ΠΑΙΔΙΚΟΣ ΕΓΩΙΣΜΟΣ: ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΤΟΝ «ΣΠΑΣΕΙΣ» ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΝΑ ΧΑΣΕΙ ΤΗΝ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΤΟΥ;

Αυτό που συχνά αποκαλούμε «παιδικό εγωισμό» δεν είναι πραγματική εγωκεντρικότητα με αρνητική έννοια, αλλά ένα φυσιολογικό στάδιο ανάπτυξης. Τα παιδιά, ειδικά στις μικρές ηλικίες, βλέπουν τον κόσμο μέσα από τον εαυτό τους, γιατί ακόμη δεν έχουν πλήρως αναπτύξει την ενσυναίσθηση και την κοινωνική οπτική.

Στην ουσία, δεν πρόκειται για «κακή συμπεριφορά», αλλά για ανωριμότητα στη συναισθηματική και κοινωνική κατανόηση.

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ «ΣΠΑΕΙ» ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΤΗΤΑ

Η προσπάθεια να κατασταλεί ο εγωισμός με αυστηρότητα, φωνές ή απόρριψη, συνήθως έχει το αντίθετο αποτέλεσμα. Το παιδί μπορεί να:

• νιώσει ανασφάλεια
• αναπτύξει φόβο για λάθη
• μειώσει την αυτοεκτίμησή του
• ή να γίνει ακόμη πιο αμυντικό και εγωκεντρικό

Ο στόχος δεν είναι να «σπάσει» η προσωπικότητά του, αλλά να διαμορφωθεί.

ΠΩΣ ΧΤΙΖΕΤΑΙ ΥΓΙΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ

Η αλλαγή δεν γίνεται με καταστολή, αλλά με καθοδήγηση. Το παιδί χρειάζεται να μάθει σταδιακά ότι δεν είναι το κέντρο του κόσμου, χωρίς όμως να αισθανθεί ότι χάνει την αξία του.

ΠΡΑΚΤΙΚΟΙ ΤΡΟΠΟΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ

1. ΘΕΣΗ ΟΡΙΩΝ ΜΕ ΗΡΕΜΙΑ

Τα όρια είναι απαραίτητα, αλλά πρέπει να δίνονται χωρίς ένταση. Το παιδί χρειάζεται σαφήνεια, όχι σύγκρουση.

2. ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΗΝ ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ

Αντί για «μην είσαι εγωιστής», βοηθά περισσότερο το:
«Πώς νομίζεις ότι νιώθει ο άλλος τώρα;»

3. ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ

Παιχνίδια, ομαδικές δραστηριότητες και κοινές ευθύνες βοηθούν το παιδί να καταλάβει τη δύναμη της συνεργασίας.

4. ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΗΣ ΘΕΤΙΚΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ

Όταν το παιδί μοιράζεται, βοηθά ή σκέφτεται τους άλλους, αυτό πρέπει να αναγνωρίζεται άμεσα. Έτσι ενισχύεται η σωστή συμπεριφορά χωρίς πίεση.

5. ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΝΗΛΙΚΕΣ

Τα παιδιά δεν ακούνε μόνο τι λέμε, αλλά κυρίως τι κάνουμε. Η συμπεριφορά των γονιών είναι το ισχυρότερο μάθημα.

ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ: ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ «ΕΓΩ» ΚΑΙ «ΕΜΕΙΣ»

Ο στόχος δεν είναι να εξαφανιστεί το «εγώ» του παιδιού. Χρειάζεται για να χτίσει αυτοπεποίθηση, ταυτότητα και πρωτοβουλία. Αυτό που πρέπει να καλλιεργηθεί είναι η ισορροπία: να μπορεί να λέει «εγώ υπάρχω», αλλά και «οι άλλοι υπάρχουν μαζί μου».