ΚΟΥΛΑ: «ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΡΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΤΑ ΕΓΓΟΝΙΑ ΜΟΥ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΟΠΩΣ ΤΟ ΠΕΡΙΜΕΝΑ»

Η Κούλα μάς έστειλε τον προβληματισμό της και ζητά τη γνώμη των αναγνωστών. Όπως μας εξηγεί, πριν από περίπου έναν χρόνο πήρε μια μεγάλη απόφαση: μετακόμισε στο διαμέρισμα πάνω από εκείνο της κόρης και του γαμπρού της, με σκοπό να βρίσκεται πιο κοντά στην οικογένειά τους, να χαρεί περισσότερο τα δύο εγγόνια της και να προσφέρει βοήθεια όπου χρειαζόταν.

Όπως λέει η ίδια, ποτέ δεν είχε στο μυαλό της να γίνει η μόνιμη λύση για όλα τα προβλήματα του σπιτιού. Ήθελε να βοηθά σε φυσιολογικά πλαίσια, να μαγειρεύει καμιά φορά, να κρατά τα παιδιά όταν υπήρχε πραγματική ανάγκη και να περνά ποιοτικό χρόνο μαζί τους. Άλλωστε, έχει και η ίδια τη δική της ζωή, φίλους, υποχρεώσεις και προσωπικά ενδιαφέροντα.

«ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΕΓΙΝΑ Η BABYSITTER ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ»

Σύμφωνα με την Κούλα, η κατάσταση άρχισε να αλλάζει σταδιακά. Στην αρχή κρατούσε τα παιδιά ένα απόγευμα την εβδομάδα. Πολύ γρήγορα όμως αυτό έγινε δύο και τρεις φορές, μέχρι που έφτασε στο σημείο να θεωρείται δεδομένο ότι θα είναι διαθέσιμη σχεδόν καθημερινά.

Όπως αναφέρει, πολλές φορές η κόρη και ο γαμπρός της κανονίζουν εξόδους με φίλους ή βραδινά γεύματα χωρίς καν να τη ρωτήσουν αν μπορεί. Της τηλεφωνούν λίγες ώρες πριν ή ανεβαίνουν στο διαμέρισμά της θεωρώντας αυτονόητο ότι θα αναλάβει τα παιδιά.

«Δεν έχω πρόβλημα να βοηθήσω. Έχω πρόβλημα όταν θεωρείται υποχρέωσή μου», γράφει χαρακτηριστικά.

ΑΠΟ ΓΙΑΓΙΑ… ΚΑΙ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΑ

Το μεγαλύτερο σοκ, όπως λέει, ήταν ότι δεν περιορίστηκε μόνο στη φροντίδα των εγγονιών της.

«Ξεκίνησα να βοηθά με ένα μαγείρεμα και κατέληξα να πλένω πιάτα, να βάζω σκούπα, να τακτοποιώ το σπίτι και να κάνω δουλειές που κανονικά θα έπρεπε να μοιράζονται οι ίδιοι», αναφέρει.

Μάλιστα περιγράφει περιστατικά όπου κατέβαινε για να κρατήσει τα παιδιά για μία ώρα και τελικά έμενε εκεί όλο το απόγευμα μαζεύοντας το σπίτι, βάζοντας πλυντήρια ή ετοιμάζοντας φαγητό για την επόμενη ημέρα.

«ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ»

Αυτό που την πληγώνει περισσότερο είναι ότι αισθάνεται πως οι προσπάθειές της όχι μόνο δεν αναγνωρίζονται αλλά συχνά συνοδεύονται και από παράπονα.

Όπως εξηγεί, υπήρξαν φορές που μαγείρεψε για όλη την οικογένεια και αντί για ένα «ευχαριστώ» άκουσε σχόλια για το αλάτι, τα υλικά ή το πώς θα μπορούσε να είναι καλύτερο το φαγητό.

«Ένιωσα σαν να με αξιολογούν και όχι σαν να εκτιμούν ότι μπήκα στον κόπο να βοηθήσω», γράφει.

ΟΙ ΚΑΥΓΑΔΕΣ ΟΤΑΝ ΕΙΠΕ «ΟΧΙ»

Η κατάσταση κορυφώθηκε όταν αποφάσισε κάποιες φορές να αρνηθεί.

Σε μία περίπτωση είχε κανονίσει έξοδο με φίλες της και ενημέρωσε ότι δεν μπορούσε να κρατήσει τα παιδιά. Σύμφωνα με τα λεγόμενά της, η αντίδραση της κόρης της ήταν έντονη, με παράπονα ότι «δεν βοηθά όσο παλιά» και ότι «δεν μπορούν να βασιστούν πάνω της».

Σε άλλη περίπτωση αρνήθηκε να αναλάβει μια σειρά από δουλειές του σπιτιού επειδή ήταν κουρασμένη και ακολούθησε μεγάλος καβγάς με τον γαμπρό της, ο οποίος θεώρησε ότι υπερβάλλει.

«Έμεινα άφωνη. Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι επειδή είπα μία φορά όχι, αντιμετωπίστηκα σαν να τους εγκατέλειψα», αναφέρει.

ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΡΗΞΗ ΜΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΗΣ

Παρά την απογοήτευση και την πικρία της, η Κούλα τονίζει ότι δεν θέλει να έρθει σε σύγκρουση με την κόρη της.

Αγαπά βαθιά τόσο εκείνη όσο και τα δύο εγγόνια της και η μεγαλύτερη αγωνία της είναι μήπως μια ένταση επηρεάσει τη σχέση τους. Δεν θέλει να απομακρυνθεί από την οικογένειά της ούτε να χάσει την καθημερινή επαφή με τα παιδιά.

Από την άλλη πλευρά, όμως, αισθάνεται ότι έχει χάσει κάθε προσωπικό χώρο και ελεύθερο χρόνο. Νιώθει ότι οι ανάγκες της περνούν σε δεύτερη μοίρα και ότι κανείς δεν σκέφτεται πως κι εκείνη δικαιούται να έχει τη δική της ζωή.

ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΤΗΣ ΚΟΥΛΑΣ

Η Κούλα αναζητά έναν τρόπο να βάλει όρια χωρίς να δημιουργήσει ανεπανόρθωτη ρήξη με την κόρη και τον γαμπρό της.

Θέλει να συνεχίσει να είναι μια παρούσα και αγαπημένη γιαγιά, να βοηθά όταν πραγματικά χρειάζεται, αλλά ταυτόχρονα να την σέβονται, να αναγνωρίζουν την προσφορά της και να της επιτρέπουν να έχει τον δικό της χρόνο, τις δικές της δραστηριότητες και την προσωπική της ζωή.

Εσείς τι θα τη συμβουλεύατε να κάνει; Πώς μπορεί να βάλει υγιή όρια χωρίς να διαταράξει τη σχέση της με την κόρη και τα εγγόνια της;