ΚΛΕΙΣΤΟΦΟΒΙΑ ΠΩΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΤΑΙ ΚΑΙ ΤΡΟΠΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ

Η κλειστοφοβία είναι μια αγχώδης διαταραχή που χαρακτηρίζεται από έντονο φόβο σε κλειστούς ή περιορισμένους χώρους. Ανελκυστήρες μικρά δωμάτια σήραγγες ή ακόμα και μέσα μεταφοράς μπορούν να προκαλέσουν δυσφορία πανικό και έντονη ανάγκη διαφυγής. Ο φόβος αυτός συχνά εμφανίζεται ξαφνικά και δεν σχετίζεται πάντα με τον πραγματικό κίνδυνο του χώρου.

Η δημιουργία της κλειστοφοβίας συνδέεται συνήθως με προηγούμενες αρνητικές εμπειρίες. Ένα τραυματικό γεγονός όπως ο εγκλωβισμός ή η αίσθηση έλλειψης αέρα μπορεί να αποτυπωθεί έντονα στη μνήμη και να ενεργοποιεί τον φόβο σε παρόμοιες καταστάσεις. Σε άλλες περιπτώσεις η κλειστοφοβία αναπτύσσεται σταδιακά μέσα από γενικευμένο άγχος ή μίμηση συμπεριφορών από το οικογενειακό περιβάλλον.

Σημαντικό ρόλο παίζει και η λειτουργία του εγκεφάλου. Το άτομο αντιλαμβάνεται τον κλειστό χώρο ως απειλή με αποτέλεσμα το σώμα να ενεργοποιεί τον μηχανισμό άμυνας. Ταχυκαρδία εφίδρωση ζάλη και δυσκολία στην αναπνοή είναι συνηθισμένα συμπτώματα που ενισχύουν τον φόβο και δημιουργούν έναν φαύλο κύκλο.

Η αντιμετώπιση της κλειστοφοβίας είναι εφικτή και συχνά αποτελεσματική. Ένας βασικός τρόπος είναι η σταδιακή έκθεση στον φόβο με ελεγχόμενο και ασφαλή τρόπο. Το άτομο μαθαίνει να παραμένει στον χώρο χωρίς να αποφεύγει την κατάσταση μειώνοντας έτσι την ένταση του άγχους με τον χρόνο.

Οι τεχνικές χαλάρωσης όπως οι βαθιές αναπνοές και η ενσυνειδητότητα βοηθούν στη ρύθμιση των σωματικών αντιδράσεων. Παράλληλα η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία συμβάλλει στην αλλαγή των αρνητικών σκέψεων και στην κατανόηση ότι ο φόβος δεν αντιστοιχεί σε πραγματικό κίνδυνο.

Σε πιο έντονες περιπτώσεις η συμβουλή ειδικού ψυχικής υγείας είναι καθοριστική. Με τη σωστή καθοδήγηση και υποστήριξη η κλειστοφοβία μπορεί να περιοριστεί σημαντικά ή και να ξεπεραστεί. Η αναγνώριση του προβλήματος είναι το πρώτο και πιο σημαντικό βήμα προς την ελευθερία και την ψυχική ισορροπία.