεύει τα συναισθήματα των άλλων, που λέει ψέματα χωρίς τύψεις και που παίζει με την εμπιστοσύνη ενός ανθρώπου σαν να μην έχει καμία αξία.
Είναι εκείνος που δεν ξέρει να αγαπάει πραγματικά. Που ενδιαφέρεται μόνο όταν τον συμφέρει, που δίνει υποσχέσεις χωρίς να τις τηρεί και που θεωρεί δεδομένο έναν άνθρωπο που του προσφέρει αγάπη, στήριξη και παρουσία.
Είναι εκείνος που δεν εκτιμά όσα έχει, μέχρι να τα χάσει. Που πληγώνει ανθρώπους οι οποίοι στάθηκαν δίπλα του και μετά αναρωτιέται γιατί έμεινε μόνος.
Είναι εκείνος που δεν ζητά συγγνώμη όταν πληγώνει, που μεταφέρει πάντα την ευθύνη στους άλλους και που δυσκολεύεται να αναγνωρίσει τα δικά του λάθη.
Είναι εκείνος που μπερδεύει την αγάπη με την κατοχή, τη δύναμη με την επιβολή και την ειλικρίνεια με τη σκληρότητα.
Γιατί τελικά, η πραγματική «αναπηρία» ενός ανθρώπου δεν βρίσκεται στο σώμα ή στην ψυχική του κατάσταση. Βρίσκεται στην έλλειψη ανθρωπιάς, σεβασμού, ενσυναίσθησης και ευγνωμοσύνης.
Και ίσως το πιο θλιβερό είναι πως κάποιοι άνθρωποι καταλαβαίνουν την αξία μιας αληθινής αγάπης μόνο όταν την έχουν ήδη χάσει.

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου