ΑΝΑΙΜΙΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ: ΠΟΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΣΥΧΝΟΤΕΡΕΣ ΑΙΤΙΕΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΑΙ;

Η αναιμία είναι μια κατάσταση κατά την οποία το αίμα δεν διαθέτει αρκετά υγιή ερυθρά αιμοσφαίρια ή επαρκή αιμοσφαιρίνη για να μεταφέρει αποτελεσματικά οξυγόνο στους ιστούς. Στα παιδιά, η συχνότερη μορφή είναι η σιδηροπενική αναιμία, δηλαδή η αναιμία που προκαλείται από έλλειψη σιδήρου. 

ΓΙΑΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΜΦΑΝΙΣΤΕΙ;

Τα παιδιά χρειάζονται αρκετό σίδηρο ιδιαίτερα σε περιόδους γρήγορης ανάπτυξης, όπως στη βρεφική ηλικία και στην εφηβεία. Η ανεπαρκής πρόσληψη σιδήρου από τη διατροφή μπορεί επομένως να οδηγήσει σε έλλειψη.

Άλλες πιθανές αιτίες είναι η μειωμένη απορρόφηση του σιδήρου από το έντερο, ορισμένες παθήσεις του πεπτικού, όπως η κοιλιοκάκη ή οι φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου, αλλά και η χρόνια απώλεια αίματος. Στα έφηβα κορίτσια, οι πολύ έντονες περίοδοι αποτελούν έναν επιπλέον παράγοντα κινδύνου. 

Δεν προκαλείται όμως κάθε αναιμία από έλλειψη σιδήρου. Υπάρχουν και κληρονομικές μορφές, όπως η δρεπανοκυτταρική αναιμία, καθώς και αναιμίες που σχετίζονται με άλλες παθήσεις. 

ΠΟΙΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΞΟΥΝ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ;

Η αναιμία μπορεί αρχικά να μην προκαλεί εμφανή συμπτώματα. Όταν όμως γίνεται πιο έντονη, το παιδί μπορεί να παρουσιάζει εύκολη κόπωση, αδυναμία, ωχρότητα, ευερεθιστότητα ή μειωμένη αντοχή.

Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να εμφανιστούν πονοκέφαλος, ζάλη, δύσπνοια ή γρήγοροι παλμοί. Ένα χαρακτηριστικό σύμπτωμα έλλειψης σιδήρου σε ορισμένα παιδιά είναι η επιθυμία να μασούν ή να τρώνε μη εδώδιμες ουσίες, όπως πάγο, χώμα ή χαρτί, μια συμπεριφορά που ονομάζεται pica. 

Η παρατεταμένη έλλειψη σιδήρου στην παιδική ηλικία χρειάζεται προσοχή, καθώς ο σίδηρος είναι σημαντικός για την ανάπτυξη του εγκεφάλου και η έλλειψή του έχει συσχετιστεί με δυσκολίες στη μάθηση, την προσοχή και τη συμπεριφορά. 

ΠΩΣ ΔΙΑΓΙΓΝΩΣΚΕΤΑΙ;

Η διάγνωση δεν μπορεί να γίνει μόνο από τα συμπτώματα. Ο παιδίατρος μπορεί να ζητήσει αιματολογικές εξετάσεις, όπως γενική αίματος, και ανάλογα με την περίπτωση εξετάσεις που αξιολογούν τα αποθέματα σιδήρου και αναζητούν την αιτία της αναιμίας.

Αυτό είναι σημαντικό γιατί η θεραπεία εξαρτάται από το είδος και την αιτία της αναιμίας. 

ΠΩΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΑΙ;

Όταν πρόκειται για σιδηροπενική αναιμία, ο παιδίατρος μπορεί να συστήσει συμπλήρωμα σιδήρου και παράλληλα να δώσει οδηγίες για μια διατροφή πλούσια σε σίδηρο. Καλές πηγές είναι το κρέας και τα ψάρια, αλλά και τρόφιμα όπως οι φακές, τα φασόλια, τα ρεβίθια, τα αυγά και εμπλουτισμένα δημητριακά. Η βιταμίνη C βοηθά επίσης στην απορρόφηση του σιδήρου από φυτικές τροφές. 

Το συμπλήρωμα σιδήρου δεν πρέπει να χορηγείται αυθαίρετα. Η υπερβολική πρόσληψη σιδήρου μπορεί να είναι επικίνδυνη και η θεραπεία πρέπει να γίνεται στη σωστή δόση και για το χρονικό διάστημα που θα καθορίσει ο γιατρός. 

Η αναιμία στα παιδιά είναι συχνά αντιμετωπίσιμη, αρκεί να εντοπιστεί έγκαιρα η αιτία. Η σωστή διατροφή αποτελεί σημαντικό κομμάτι της πρόληψης, αλλά όταν υπάρχει πραγματική αναιμία χρειάζεται ιατρική αξιολόγηση και όχι μόνο αλλαγές στο καθημερινό διαιτολόγιο.