ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΤΕΛΕΙΟΜΑΝΕΙΣ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ;

Ο τελειομανής άνθρωπος συχνά μοιάζει να έχει υψηλούς στόχους, αυτοπειθαρχία και διάθεση για εξέλιξη. Πίσω όμως από την ανάγκη να γίνονται όλα «σωστά», μπορεί να κρύβεται μια διαρκής εσωτερική πίεση. Το πρόβλημα δεν είναι η επιθυμία για βελτίωση, αλλά η πεποίθηση ότι ποτέ δεν είσαι αρκετά καλός.

ΠΟΤΕ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΟ

Για έναν έντονα τελειομανή άνθρωπο, ακόμη και μια μεγάλη επιτυχία μπορεί να διαρκέσει ελάχιστα ως πηγή ικανοποίησης. Μόλις πετύχει έναν στόχο, εμφανίζεται ο επόμενος. Έτσι, η χαρά μετατρέπεται γρήγορα σε νέα απαίτηση και η προσωπική αξία συνδέεται υπερβολικά με την απόδοση.

Ο ΦΟΒΟΣ ΤΟΥ ΛΑΘΟΥΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΠΙΕΣΗ

Το λάθος, αντί να θεωρείται φυσικό μέρος της μάθησης, μπορεί να βιώνεται ως αποτυχία. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε υπερβολικό άγχος, αναβλητικότητα ή ακόμη και αποφυγή καταστάσεων όπου υπάρχει πιθανότητα να μην υπάρξει το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Η ΣΥΝΕΧΗΣ ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΚΟΥΡΑΖΕΙ

Οι τελειομανείς συχνά κοιτούν περισσότερο τι κάνουν οι άλλοι και λιγότερο τη δική τους πρόοδο. Τα επιτεύγματα των γύρω τους μπορεί να λειτουργούν ως υπενθύμιση όσων θεωρούν ότι οι ίδιοι δεν έχουν καταφέρει ακόμη. Στην εποχή των κοινωνικών δικτύων, αυτή η σύγκριση μπορεί να γίνει ακόμη πιο έντονη.

ΔΥΣΚΟΛΕΥΟΝΤΑΙ ΝΑ ΑΠΟΛΑΥΣΟΥΝ ΤΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ

Όταν το μυαλό είναι διαρκώς προσανατολισμένο στο επόμενο αποτέλεσμα, η παρούσα στιγμή περνά απαρατήρητη. Ένα έργο δεν απολαμβάνεται επειδή ολοκληρώθηκε, αλλά αξιολογείται αμέσως με βάση το αν ήταν αρκετά καλό. Η ξεκούραση μπορεί επίσης να δημιουργεί ενοχές, σαν να αποτελεί χάσιμο χρόνου.

Η ΛΥΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙΣ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΣ

Το να έχει κάποιος υψηλά standards δεν είναι απαραίτητα αρνητικό. Η διαφορά βρίσκεται στο πώς αντιμετωπίζει τον εαυτό του όταν κάτι δεν πάει όπως είχε σχεδιάσει. Η αποδοχή του λάθους, οι πιο ρεαλιστικές προσδοκίες και η αναγνώριση της προσπάθειας μπορούν να μειώσουν την πίεση.

Η πραγματική ισορροπία δεν βρίσκεται στο να κάνεις τα πάντα τέλεια. Βρίσκεται στο να μπορείς να προσπαθείς για το καλύτερο χωρίς να αισθάνεσαι ότι η αξία σου εξαρτάται από το αποτέλεσμα.