«ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΠΑΡΑΕΙΝΑΙ ΣΟΒΑΡΟ, ΓΕΛΑΕΙ ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ» – ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ;

«Το παιδί μου είναι πολύ ήσυχο, σοβαρό και δύσκολα γελάει. Βλέπω άλλα παιδιά να ξεκαρδίζονται και εκείνο μοιάζει συνεχώς σκεπτικό». Αυτό είναι κάτι που απασχολεί αρκετούς γονείς, όπως και τη μαμά Δέσποινα, η οποία αναρωτιέται μήπως πίσω από αυτή τη συμπεριφορά κρύβεται κάποια πάθηση ή συναισθηματική δυσκολία.

Η αλήθεια είναι πως κάθε παιδί έχει τον δικό του χαρακτήρα και τον δικό του τρόπο έκφρασης. Ωστόσο, υπάρχουν περιπτώσεις όπου η υπερβολική σοβαρότητα αξίζει λίγη περισσότερη προσοχή.

ΔΕΝ ΓΕΝΝΙΟΥΝΤΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ… «ΖΟΥΖΟΥΝΙΑ»

Κάποια παιδιά είναι από τη φύση τους πιο εσωστρεφή, παρατηρητικά και ώριμα για την ηλικία τους. Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είναι δυστυχισμένα ή ότι κάτι δεν πάει καλά.

Υπάρχουν παιδιά που:

• γελούν λιγότερο έντονα,
• εκφράζουν διαφορετικά τη χαρά τους,
• νιώθουν άβολα με τη φασαρία,
• προτιμούν την ηρεμία και την παρατήρηση.

Ο χαρακτήρας παίζει τεράστιο ρόλο και πολλές φορές οι γονείς συγκρίνουν άθελά τους το παιδί τους με πιο εξωστρεφή παιδιά.

ΠΟΤΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΠΡΟΣΟΧΗ;

Αν όμως η σοβαρότητα συνοδεύεται και από άλλα σημάδια, τότε ίσως αξίζει μια συζήτηση με παιδίατρο ή παιδοψυχολόγο.

Για παράδειγμα:

• το παιδί απομονώνεται συνεχώς,
• δεν δείχνει ενδιαφέρον για παιχνίδι,
• δεν χαίρεται πράγματα που παλιά αγαπούσε,
• έχει έντονο άγχος,
• αποφεύγει την επαφή με άλλα παιδιά,
• φαίνεται διαρκώς θλιμμένο ή κουρασμένο.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, πίσω από μια υπερβολικά «παγωμένη» συμπεριφορά μπορεί να υπάρχουν συναισθηματικές δυσκολίες, πίεση, φόβοι ή ακόμα και εξάντληση.

ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΦΤΑΙΕΙ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ;

Ναι. Τα παιδιά επηρεάζονται πολύ περισσότερο απ’ όσο νομίζουμε από το κλίμα μέσα στο σπίτι ή στο σχολείο.

Ένα παιδί μπορεί να γίνει υπερβολικά σοβαρό όταν:

• νιώθει ότι πρέπει συνεχώς να είναι «σωστό»,
• φοβάται την κριτική,
• βιώνει ένταση στο σπίτι,
• έχει δεχτεί bullying,
• πιέζεται πολύ με υποχρεώσεις ή επιδόσεις.

Μερικά παιδιά «κλείνονται» συναισθηματικά για να προστατεύσουν τον εαυτό τους.

ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΕΝΑΣ ΓΟΝΙΟΣ

Να μην το πιέζει να γίνει πιο εξωστρεφές

Το συνεχές «γέλα», «μίλα», «παίξε» μπορεί να αυξήσει το άγχος του παιδιού.

Να δώσει χώρο για έκφραση

Μέσα από ζωγραφική, παιχνίδι ή ήρεμη κουβέντα, πολλά παιδιά ανοίγονται περισσότερο.

Να παρατηρεί χωρίς πανικό

Η σοβαρότητα από μόνη της δεν είναι διάγνωση. Σημασία έχει η συνολική εικόνα του παιδιού.

Να ενισχύει το αίσθημα ασφάλειας

Όταν το παιδί νιώθει αποδοχή χωρίς πίεση, συνήθως χαλαρώνει και εκφράζεται πιο ελεύθερα.