ΜΥΘΟΣ ΟΙ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΛΑΓΟΚΕΦΑΛΩΝ ΣΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ – ΤΙ ΛΕΕΙ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΤΟΥ ΑΠΘ

Καθησυχαστικός εμφανίζεται ειδικός της θαλάσσιας ζωής σχετικά με τους λαγοκέφαλους που έχουν κάνει την εμφάνισή τους όλο και συχνότερα στις ελληνικές θάλασσες. Όπως ξεκαθαρίζει, οι φόβοι για επιθέσεις σε λουόμενους δεν έχουν πραγματική βάση και περισσότερο βασίζονται σε υπερβολές και «σεναριολογία» παρά σε επιστημονικά δεδομένα.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΟΒΑΡΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΓΙΑ ΛΟΥΟΜΕΝΟΥΣ

Σύμφωνα με τον ομότιμο καθηγητή Βιολογίας του ΑΠΘ Χαρίτωνα Χιντίρογλου, τα συγκεκριμένα ψάρια δεν επιτίθενται στον άνθρωπο. Ακόμη και όταν πλησιάζουν σε ρηχά νερά, μόλις αντιληφθούν ανθρώπινη παρουσία απομακρύνονται άμεσα.

Όπως επισημαίνει, η πιθανότητα επίθεσης θεωρείται εξαιρετικά χαμηλή, ενώ ακόμη και σε ένα υποθετικό περιστατικό, το αποτέλεσμα δεν θα ήταν σοβαρό και θα αντιμετωπιζόταν όπως κάθε άλλο δάγκωμα ψαριού.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΡΩΓΕΤΑΙ

Ο ειδικός διευκρινίζει ότι ο λαγοκέφαλος δεν μεταφέρει δηλητήριο μέσω δαγκώματος. Το πρόβλημα βρίσκεται στη σάρκα του, η οποία περιέχει τοξικές ουσίες και για αυτόν τον λόγο δεν ενδείκνυται για κατανάλωση.

Μόνη εξαίρεση αποτελούν ορισμένες περιοχές της Ιαπωνίας, όπου μετά από ειδική επεξεργασία καταναλώνεται από περιορισμένο αριθμό ανθρώπων.

ΕΝΑ ΕΙΔΟΣ ΠΟΥ ΕΠΕΚΤΕΙΝΕΤΑΙ ΣΤΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ

Ο λαγοκέφαλος προέρχεται από τον Ινδικό Ωκεανό και τα τελευταία 15–20 χρόνια έχει εισέλθει στη Μεσόγειο, φτάνοντας αρχικά στην Κύπρο και στη συνέχεια στις ελληνικές θάλασσες.

Πρόκειται για ιδιαίτερα ανθεκτικό και επεκτατικό είδος, το οποίο βρίσκει εύκολα τροφή και αναπαράγεται γρήγορα, επεκτείνοντας συνεχώς την παρουσία του. Η εξάπλωσή του, όπως αναφέρεται, επηρεάζει και την τοπική βιοποικιλότητα, καθώς τρέφεται με γηγενή ψάρια.

ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΤΕΙ

Ως πιθανή λύση για τον έλεγχο του πληθυσμού του είδους προτείνεται η οικονομική ενίσχυση των ψαράδων για κάθε ποσότητα αλιευμένων λαγοκέφαλων, πρακτική που έχει εφαρμοστεί ήδη σε άλλες χώρες με θετικά αποτελέσματα.

Παράλληλα, εξετάζεται και η αξιοποίηση της βιομάζας τους για παραγωγή ιχθυάλευρου, μετά από ειδική επεξεργασία που εξουδετερώνει τις τοξίνες.

ΓΙΑΤΙ ΕΦΤΑΣΑΝ ΣΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΘΑΛΑΣΣΕΣ

Η παρουσία τους στη Μεσόγειο αποδίδεται σε συνδυασμό παραγόντων. Μεταξύ αυτών συγκαταλέγονται η άνοδος της θερμοκρασίας των θαλασσών, η αλλαγή των οικοσυστημάτων, αλλά και ανθρώπινες παρεμβάσεις όπως το φράγμα του Ασουάν, που άλλαξε τη φυσική ροή νερών στην περιοχή.

Επιπλέον, η μεταφορά θαλάσσιων οργανισμών μέσω πλοίων θεωρείται ένας ακόμη τρόπος με τον οποίο το είδος εξαπλώθηκε σε νέες περιοχές.