ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΕ ΒΛΕΜΜΑ ΚΑΙ ΥΦΟΣ ΑΠΑΞΙΩΣΗΣ - ΔΕΝ ΘΑ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ΤΙ ΛΕΕΙ Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

Υπάρχουν άνθρωποι που δεν χρειάζεται να σου πουν ούτε μία λέξη για να σε κάνουν να αισθανθείς ότι σε υποτιμούν.

Ένα βλέμμα από πάνω μέχρι κάτω. Ένα ειρωνικό χαμόγελο. Ένα ανασήκωμα του φρυδιού. Ένας τόνος φωνής που μοιάζει να λέει «σιγά μην ξέρεις εσύ». Μικρές συμπεριφορές που, όταν επαναλαμβάνονται, μπορούν να δημιουργήσουν μια έντονη αίσθηση απαξίωσης.

Όμως τι πραγματικά συμβαίνει πίσω από αυτή τη συμπεριφορά;

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΕ «ΠΕΡΙΕΡΓΟ» ΒΛΕΜΜΑ ΑΠΑΞΙΩΣΗ

Η ψυχολογία μάς υπενθυμίζει κάτι σημαντικό: δεν μπορούμε να γνωρίζουμε με βεβαιότητα τι σκέφτεται ένας άνθρωπος μόνο από το βλέμμα του.

Ένα αυστηρό ή απόμακρο ύφος μπορεί να οφείλεται σε χαρακτήρα, άγχος, κούραση, ανασφάλεια ή απλώς σε διαφορετικό τρόπο επικοινωνίας.

Η εικόνα αλλάζει όταν το βλέμμα συνοδεύεται συστηματικά από συγκεκριμένες συμπεριφορές: ειρωνεία, υποτιμητικά σχόλια, διακοπές, χλευασμό ή προσπάθεια να σε κάνει να αισθανθείς λιγότερο σημαντικός.

Τότε δεν μιλάμε απλώς για «ένα βλέμμα».

Μιλάμε για ένα μοτίβο συμπεριφοράς.

ΓΙΑΤΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΕΙΩΝΟΥΝ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ;

Δεν υπάρχει μία απάντηση.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, η απαξίωση μπορεί να λειτουργεί ως τρόπος επιβολής ή κοινωνικής κυριαρχίας. Σε άλλες, μπορεί να συνδέεται με ανασφάλεια ή με την ανάγκη του ατόμου να αισθανθεί ανώτερο.

Αλλά χρειάζεται προσοχή: το να αποδίδουμε σε κάποιον «κόμπλεξ» ή συγκεκριμένο ψυχολογικό πρόβλημα μόνο και μόνο επειδή μας κοιτάζει περίεργα είναι αυθαίρετο.

Δεν χρειάζεται να διαγνώσεις τον άλλον για να αναγνωρίσεις ότι μια συμπεριφορά σου κάνει κακό.

Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο.

ΜΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΣ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙΣ ΤΗΝ ΕΓΚΡΙΣΗ ΤΟΥ

Όταν αισθανόμαστε ότι κάποιος μας υποτιμά, υπάρχει η φυσική τάση να προσπαθήσουμε να του αποδείξουμε την αξία μας.

Να μιλήσουμε περισσότερο.

Να εξηγήσουμε τις επιλογές μας.

Να δείξουμε ότι ξέρουμε.

Να πάρουμε την αποδοχή του.

Και κάπου εκεί μπορεί να παγιδευτούμε.

Η αξία σου δεν χρειάζεται να επιβεβαιωθεί από έναν άνθρωπο που αποφασίζει να σε αντιμετωπίζει αφ' υψηλού.

Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΣΥΧΝΑ Η ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ

Δεν χρειάζεται να απαντήσεις με ειρωνεία στην ειρωνεία.

Δεν χρειάζεται να σηκώσεις τη φωνή.

Μπορείς απλώς να πεις:

«Αν έχεις κάτι να μου πεις, προτιμώ να μου το πεις ευθέως.»

Ή:

«Δεν αισθάνομαι άνετα με τον τρόπο που μου μιλάς.»

Έτσι μεταφέρεις τη συζήτηση από τις υποθέσεις στα γεγονότα.

ΚΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ

Μην αφήνεις ένα βλέμμα να γίνεται καθρέφτης της αυτοεκτίμησής σου.

Οι άνθρωποι θα σε κρίνουν. Κάποιοι θα σε παρεξηγήσουν. Κάποιοι μπορεί να σε υποτιμήσουν.

Αυτό δεν σημαίνει ότι έχουν δίκιο.

Και ίσως η πιο δυνατή στάση απέναντι σε έναν άνθρωπο που σε κοιτάζει αφ' υψηλού δεν είναι να προσπαθήσεις να τον κάνεις να σε θαυμάσει.

Είναι να συνεχίσεις τη ζωή σου χωρίς να χρειάζεσαι την έγκρισή του.

Γιατί ένα απαξιωτικό βλέμμα μπορεί να κρατήσει δύο δευτερόλεπτα.

Το αν θα του επιτρέψεις να σου χαλάσει ολόκληρη την ημέρα είναι μια άλλη υπόθεση.