Η ΑΓΑΠΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΒΡΙΣΚΕΙΣ ΤΟΝ ΤΕΛΕΙΟ ΑΝΘΡΩΠΟ, ΑΛΛΑ ΕΚΕΙΝΟΝ ΜΕ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΕΙΣΑΙ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΣΟΥ

Μάθαμε να ψάχνουμε την αγάπη σαν να είναι ένας προορισμός. Να περιμένουμε εκείνον τον άνθρωπο που θα έρθει στη ζωή μας και θα κάνει όλα όσα ονειρευτήκαμε πραγματικότητα.

Περιμένουμε το «για πάντα», το μεγάλο πάθος, τις ατέλειωτες συζητήσεις μέχρι το πρωί, τα μηνύματα που δεν τελειώνουν και εκείνη τη μαγική στιγμή που θα καταλάβουμε πως «αυτός είναι ο άνθρωπός μου».

Κι όμως, ίσως η πραγματική αγάπη να είναι κάτι πολύ πιο απλό.

Ίσως να μην είναι το να βρεις τον τέλειο άνθρωπο, αλλά να βρεις εκείνον δίπλα στον οποίο δεν χρειάζεται να προσποιείσαι ότι είσαι τέλειος.

ΝΑ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΕΙΣΑΙ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΣΟΥ

Υπάρχει κάτι πολύ σπουδαίο στο να βρίσκεσαι δίπλα σε έναν άνθρωπο και να μη φοβάσαι να δείξεις τις αδυναμίες σου.

Να μπορείς να πεις «σήμερα δεν είμαι καλά» χωρίς να αισθάνεσαι ότι θα απομακρυνθεί.

Να μπορείς να σιωπήσεις χωρίς η σιωπή να γίνεται βάρος.

Να γελάσεις δυνατά, να κλάψεις, να κάνεις λάθη, να αλλάξεις γνώμη και να συνεχίζεις να νιώθεις ότι αξίζεις να αγαπιέσαι.

Γιατί η αγάπη δεν θα έπρεπε να είναι μια διαρκής προσπάθεια να αποδείξουμε ότι αξίζουμε.

Θα έπρεπε να είναι ένας χώρος όπου μπορούμε να αναπνεύσουμε.

Η ΑΓΑΠΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ

Μερικές φορές περιμένουμε από την αγάπη να μοιάζει με ταινία.

Όμως η πραγματική ζωή δεν έχει πάντα μεγάλες δηλώσεις και εντυπωσιακές εκπλήξεις.

Έχει ένα «έφαγες;».

Έχει ένα «στείλε μου όταν φτάσεις».

Έχει κάποιον που θυμάται πώς πίνεις τον καφέ σου.

Έχει μια αγκαλιά σε μια δύσκολη ημέρα.

Έχει κάποιον που μένει όταν τα πράγματα δεν είναι εύκολα.

Και ίσως εκεί να βρίσκεται η ομορφιά της.

Γιατί η αγάπη δεν αποδεικνύεται μόνο με αυτά που λέμε. Αποδεικνύεται κυρίως με αυτά που κάνουμε όταν κανείς δεν μας κοιτάζει.

ΝΑ ΑΓΑΠΑΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΧΑΝΕΙΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ

Υπάρχει, όμως, και κάτι ακόμη που συχνά ξεχνάμε.

Το να αγαπάς κάποιον δεν σημαίνει ότι πρέπει να ξεχάσεις ποιος είσαι.

Δεν χρειάζεται να εγκαταλείψεις τα όνειρά σου, τις φίλες σου, τις συνήθειές σου ή τα πράγματα που σε κάνουν χαρούμενο για να αποδείξεις την αγάπη σου.

Μια υγιής σχέση δεν ζητά να γίνεις λιγότερος άνθρωπος για να χωρέσεις μέσα της.

Σου δίνει χώρο να μεγαλώσεις.

Να εξελιχθείς.

Να γίνεις καλύτερος χωρίς να χρειάζεται να γίνεις κάποιος άλλος.

ΚΑΙ ΟΤΑΝ Η ΑΓΑΠΗ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ;

Ίσως το πιο δύσκολο κομμάτι της αγάπης είναι να αποδεχτούμε ότι δεν είναι όλες οι σχέσεις φτιαγμένες για να διαρκέσουν για πάντα.

Κάποιοι άνθρωποι έρχονται στη ζωή μας και μένουν.

Κάποιοι έρχονται και μας αλλάζουν.

Κάποιοι μας μαθαίνουν τι θέλουμε και κάποιοι, μέσα από την απουσία τους, μας μαθαίνουν τι δεν πρέπει να ανεχτούμε ξανά.

Το τέλος μιας σχέσης δεν σημαίνει απαραίτητα ότι η αγάπη ήταν ψεύτικη.

Μπορεί απλώς να σημαίνει ότι δύο άνθρωποι που κάποτε περπάτησαν στον ίδιο δρόμο, κάποια στιγμή χρειάστηκε να πάρουν διαφορετικές κατευθύνσεις.

Και αυτό πονάει.

Αλλά δεν ακυρώνει όσα έζησαν.

ΙΣΩΣ ΑΥΤΗ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΓΑΠΗ

Ίσως τελικά η αγάπη να μην είναι να βρεις κάποιον που θα σε κάνει να μην ξαναφοβηθείς ποτέ.

Ίσως να είναι να βρεις κάποιον που, ακόμη κι όταν φοβάσαι, σου θυμίζει ότι δεν είσαι μόνος.

Να έχεις δίπλα σου έναν άνθρωπο που δεν προσπαθεί να σε αλλάξει, αλλά σε βοηθά να ανθίσεις.

Έναν άνθρωπο που δεν σε κρατά από φόβο μήπως φύγεις, αλλά σε επιλέγει ξανά και ξανά.

Γιατί η αγάπη δεν είναι κατοχή.

Δεν είναι έλεγχος.

Δεν είναι φόβος.

Είναι ελευθερία με παρέα.

Είναι δύο άνθρωποι που μπορούν να σταθούν ο καθένας στα πόδια του και, παρ' όλα αυτά, να επιλέγουν να περπατούν μαζί.

Και ίσως αυτό να είναι το πιο όμορφο πράγμα στην αγάπη:

Να βρίσκεις έναν άνθρωπο με τον οποίο δεν χρειάζεται να γίνεις κάποιος άλλος για να αγαπηθείς. Να μπορείς απλώς να είσαι εσύ. Και να νιώθεις ότι αυτό, από μόνο του, είναι αρκετό.