ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΒΟΗΘΟΥΝ ΤΟΝ ΣΕΡΒΙΤΟΡΟ ΝΑ ΚΑΘΑΡΙΣΕΙ ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ – ΤΙ ΛΕΝΕ ΟΙ ΨΥΧΟΛΟΓΟΙ; ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΕΥΓΕΝΕΙΑ;

Υπάρχουν άνθρωποι που, μόλις τελειώσουν το γεύμα τους, δεν αφήνουν απλώς τα πιάτα και τα ποτήρια στο τραπέζι. Μαζεύουν τα πιάτα, στοιβάζουν προσεκτικά τα σκεύη ή κάνουν λίγο χώρο, ώστε ο σερβιτόρος να μπορέσει να τα απομακρύνει πιο εύκολα. Για κάποιους είναι μια αυθόρμητη κίνηση ευγένειας. Για τους ψυχολόγους, όμως, τέτοιες μικρές συμπεριφορές μπορεί να λένε κάτι περισσότερο για τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τους άλλους.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ ΜΟΝΟ ΘΕΜΑ ΕΥΓΕΝΕΙΑΣ

Το να βοηθήσει κάποιος έναν εργαζόμενο μπορεί να αποτελεί έκφραση σεβασμού και κοινωνικής συνείδησης. Ο άνθρωπος βλέπει ότι απέναντί του υπάρχει κάποιος που εργάζεται και σκέφτεται: «Μπορώ να κάνω κάτι μικρό για να του διευκολύνω τη δουλειά».

Αυτή η στάση συνδέεται με την ενσυναίσθηση, δηλαδή την ικανότητα να αντιλαμβανόμαστε τις ανάγκες και την κατάσταση ενός άλλου ανθρώπου. Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι κάποιος σκέφτεται συνειδητά κάθε φορά «τώρα θα δείξω ενσυναίσθηση». Συνήθως η αντίδραση είναι αυτόματη.

Η ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΙΒΑΡΥΝΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ

Υπάρχει, όμως, και μια άλλη πιθανή εξήγηση. Μερικοί άνθρωποι έχουν έντονη την ανάγκη να μη δημιουργούν επιπλέον δουλειά στους γύρω τους.

Βλέποντας ένα τραπέζι γεμάτο πιάτα, μπορεί να αισθανθούν ότι είναι άδικο να αφήσουν όλη τη διαδικασία στον σερβιτόρο. Έτσι, κάνουν ό,τι μπορούν χωρίς να τους ζητηθεί.

Αυτή η συμπεριφορά μπορεί να αποτελεί μέρος μιας γενικότερης προσωπικότητας που δίνει έμφαση στη συνεργασία, την αμοιβαιότητα και την κοινωνική ευαισθησία.

ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ Η ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΟ «ΣΩΣΤΟ»

Οι ψυχολόγοι θα απέφευγαν πιθανότατα να βγάλουν συμπέρασμα για τον χαρακτήρα ενός ανθρώπου από μία και μόνο κίνηση. Η ίδια συμπεριφορά μπορεί να έχει διαφορετικά κίνητρα.

Κάποιος μπορεί να μαζεύει τα πιάτα επειδή θέλει να βοηθήσει. Κάποιος άλλος επειδή έτσι έχει μάθει από την οικογένειά του. Ένας τρίτος επειδή θεωρεί ότι είναι κοινωνικά σωστό. Κάποιος άλλος μπορεί απλώς να θέλει να διατηρεί τον χώρο τακτοποιημένο.

Με άλλα λόγια, η ίδια πράξη δεν σημαίνει απαραίτητα το ίδιο πράγμα για όλους.

ΤΙ ΔΕΙΧΝΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ;

Όταν ένας άνθρωπος παρατηρεί τη δυσκολία ή τον φόρτο εργασίας κάποιου άλλου και προσαρμόζει τη συμπεριφορά του για να τον διευκολύνει, αυτό μπορεί να αποτελεί μια μικρή καθημερινή έκφραση ενσυναίσθησης.

Το ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι δεν χρειάζεται να υπάρχει προσωπικό όφελος. Η πράξη γίνεται κυρίως επειδή ο άλλος άνθρωπος θα δυσκολευτεί λιγότερο.

Και αυτό είναι ένα από τα χαρακτηριστικά της καθημερινής κοινωνικής συμπεριφοράς: πολλές φορές η καλοσύνη δεν είναι κάτι θεαματικό. Είναι μια μικρή κίνηση που κάνει τη ζωή κάποιου άλλου λίγο πιο εύκολη.

ΟΜΩΣ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ

Το να βοηθάμε τον σερβιτόρο δεν σημαίνει ότι πρέπει να κάνουμε τη δουλειά του. Υπάρχουν περιπτώσεις όπου το υπερβολικό στοίβαγμα πιάτων ή ποτηριών μπορεί να δυσκολέψει περισσότερο την απομάκρυνσή τους ή να αυξήσει τον κίνδυνο να σπάσει κάτι.

Γι’ αυτό η πιο χρήσιμη μορφή βοήθειας είναι συνήθως απλή: αφήνουμε τον χώρο όσο πιο τακτοποιημένο γίνεται, δεν δημιουργούμε περιττή ακαταστασία και, αν μπορούμε να διευκολύνουμε διακριτικά, το κάνουμε χωρίς να παρεμβαίνουμε στη δουλειά του επαγγελματία.