Η ΕΠΙΚΗ ΜΑΧΗ ΜΕ ΤΟ ΣΕΝΤΟΝΙ ΜΕ ΛΑΣΤΙΧΟ

Υπάρχουν δουλειές του σπιτιού που τις κάνεις χωρίς δεύτερη σκέψη.

Και μετά υπάρχει το σεντόνι με λάστιχο.

Το βλέπεις διπλωμένο και σκέφτεσαι: «Εντάξει, πόσο δύσκολο μπορεί να είναι;»

Μεγάλο λάθος.

Ξεκινάς με αυτοπεποίθηση. Πιάνεις τις δύο πρώτες γωνίες, τις βάζεις στο στρώμα και λες: «Το ’χω!»

Πας στην τρίτη γωνία.

Το σεντόνι αποφασίζει να συνεργαστεί… αλλά μόνο από τη μία πλευρά.

Τραβάς λίγο.

Ξεφεύγει η πρώτη γωνία.

Τη βάζεις ξανά.

Ξεφεύγει η δεύτερη.

Σε αυτό το σημείο έχεις αρχίσει να ιδρώνεις περισσότερο απ’ ό,τι μετά από γυμναστική.

Τραβάς το λάστιχο με δύναμη και ξαφνικά ακούς:

«ΠΑΦ!»

Το σεντόνι πετάγεται από το στρώμα και προσγειώνεται πάνω σου.

Στέκεσαι για λίγο ακίνητος, καλυμμένος από το σεντόνι, και αναρωτιέσαι αν τελικά στρώνεις το κρεβάτι ή αν συμμετέχεις σε αγώνα πάλης.

Και όταν, μετά από αρκετή προσπάθεια, καταφέρεις επιτέλους να το βάλεις σωστά, κοιτάς το αποτέλεσμα με υπερηφάνεια.

«Τα κατάφερα.»

Μέχρι να σηκώσεις το στρώμα για να ισιώσεις κάτι από κάτω.

Και να ξεκινήσει πάλι από την αρχή.