ΠΩΣ ΕΝΑΣ ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ ΜΕ ΔΙΚΑ ΤΟΥ ΑΛΥΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΜΕ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ; ΤΙ ΛΕΝΕ ΟΙ ΕΙΔΙΚΟΙ;

Μπορεί ένας ψυχολόγος να βοηθά ανθρώπους να αντιμετωπίσουν τα προβλήματά τους, ενώ ο ίδιος παλεύει με προσωπικές δυσκολίες; Η απάντηση είναι πως το ένα δεν αποκλείει απαραίτητα το άλλο.

Οι ψυχολόγοι είναι άνθρωποι. Έχουν τις δικές τους σχέσεις, απώλειες, φόβους, ανασφάλειες και δύσκολες περιόδους. Δεν είναι απαραίτητο να έχουν λύσει κάθε προσωπικό τους ζήτημα για να μπορούν να σταθούν επαγγελματικά δίπλα σε έναν άλλον άνθρωπο.

Το σημαντικό είναι να γνωρίζουν τα όριά τους.

Ένας ψυχολόγος μπορεί να βρίσκεται ο ίδιος σε θεραπεία, να ζητά εποπτεία ή να συζητά τις δυσκολίες του με έναν έμπειρο συνάδελφο. Αυτό δεν είναι ένδειξη αδυναμίας. Αντίθετα, μπορεί να αποτελεί ένδειξη επαγγελματικής υπευθυνότητας και αυτογνωσίας.

ΤΟ ΚΡΙΣΙΜΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝ ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΕΠΗΡΕΑΖΟΥΝ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ

Το θέμα δεν είναι αν ένας ψυχολόγος έχει άλυτα ζητήματα.

Το πραγματικό ερώτημα είναι: μπορεί να τα διαχειρίζεται χωρίς να τα μεταφέρει στον άνθρωπο που έχει απέναντί του;

Αν τα προσωπικά του προβλήματα αρχίσουν να επηρεάζουν την κρίση του, την αντικειμενικότητά του, την ενσυναίσθησή του ή τη θεραπευτική σχέση, τότε χρειάζεται να αναζητήσει βοήθεια και να επανεξετάσει τα επαγγελματικά του όρια.

Γιατί ένας θεραπευτής που δεν μπορεί να διαχειριστεί τη δική του έντονη κρίση μπορεί, χωρίς να το αντιλαμβάνεται, να βλέπει τον ασθενή μέσα από τα δικά του βιώματα.

Ο ΚΑΛΟΣ ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ «ΤΕΛΕΙΟΣ»

Ίσως αυτό είναι και το πιο σημαντικό.

Ένας καλός ψυχολόγος δεν είναι ένας άνθρωπος χωρίς φόβους, τραύματα ή αδυναμίες. Είναι ένας άνθρωπος που έχει επίγνωση του εαυτού του και γνωρίζει πότε κάτι δικό του αρχίζει να επηρεάζει τη δουλειά του.

Η προσωπική θεραπεία, η εποπτεία, η αυτοπαρατήρηση και η συνεχής επαγγελματική εξέλιξη μπορούν να λειτουργήσουν ως σημαντικά εργαλεία.

Γιατί τελικά επαγγελματισμός δεν σημαίνει:

«Δεν έχω προβλήματα».

Σημαίνει:

«Γνωρίζω τα προβλήματά μου, ξέρω πότε με επηρεάζουν και δεν επιτρέπω στα δικά μου τραύματα να γίνουν βάρος στον άνθρωπο που ήρθε σε εμένα για βοήθεια».