ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΗ ΕΥΓΕΝΕΙΑ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΑΝΟΗΣΙΑ

Η ευγένεια είναι αναμφίβολα ένα θετικό χαρακτηριστικό. Δείχνει σεβασμό, καλή ανατροφή και διάθεση για αρμονική συνύπαρξη. Όταν όμως ξεπερνά το μέτρο, παύει να είναι αρετή και αρχίζει να δημιουργεί ερωτήματα. Η υπερβολική ευγένεια πολλές φορές δεν είναι ένδειξη καλοσύνης αλλά σημάδι αφέλειας, έλλειψης κρίσης ή φόβου απέναντι στη σύγκρουση.

ΟΤΑΝ Η ΕΥΓΕΝΕΙΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΥΠΕΡΒΟΛΗ

Ο άνθρωπος που είναι υπερβολικά ευγενικός αποφεύγει να διαφωνήσει, δυσκολεύεται να πει «όχι» και συχνά προσπαθεί να είναι αρεστός σε όλους. Αυτή η στάση δεν δείχνει πάντα καλοσύνη· πολλές φορές δείχνει αδυναμία χαρακτήρα. Η συνεχής υποχώρηση και η ανάγκη αποδοχής μπορούν να κάνουν κάποιον εύκολο στόχο εκμετάλλευσης.

Η ευγένεια χωρίς όρια καταλήγει να γίνεται παθητικότητα.

Η ΑΦΕΛΕΙΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ

Συχνά, πίσω από την υπερβολική ευγένεια κρύβεται ένας άνθρωπος που δεν αντιλαμβάνεται εύκολα τις προθέσεις των άλλων. Εμπιστεύεται χωρίς σκέψη, συγχωρεί χωρίς λόγο και ανέχεται συμπεριφορές που κανονικά θα έπρεπε να τον προβληματίσουν. Αυτή η στάση μπορεί να εκληφθεί ως ανωριμότητα ή ακόμα και ως ανοησία.

Όταν κάποιος επιμένει να είναι ευγενικός σε κάθε περίσταση, ακόμα και όταν τον αδικούν, δεν δείχνει ανωτερότητα αλλά έλλειψη κρίσης.

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟΥ

Η πραγματική ευγένεια χρειάζεται μέτρο. Ο άνθρωπος που έχει επίγνωση της αξίας του ξέρει πότε να είναι ευγενικός και πότε να γίνει αυστηρός. Ξέρει να σέβεται, αλλά απαιτεί και σεβασμό.

Χωρίς όρια, η ευγένεια χάνει την αξία της και μετατρέπεται σε αδυναμία. Με όρια, γίνεται δύναμη.