ΓΙΑΤΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΤΡΩΝΕ ΜΕ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΑΝΟΙΧΤΟ ΚΑΙ ΧΤΥΠΟΥΝ ΤΑ ΧΕΙΛΗ ΤΟΥΣ
Η συμπεριφορά στο τραπέζι δεν είναι τυχαία ούτε έμφυτη. Ο τρόπος που τρώει ένας άνθρωπος αντικατοπτρίζει την αγωγή, τα πρότυπα και τις συνήθειες που διαμόρφωσε από την παιδική του ηλικία.
Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ
Οι βασικοί τρόποι μαθαίνονται από πολύ νωρίς, κυρίως μέσα στο οικογενειακό περιβάλλον. Ένα παιδί που δεν διδάσκεται να τρώει με κλειστό στόμα, να μασά ήσυχα και να σέβεται τους γύρω του, είναι πολύ πιθανό να διατηρήσει αυτές τις συνήθειες και στην ενήλικη ζωή. Οι καθημερινές εικόνες στο τραπέζι λειτουργούν ως «σχολείο συμπεριφοράς».
SAVOIR VIVRE ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΣΕΒΑΣΜΟΣ
Το savoir vivre δεν αφορά την επιτήδευση, αλλά τον σεβασμό. Το να τρώει κανείς χωρίς θορύβους και υπερβολικές κινήσεις δείχνει επίγνωση ότι δεν βρίσκεται μόνος του. Το ανοιχτό στόμα και οι ήχοι από τα χείλη θεωρούνται κοινωνικά αγενείς, όχι επειδή είναι «απαγορευμένοι», αλλά επειδή προκαλούν δυσφορία στους άλλους.
ΑΠΟΛΑΥΣΗ ΧΩΡΙΣ ΤΑΚΤ
Κάποιοι άνθρωποι είναι πιο χοντροκομμένοι στη συμπεριφορά τους και αντιμετωπίζουν το φαγητό αποκλειστικά ως απόλαυση της στιγμής. Τρώνε χωρίς τακτ, χωρίς αυτοέλεγχο και χωρίς να τους απασχολεί η εικόνα που δίνουν προς τα έξω. Η ικανοποίηση της προσωπικής ευχαρίστησης υπερισχύει της κοινωνικής ευγένειας.
ΣΥΝΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΕΛΛΕΙΨΗ ΑΥΤΟΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗΣ
Σε πολλές περιπτώσεις, το άτομο δεν αντιλαμβάνεται καν τη συμπεριφορά του. Η συνήθεια έχει παγιωθεί τόσο, ώστε οι ήχοι και οι κινήσεις θεωρούνται «φυσιολογικοί». Η έλλειψη αυτοπαρατήρησης και διόρθωσης παίζει καθοριστικό ρόλο.
Το πώς τρώμε είναι πολιτισμός. Δεν σχετίζεται με την πείνα, αλλά με την αγωγή, το savoir vivre και τον σεβασμό προς τους άλλους. Η απόλαυση του φαγητού δεν αναιρεί την ευγένεια· αντιθέτως, την ολοκληρώνει.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου