ΑΦΟΣΙΩΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ: ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΗ Η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ
Η προσευχή θεωρείται στιγμή γαλήνης και εσωτερικής επικοινωνίας. Κι όμως, πολλοί διαπιστώνουν ότι την ώρα της προσευχής το μυαλό σκορπίζει, οι σκέψεις πολλαπλασιάζονται και η συγκέντρωση μοιάζει άπιαστη. Γιατί συμβαίνει αυτό;
Ο ΝΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΑ
Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι φτιαγμένος να παράγει συνεχώς σκέψεις. Όταν επιδιώκουμε σιωπή και εστίαση, τότε αντιλαμβανόμαστε πιο έντονα αυτή τη φυσική του τάση. Η ησυχία δεν σταματά αυτόματα τον εσωτερικό διάλογο.
Η ΠΙΕΣΗ ΤΗΣ ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑΣ
Όταν κάποιος πιστεύει ότι πρέπει να προσεύχεται με απόλυτη καθαρότητα σκέψης, δημιουργεί άθελά του άγχος. Η προσπάθεια για τέλεια αφοσίωση οδηγεί συχνά στο αντίθετο αποτέλεσμα. Η προσευχή όμως δεν είναι διαγωνισμός συγκέντρωσης.
ΚΟΥΡΑΣΗ ΚΑΙ ΥΠΕΡΦΟΡΤΩΣΗ
Ένας νους γεμάτος πληροφορίες, οθόνες και έντονους ρυθμούς δυσκολεύεται να ηρεμήσει απότομα. Αν η μέρα είναι γεμάτη ένταση, η στροφή προς την εσωτερικότητα απαιτεί χρόνο προσαρμογής.
ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΑ ΒΑΡΗ
Η προσευχή συχνά φέρνει στην επιφάνεια σκέψεις και συναισθήματα που αποφεύγουμε μέσα στην καθημερινότητα. Αυτό μπορεί να διασπά την προσοχή αλλά ταυτόχρονα δείχνει ότι κάτι βαθύτερο επεξεργάζεται μέσα μας.
ΠΩΣ ΝΑ ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΣΕΙΣ ΤΗΝ ΑΦΟΣΙΩΣΗ
Ξεκίνα με λίγα λεπτά χωρίς πίεση. Εστίασε στην αναπνοή ή σε μια φράση που επαναλαμβάνεται ήρεμα. Δημιούργησε σταθερή ώρα και ήσυχο χώρο. Η συνέπεια βοηθά τον νου να εκπαιδευτεί σταδιακά.
Η δυσκολία στη συγκέντρωση δεν σημαίνει έλλειψη πίστης ή πνευματικότητας. Είναι ανθρώπινη εμπειρία. Η αφοσίωση δεν γεννιέται από την αυστηρότητα αλλά από την υπομονή και την επιμονή. Με μικρά σταθερά βήματα, η προσευχή μπορεί να γίνει αληθινός χώρος ηρεμίας και σύνδεσης.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου