ΟΤΑΝ Ο/Η ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ ΣΟΥ ΑΠΟΚΟΙΜΙΕΤΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟΝ ΚΑΝΑΠΕ – ΧΑΙΡΕΣΑΙ ΠΟΥ ΘΑ ΕΧΕΙΣ ΟΛΟ ΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΔΙΚΟ ΣΟΥ Ή ΟΧΙ;

Στην αρχή μπορεί να μοιάζει με... μικρή πολυτέλεια. Περισσότερος χώρος, κανείς να τραβάει το πάπλωμα ή να στριφογυρίζει μέσα στη νύχτα. Όταν όμως ο καναπές γίνεται μόνιμο σημείο ύπνου για τον ή τη σύντροφό σου, το θέμα παύει να είναι αστείο και γίνεται καμπανάκι για τη σχέση.

ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΧΑΡΕΙΣ...

Ας είμαστε ειλικρινείς. Πολλοί έχουν σκεφτεί: «Επιτέλους, όλο το κρεβάτι δικό μου!»

Τα «πλεονεκτήματα» φαίνονται δελεαστικά:

περισσότερο προσωπικό χώρο,

λιγότερες διακοπές στον ύπνο,

άνεση χωρίς συμβιβασμούς.

Αν συμβαίνει πού και πού, δεν σημαίνει απαραίτητα κάτι ανησυχητικό.

ΟΤΑΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ, ΚΑΤΙ ΑΛΛΑΖΕΙ

Αν ο ένας αποκοιμιέται σχεδόν κάθε βράδυ στον καναπέ και δεν επιστρέφει στο κρεβάτι, αξίζει να αναρωτηθείτε γιατί.

Μπορεί να φταίει η κούραση, οι διαφορετικές ώρες ύπνου, το ροχαλητό, η τηλεόραση ή απλώς μια συνήθεια που εγκαταστάθηκε σιγά-σιγά. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όμως, μπορεί να είναι ένδειξη συναισθηματικής απόστασης ή ότι αποφεύγεται η κοινή στιγμή της ημέρας.

ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΗ ΣΧΕΣΗ

Το να κοιμάστε χωριστά δεν σημαίνει από μόνο του ότι υπάρχει πρόβλημα. Υπάρχουν ζευγάρια που το επιλέγουν συνειδητά και είναι απόλυτα ευτυχισμένα.

Όταν όμως δεν είναι κοινή επιλογή, μπορεί να δημιουργήσει:

αίσθημα απόρριψης ή μοναξιάς,

λιγότερη σωματική και συναισθηματική οικειότητα,

απομάκρυνση που περνά απαρατήρητη.

Ο ύπνος δεν είναι μόνο ξεκούραση· είναι και μια στιγμή σύνδεσης για πολλά ζευγάρια.

ΝΑ ΑΝΗΣΥΧΗΣΕΙΣ Ή ΟΧΙ;

Όχι απαραίτητα. Αν όμως η κατάσταση κρατά εβδομάδες ή μήνες, καλό είναι να γίνει μια ήρεμη συζήτηση, χωρίς κατηγορίες.

Αντί για «Γιατί κοιμάσαι στον καναπέ;», ίσως βοηθήσει περισσότερο το «Έχω παρατηρήσει ότι κοιμάσαι συχνά στον καναπέ και μου λείπει να κοιμόμαστε μαζί. Συμβαίνει κάτι;»

ΤΕΛΙΚΑ, ΧΑΙΡΕΣΑΙ Ή ΟΧΙ;

Η απάντηση διαφέρει από ζευγάρι σε ζευγάρι. Μια-δυο νύχτες μπορεί να απολαύσεις την άνεση. Όταν όμως το διπλό κρεβάτι μένει μισό κάθε βράδυ χωρίς να είναι κοινή απόφαση, για πολλούς η χαρά δίνει τη θέση της στην απορία, στη στενοχώρια και στην ανάγκη να καταλάβουν τι πραγματικά συμβαίνει.