«ΓΙΑΤΙ ΜΑΜΑ;», «ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ;», «ΜΑΜΑ ΠΟΥ ΠΑΣ;» – ΠΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΤΗ ΜΕΡΑ ΑΚΟΥΣ ΤΗ ΛΕΞΗ «ΜΑΜΑ»; ΤΙ ΛΕΕΙ Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΑΜΑΔΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΥΠΟΜΟΝΗ;

«Μαμά;»

«Μαμάαα;»
«Μαμά, γιατί;»
«Μαμά, πού πας;»
«Μαμά, τι είναι αυτό;»

Αν είσαι μαμά, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να έχεις ακούσει τη συγκεκριμένη λέξη τόσες φορές μέσα στην ημέρα, ώστε κάποια στιγμή να αρχίζεις να αναρωτιέσαι αν το όνομά σου είναι πράγματι… «Μαμά». Και όταν η υπομονή εξαντλείται, μια απλή ερώτηση μπορεί να μοιάζει με την τελευταία σταγόνα σε ένα ήδη γεμάτο ποτήρι.

Η αλήθεια είναι ότι η γονεϊκότητα απαιτεί συνεχή προσοχή. Τα παιδιά ζητούν απαντήσεις, βοήθεια, επιβεβαίωση και παρουσία, συχνά ακριβώς τη στιγμή που ο γονιός προσπαθεί να μαγειρέψει, να δουλέψει, να ξεκουραστεί ή απλώς να πιει έναν καφέ ζεστό.

ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ «ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΙΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ»

Η περιστασιακή έλλειψη υπομονής δεν σημαίνει ότι μια μητέρα αγαπά λιγότερο το παιδί της ή ότι είναι «κακή μαμά». Η κούραση, η έλλειψη προσωπικού χρόνου και η συνεχής νοητική και πρακτική φροντίδα μπορούν να κάνουν ακόμη και έναν πολύ υπομονετικό άνθρωπο να φτάσει στα όριά του.

Το σημαντικό είναι να αναγνωρίζει κανείς αυτά τα όρια και να βρίσκει τρόπους να κάνει ένα μικρό διάλειμμα πριν η ένταση κορυφωθεί.

ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΛΕΝΕ ΣΥΝΕΧΩΣ «ΜΑΜΑ»;

Για ένα παιδί, η μαμά συχνά αποτελεί το πρόσωπο στο οποίο απευθύνεται όταν θέλει να μάθει κάτι, να νιώσει ασφάλεια, να μοιραστεί μια σκέψη ή απλώς να τραβήξει την προσοχή.

Γι' αυτό και το «Μαμά!» μπορεί να ακούγεται από το πρωί μέχρι το βράδυ — από την πιο σημαντική ερώτηση μέχρι το απολύτως… άσχετο:

«Μαμά, αν ένα μυρμήγκι πέσει από το τραπέζι, πονάει;»

Και κάπου εκεί η μαμά κοιτάζει το κενό και σκέφτεται:
«Θα ήθελα απλώς πέντε λεπτά χωρίς να ακούσω τη λέξη “μαμά”.»

Και αυτό, όπως φαίνεται, δεν είναι έλλειψη αγάπης. Είναι απλώς η πολύ ανθρώπινη ανάγκη για λίγη ησυχία.