Ο ΓΟΝΙΟΣ ΠΟΥ ΓΥΡΙΖΕΙ ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΟΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΚΑΙ ΔΙΝΕΙ ΤΑΜΠΛΕΤ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΚΟΣ ΓΟΝΙΟΣ; ΤΙ ΛΕΕΙ Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ;

Η ψυχολογία δεν θα χαρακτήριζε αυτόματα έναν τέτοιο γονιό ως «κακό». Θα τον έβλεπε πολύ πιο σύνθετα: ως έναν γονιό που πιθανόν βρίσκεται σε κατάσταση κόπωσης, πίεσης και ανάγκης για άμεση αποφόρτιση.

ΤΙ ΒΛΕΠΕΙ Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ

Όταν ένας γονιός γυρίζει εξαντλημένος και δίνει tablet στο παιδί, συχνά συμβαίνουν μερικά από τα παρακάτω:

• Σωματική και ψυχική κόπωση: μετά από δουλειά, μειώνεται η αντοχή για παιχνίδι, όρια και ενασχόληση.
• Ανάγκη για άμεση ηρεμία: η οθόνη λειτουργεί σαν «γρήγορη λύση» για να ηρεμήσει το παιδί.
• Έλλειψη χρόνου και υποστήριξης: πολλοί γονείς δεν έχουν βοήθεια ή ελεύθερο χρόνο.
• Ρουτίνα που έχει παγιωθεί: αν το tablet χρησιμοποιείται συχνά, γίνεται εύκολη συνήθεια.

ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΟ;

Η ψυχολογία δεν εστιάζει στο «καλός ή κακός», αλλά στο τι αποτέλεσμα έχει η συμπεριφορά μακροπρόθεσμα.

Η συχνή χρήση οθονών ως μοναδικό μέσο ηρεμίας μπορεί να οδηγήσει σε:

• δυσκολία αυτορρύθμισης του παιδιού
• εξάρτηση από άμεσο ερέθισμα (οθόνη για ηρεμία)
• λιγότερη ανάπτυξη δημιουργικού παιχνιδιού
• δυσκολία στη διαχείριση πλήξης

Όμως αυτό εξαρτάται από τη συχνότητα, το περιεχόμενο και το υπόλοιπο περιβάλλον του παιδιού.

ΤΙ ΛΕΕΙ Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΟΝΙΟ

Ο γονιός που καταφεύγει στο tablet δεν είναι απαραίτητα αδιάφορος. Συχνά είναι:

• υπερφορτωμένος
• χωρίς χρόνο αποκατάστασης
• σε κατάσταση «επιβίωσης» μέσα στην καθημερινότητα

Η σύγχρονη ψυχολογία μιλά για το φαινόμενο του “γονεϊκού burnout”, όπου ο γονιός δεν έχει επαρκείς ψυχικές αντοχές για σταθερή, ενεργή ενασχόληση.

ΤΟ ΚΡΙΣΙΜΟ ΣΗΜΕΙΟ

Το ζήτημα δεν είναι αν θα υπάρξει ποτέ tablet, αλλά:

• αν είναι μοναδικό εργαλείο ηρεμίας
• ή αν υπάρχει ισορροπία με παιχνίδι, όρια και ανθρώπινη επαφή

Καταλήγουμε ότι η ψυχολογία δεν βάζει ταμπέλες «καλός» ή «κακός» γονιός σε μια τέτοια συμπεριφορά. Τη βλέπει ως ένδειξη κόπωσης και ανάγκης για διαχείριση της καθημερινότητας. Το σημαντικό είναι η συνολική εικόνα: η αγάπη, η σταθερότητα και η προσπάθεια του γονιού να βρει καλύτερες ισορροπίες, όχι μια μεμονωμένη στιγμή εξάντλησης.