Ο ΜΑΚΗΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΒΓΑΛΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ ΤΗΝ ΚΟΠΕΛΑ ΤΟΥ ΑΔΕΡΦΟΥ ΤΟΥ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ ΝΑ ΞΕΝΙΤΕΥΤΕΙ

Ο Μάκης εχει αρκετό καιρό που περνάει κάτι που τον έχει ταράξει αρκετά και συμβαίνει μέχρι και τώρα, κάτι που τον τρώει κάθε μέρα, τον πονάει, τον πνίγει σχεδόν σαν να μην του αφήνει χώρο να ανασάνει.

Την κοπέλα του αδερφού του τη γνώρισε πριν από καιρό, σε μια οικογενειακή συνάντηση. Ο αδερφός του, με τον οποίο είναι δεμένος από παιδιά, αχώριστοι, με κοινές αναμνήσεις, παιχνίδια, καβγάδες αλλά πάντα με αγάπη και στήριξη, την έφερε στο σπίτι χαμογελαστός, περήφανος, σαν να ήθελε να τη βάλει από την πρώτη στιγμή μέσα στην οικογένεια.

Εκείνη ήταν από την αρχή πολύ ευγενική. Χαμογελαστή, ζεστή, με έναν τρόπο που έκανε τους άλλους να νιώθουν άνετα. Μιλούσε ήρεμα, ρωτούσε για όλους, γελούσε εύκολα και είχε μια τρυφερότητα στις κινήσεις της που δεν φαινόταν προσποιητή. Δεν έκανε κάτι υπερβολικό, τίποτα που να ξεφεύγει από το φυσιολογικό, απλώς ήταν ανοιχτή και ανθρώπινη.

Ο Μάκης, όμως, κάπου εκεί μπλέχτηκε μέσα στις δικές του σκέψεις. Κάποιες απλές στιγμές, ένα βλέμμα παραπάνω όταν του μιλούσε, ένας πιο ζεστός τόνος φωνής, ένα χαμόγελο τη σωστή στιγμή, τα πήρε αλλιώς. Όχι επειδή εκείνη έδινε κάποιο ξεκάθαρο μήνυμα, αλλά επειδή εκείνος, χωρίς να το καταλάβει, άρχισε να τα «διαβάζει» με τρόπο που δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα.

Κι όσο περνούσαν οι μέρες, τόσο περισσότερο το μυαλό του γύριζε γύρω από αυτό. Ένιωθε τύψεις, σύγχυση και μια εσωτερική ένταση που δεν ήξερε πού να τη βάλει. Από τη μία ο αδερφός του, ο άνθρωπος που ήταν πάντα δίπλα του. Από την άλλη, μια παρεξήγηση που ο ίδιος δεν μπορούσε εύκολα να ξεμπερδέψει μέσα του. Κάθε φορά που τη συναντούσε του κόβονταν τα πόδια, η καρδιά χτυπούσε δυνατά και είχε την αίσθηση ότι κι αυτή νιώθει το ίδιο...

Γι’ αυτό και τώρα ο Μάκης σκέφτεται σοβαρά να ξενιτευτεί. Όχι από φυγή απλώς, αλλά σαν μια προσπάθεια να καθαρίσει το μυαλό του, να πάρει απόσταση από μια κατάσταση που τον βαραίνει.

Και το ερώτημα που τον κυνηγάει περισσότερο είναι απλό αλλά δύσκολο:
να μείνει και να το αντιμετωπίσει όλο αυτό μέσα στην οικογένεια, ή να φύγει μακριά για να βρει ξανά τον εαυτό του;

Τι λέτε τελικά… να μείνει ή να ξενιτευτεί;