ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΣΕ ΒΟΗΘΑΕΙ ΕΝΩ ΠΕΡΝΑΕΙ ΚΙ ΑΥΤΟΣ ΔΥΣΚΟΛΑ – ΤΙ ΛΕΕΙ Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

Υπάρχουν άνθρωποι που, ακόμη κι όταν περνούν δύσκολες περιόδους, συνεχίζουν να στηρίζουν τους άλλους. Αυτή η συμπεριφορά δεν είναι απλώς «καλοσύνη», αλλά ένα πολύπλοκο ψυχολογικό φαινόμενο που συνδέεται με ενσυναίσθηση, αξίες, αλλά και τον τρόπο που το άτομο διαχειρίζεται το δικό του άγχος.

Η ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ ΩΣ ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ

Στην ψυχολογία, ένας βασικός λόγος που κάποιος βοηθά ενώ δυσκολεύεται είναι η ενσυναίσθηση. Το άτομο μπορεί να «νιώθει» τον πόνο του άλλου τόσο έντονα, που ενεργοποιείται η ανάγκη να προσφέρει βοήθεια, ακόμη κι αν το ίδιο δεν είναι σε καλή κατάσταση.

ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΗΣ «ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ ΕΝ ΜΕΣΩ ΚΡΙΣΗΣ»

Κάποιοι άνθρωποι έχουν μάθει να λειτουργούν με τον ρόλο του «φροντιστή». Αυτό σημαίνει ότι, ακόμη και σε προσωπική δυσκολία, βάζουν τις ανάγκες των άλλων σε προτεραιότητα. Συχνά αυτό συνδέεται με:

• ισχυρό αίσθημα ευθύνης
• ανάγκη να νιώθουν χρήσιμοι
• φόβο απόρριψης αν δεν βοηθούν

Η ΘΕΤΙΚΗ ΠΛΕΥΡΑ

Η βοήθεια προς τους άλλους, ακόμα και σε δύσκολες στιγμές, μπορεί να έχει θετικά αποτελέσματα:

• ενισχύει το αίσθημα νοήματος
• αυξάνει την αίσθηση σύνδεσης με τους άλλους
• μπορεί να μειώσει προσωρινά το προσωπικό άγχος

Η προσφορά ενεργοποιεί συχνά το αίσθημα «είμαι χρήσιμος», που λειτουργεί υποστηρικτικά για την ψυχολογία.

Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΤΗΣ ΕΞΑΝΤΛΗΣΗΣ

Όταν όμως κάποιος συνεχίζει να βοηθά τους άλλους χωρίς να φροντίζει τον εαυτό του, μπορεί να οδηγηθεί σε:

• συναισθηματική εξάντληση
• burnout
• καταπίεση προσωπικών αναγκών
• αίσθημα αδικίας ή θυμού αργότερα

Η ψυχολογία τονίζει ότι η συνεχής αυτοθυσία χωρίς όρια δεν είναι πάντα υγιής.

ΥΓΙΗΣ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ

Το σημαντικό δεν είναι να σταματήσει κάποιος να βοηθά, αλλά να βρει ισορροπία:

• να αναγνωρίζει τα όριά του
• να λέει «όχι» όταν δεν αντέχει
• να φροντίζει πρώτα τη δική του ψυχική κατάσταση
• να βοηθά χωρίς αυτοκαταπίεση