Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΔΙΑΒΗΤΗΣ ΠΟΥ «ΧΤΥΠΑ» ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΝΕΟΥΣ ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΤΟΥΣ ΑΔΥΝΑΤΟΥΣ – ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΓΝΟΗΣΕΙΣ

Όταν ακούμε τη λέξη «διαβήτης», το μυαλό μας πηγαίνει συνήθως σε ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας ή σε άτομα με περιττά κιλά. Ωστόσο, υπάρχει μια λιγότερο γνωστή μορφή διαβήτη που εμφανίζεται συχνά σε νεαρούς ενήλικες, ακόμη και σε ανθρώπους που είναι αδύνατοι, γυμνάζονται και φαίνονται απολύτως υγιείς.

Πρόκειται για τον διαβήτη τύπου 1,5, γνωστό και ως LADA (Latent Autoimmune Diabetes in Adults), μια μορφή αυτοάνοσου διαβήτη που μπορεί αρχικά να περάσει απαρατήρητη ή να διαγνωστεί λανθασμένα ως διαβήτης τύπου 2.

Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του είναι ότι συχνά εξελίσσεται πιο αργά από τον κλασικό διαβήτη τύπου 1, με αποτέλεσμα τα πρώτα συμπτώματα να μην προκαλούν πάντα έντονη ανησυχία.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΙΑΒΗΤΗΣ ΤΥΠΟΥ 1,5;

Ο διαβήτης LADA είναι μια μορφή αυτοάνοσου διαβήτη που εμφανίζεται στην ενήλικη ζωή.

Σε αυτή την περίπτωση, το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται λανθασμένα στα βήτα κύτταρα του παγκρέατος, τα οποία παράγουν ινσουλίνη.

Η ινσουλίνη είναι η ορμόνη που βοηθά τη γλυκόζη να περάσει από το αίμα στα κύτταρα, ώστε να χρησιμοποιηθεί για ενέργεια.

Καθώς τα κύτταρα που παράγουν ινσουλίνη καταστρέφονται σταδιακά, ο οργανισμός δυσκολεύεται όλο και περισσότερο να ρυθμίσει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα.

Σε αντίθεση με τον κλασικό διαβήτη τύπου 1, που συχνά εκδηλώνεται πιο απότομα, ο LADA μπορεί να εξελίσσεται για μήνες ή και χρόνια πριν γίνει απαραίτητη η θεραπεία με ινσουλίνη.

ΓΙΑΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΜΦΑΝΙΣΤΕΙ ΣΕ ΑΔΥΝΑΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ;

Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη είναι η αντίληψη ότι όποιος είναι αδύνατος δεν κινδυνεύει να εμφανίσει διαβήτη.

Στην πραγματικότητα, ο LADA δεν προκαλείται από το αυξημένο σωματικό βάρος, αλλά από μια αυτοάνοση διαδικασία.

Γι' αυτό μπορεί να εμφανιστεί σε ανθρώπους με φυσιολογικό ή χαμηλό δείκτη μάζας σώματος.

Μάλιστα, το γεγονός ότι ένας άνθρωπος είναι αδύνατος μπορεί να καθυστερήσει την υποψία για διαβήτη, ιδιαίτερα όταν δεν υπάρχουν άλλοι εμφανείς παράγοντες κινδύνου.

Ωστόσο, είναι σημαντικό να διευκρινιστεί ότι ο LADA δεν προσβάλλει αποκλειστικά αδύνατους ανθρώπους. Μπορεί να εμφανιστεί και σε άτομα με αυξημένο βάρος.

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΑΠΑΡΑΤΗΡΗΤΑ

Τα συμπτώματα του διαβήτη τύπου 1,5 μοιάζουν με εκείνα άλλων μορφών διαβήτη.

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά είναι η έντονη δίψα, ακόμη κι όταν το άτομο καταναλώνει αρκετό νερό.

Παράλληλα, μπορεί να παρατηρηθεί συχνουρία, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Η ανεξήγητη κόπωση αποτελεί επίσης ένα συχνό σύμπτωμα. Ο άνθρωπος μπορεί να αισθάνεται εξαντλημένος, ακόμη κι όταν κοιμάται αρκετά.

Άλλα πιθανά σημάδια είναι η θολή όραση, η αυξημένη πείνα, οι συχνές λοιμώξεις και η αργή επούλωση μικρών πληγών.

Ένα σύμπτωμα που χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή είναι η ανεξήγητη απώλεια βάρους, ειδικά όταν συνοδεύεται από έντονη δίψα και συχνουρία.

Αυτό μπορεί να συμβαίνει επειδή ο οργανισμός δεν διαθέτει αρκετή ινσουλίνη για να αξιοποιήσει αποτελεσματικά τη γλυκόζη.

ΓΙΑΤΙ ΣΥΧΝΑ ΣΥΓΧΕΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΑΒΗΤΗ ΤΥΠΟΥ 2;

Ο LADA εμφανίζεται στην ενήλικη ζωή και στα αρχικά στάδια ο οργανισμός μπορεί να εξακολουθεί να παράγει κάποια ποσότητα ινσουλίνης.

Έτσι, ορισμένοι ασθενείς δεν χρειάζονται αμέσως ενέσεις ινσουλίνης και μπορεί αρχικά να αντιμετωπιστούν σαν να έχουν διαβήτη τύπου 2.

Η διαφορά είναι ότι στον LADA υπάρχει αυτοάνοση καταστροφή των κυττάρων του παγκρέατος.

Αυτό σημαίνει ότι με την πάροδο του χρόνου η παραγωγή ινσουλίνης συνήθως μειώνεται περισσότερο.

Όταν κάποιος έχει διαγνωστεί με διαβήτη τύπου 2, αλλά δεν ανταποκρίνεται όπως αναμένεται στη θεραπεία, ιδιαίτερα αν είναι νεότερος ή αδύνατος, ο γιατρός μπορεί να εξετάσει το ενδεχόμενο αυτοάνοσου διαβήτη.

ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΔΙΑΓΝΩΣΗ;

Η διάγνωση δεν βασίζεται μόνο στα συμπτώματα ή στο σωματικό βάρος.

Αρχικά, χρησιμοποιούνται εξετάσεις όπως η γλυκόζη αίματος και η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη (HbA1c), που βοηθούν να διαπιστωθεί αν υπάρχει διαβήτης.

Όταν υπάρχει υποψία LADA, μπορεί να χρειαστούν πιο εξειδικευμένες εξετάσεις.

Μία από τις σημαντικότερες είναι η αναζήτηση αυτοαντισωμάτων, ιδιαίτερα των αντισωμάτων anti-GAD, που σχετίζονται με τον αυτοάνοσο διαβήτη.

Επιπλέον, η μέτρηση του C-πεπτιδίου μπορεί να βοηθήσει στην εκτίμηση της ποσότητας ινσουλίνης που εξακολουθεί να παράγει ο οργανισμός.

Η σωστή διάγνωση είναι καθοριστική, επειδή επηρεάζει την επιλογή της κατάλληλης θεραπείας.

ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΛΛΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΔΙΑΒΗΤΗ;

Ο LADA δεν είναι απαραίτητα πιο επικίνδυνος από άλλες μορφές διαβήτη.

Ωστόσο, η καθυστερημένη διάγνωση ή η ανεπαρκής αντιμετώπιση μπορεί να οδηγήσει σε παρατεταμένα αυξημένα επίπεδα σακχάρου και σε επιπλοκές.

Όπως και σε άλλες μορφές διαβήτη, η χρόνια υπεργλυκαιμία μπορεί να επηρεάσει τα μάτια, τα νεφρά, τα νεύρα και το καρδιαγγειακό σύστημα.

Επιπλέον, όταν η έλλειψη ινσουλίνης γίνει σοβαρή, υπάρχει κίνδυνος διαβητικής κετοξέωσης, μιας επείγουσας κατάστασης.

Συμπτώματα όπως εμετοί, κοιλιακός πόνος, βαθιά ή γρήγορη αναπνοή, έντονη υπνηλία και σύγχυση χρειάζονται άμεση ιατρική αντιμετώπιση.

ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΤΕΙ;

Ναι. Με τη σωστή διάγνωση και θεραπεία, οι άνθρωποι με LADA μπορούν να έχουν μια δραστήρια και ποιοτική ζωή.

Η αντιμετώπιση εξαρτάται από τα επίπεδα σακχάρου, την υπολειπόμενη παραγωγή ινσουλίνης και τις ανάγκες κάθε ασθενούς.

Σε ορισμένα αρχικά στάδια μπορεί να χρησιμοποιηθούν θεραπείες χωρίς ινσουλίνη, όμως πολλοί ασθενείς χρειάζονται τελικά ινσουλινοθεραπεία.