ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΕΛΚΟΥΝ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΑΣ ΔΙΝΟΥΝ ΣΗΜΑΣΙΑ;

Έχεις παρατηρήσει ποτέ ότι μπορεί να μη σε ενδιαφέρει ιδιαίτερα κάποιος που σε θέλει πολύ, ενώ αντίθετα κολλάς με εκείνον που απαντά όποτε θέλει, εξαφανίζεται, κρατά απόσταση και σου δίνει ψίχουλα προσοχής;

Και τότε αρχίζεις να αναρωτιέσαι: «Γιατί τον θέλω τόσο πολύ αφού στην πραγματικότητα δεν μου προσφέρει σχεδόν τίποτα;»

Η απάντηση δεν είναι πάντα ότι αυτός ο άνθρωπος είναι «ο ένας». Πολλές φορές έχει περισσότερο να κάνει με τον τρόπο που λειτουργεί η προσδοκία, η αβεβαιότητα και η ανάγκη μας για επιβεβαίωση.

ΤΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΜΑΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΠΙΟ ΠΟΛΥΤΙΜΟ

Όταν κάτι δεν είναι εύκολα διαθέσιμο, μπορεί να αποκτά μεγαλύτερη αξία στα μάτια μας.

Αν κάποιος μας δίνει συνεχώς προσοχή, ξέρουμε πού στεκόμαστε. Δεν υπάρχει μεγάλο μυστήριο.

Όταν όμως ο άλλος μια πλησιάζει και μια απομακρύνεται, το μυαλό αρχίζει να ψάχνει απαντήσεις.

«Του αρέσω;»

«Γιατί δεν έστειλε;»

«Μήπως άλλαξε γνώμη;»

Και ξαφνικά ένας άνθρωπος που ίσως δεν θα μας ενδιέφερε τόσο υπό άλλες συνθήκες καταλαμβάνει τεράστιο χώρο στο μυαλό μας.

Η ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ ΜΑΣ ΚΡΑΤΑ ΣΕ ΕΓΡΗΓΟΡΣΗ

Η σταθερότητα είναι ήρεμη. Η αβεβαιότητα είναι έντονη.

Όταν δεν ξέρεις τι σκέφτεται ο άλλος, μπορεί να αρχίσεις να περιμένεις το επόμενο μήνυμα, την επόμενη συνάντηση ή την επόμενη μικρή ένδειξη ενδιαφέροντος.

Αυτό μπορεί να κάνει την κατάσταση να μοιάζει πιο συναρπαστική απ’ όσο πραγματικά είναι.

Δεν είναι απαραίτητα βαθύτερη σύνδεση. Μπορεί απλώς να υπάρχει περισσότερη ένταση.

ΜΠΕΡΔΕΥΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΟΧΗ ΜΕ ΤΗΝ ΑΞΙΑ

Μερικές φορές δεν θέλουμε τόσο πολύ τον άνθρωπο όσο θέλουμε να νιώσουμε ότι μας επέλεξε.

Και υπάρχει μεγάλη διαφορά.

Όταν κάποιος που μας αγνοεί ξαφνικά μας δείξει ενδιαφέρον, μπορεί να αισθανθούμε μια τεράστια επιβεβαίωση.

«Τελικά με θέλει.»

Το πρόβλημα είναι ότι έτσι η αυτοπεποίθησή μας αρχίζει να εξαρτάται από τη συμπεριφορά ενός άλλου ανθρώπου.

Και αυτό μπορεί να γίνει ένας φαύλος κύκλος.

ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΥΝΗΓΑΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΗΡΑΜΕ

Υπάρχουν φορές που η έλξη συνδέεται με μια βαθύτερη ανάγκη: να αποδείξουμε στον εαυτό μας ότι αξίζουμε.

Αν κάποιος δεν μας δίνει σημασία, μπορεί ασυνείδητα να σκεφτόμαστε:

«Αν καταφέρω να τον κάνω να με θέλει, τότε θα σημαίνει ότι είμαι αρκετός.»

Όμως η αξία μας δεν επιβεβαιώνεται επειδή κάποιος δύσκολος άνθρωπος αποφάσισε τελικά να μας επιλέξει.

ΤΟ «ΛΙΓΟ» ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ

Ένα μήνυμα μετά από μέρες.

Μια ξαφνική πρόσκληση.

Ένα κομπλιμέντο μετά από μεγάλη απόσταση.

Αυτές οι μικρές δόσεις προσοχής μπορούν να μας κρατούν συναισθηματικά δεμένους, ακριβώς επειδή δεν ξέρουμε πότε θα έρθει η επόμενη.

Και τότε μπορεί να περιμένουμε περισσότερο την επόμενη «καλή στιγμή» παρά να κοιτάμε τη συνολική εικόνα της σχέσης.

ΡΩΤΗΣΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΚΑΤΙ ΠΟΛΥ ΑΠΛΟ

«Μου αρέσει πραγματικά αυτός ο άνθρωπος ή μου αρέσει η προσπάθεια να τον κερδίσω;»

Και ακόμα πιο σημαντικό:

«Αν μου έδινε από την αρχή όλη την προσοχή που ζητάω τώρα, θα τον ήθελα το ίδιο;»

Οι απαντήσεις μπορεί να είναι αποκαλυπτικές.

Γιατί μερικές φορές δεν κυνηγάμε έναν άνθρωπο.

Κυνηγάμε την επιβεβαίωση ότι μπορούμε να τον κάνουμε να μας επιλέξει.

Η ΕΛΞΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΣΗΜΑ ΟΤΙ ΚΑΤΙ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΚΑΛΟ

Το ότι κάποιος μας προκαλεί έντονα συναισθήματα δεν σημαίνει απαραίτητα ότι μας ταιριάζει.

Η χημεία μπορεί να υπάρχει μαζί με την αστάθεια. Η επιθυμία μπορεί να υπάρχει μαζί με την απογοήτευση.

Αλλά μια υγιής σχέση δεν χρειάζεται να σε αφήνει συνεχώς να αναρωτιέσαι αν ενδιαφέρεται.

Η πραγματική σύνδεση δεν είναι απαραίτητα αυτή που σε κάνει να περιμένεις περισσότερο.

Μπορεί να είναι αυτή που σε κάνει να νιώθεις ήρεμος.

Και ίσως τελικά το πιο σημαντικό ερώτημα δεν είναι «γιατί δεν με θέλει;», αλλά:

«Γιατί επιμένω να θέλω κάποιον που δεν μου προσφέρει αυτό που χρειάζομαι;»

Γιατί όταν σταματήσεις να μετράς την αξία σου με βάση το ενδιαφέρον κάποιου άλλου, πολλές από αυτές τις «μεγάλες» έλξεις αρχίζουν ξαφνικά να φαίνονται πολύ μικρότερες.