ΝΟΣΟΣ ΤΩΝ ΔΥΤΩΝ: ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΙ ΠΡΟΚΑΛΕΙΤΑΙ;

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΝΟΣΟΣ ΤΩΝ ΔΥΤΩΝ

Η «νόσος των δυτών», γνωστή και ως αποσυμπιεστική νόσος, είναι μια σοβαρή παθολογική κατάσταση που μπορεί να εμφανιστεί σε δύτες όταν ανεβαίνουν πολύ γρήγορα από μεγάλα βάθη στην επιφάνεια της θάλασσας. Σε βαριές περιπτώσεις μπορεί να προκαλέσει έντονο πόνο στις αρθρώσεις, νευρολογικές βλάβες, παράλυση ή ακόμη και θάνατο.

ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΟΙ ΔΥΤΕΣ ΤΙΣ ΚΑΤΑΔΥΣΕΙΣ

Οι αυτόνομες καταδύσεις με φιάλες αερίου χρησιμοποιούνται τόσο σε επαγγελματικές δραστηριότητες, όπως η θαλάσσια έρευνα, η αρχαιολογία, η αλιεία και η ανάσυρση ναυαγίων, όσο και σε δραστηριότητες αναψυχής όπως η υποβρύχια φωτογράφιση και εξερεύνηση.

ΠΩΣ ΠΡΟΚΑΛΕΙΤΑΙ Η ΝΟΣΟΣ

Κατά την κατάδυση, οι δύτες αναπνέουν συνήθως πεπιεσμένο αέρα που αποτελείται κυρίως από οξυγόνο και άζωτο. Καθώς αυξάνεται το βάθος, αυξάνεται σημαντικά και η πίεση του νερού.

Σε μεγάλα βάθη, το άζωτο διαλύεται σε μεγαλύτερες ποσότητες στο αίμα λόγω της υψηλής πίεσης. Το οξυγόνο επηρεάζεται επίσης, αλλά σε μικρότερο βαθμό.

Το πρόβλημα εμφανίζεται όταν ο δύτης ανεβαίνει απότομα στην επιφάνεια: η πίεση μειώνεται γρήγορα και το διαλυμένο άζωτο δεν μπορεί να παραμείνει στο αίμα. Έτσι σχηματίζονται φυσαλίδες αερίου μέσα στα αγγεία και στους ιστούς.

ΤΙ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΟΙ ΦΥΣΑΛΙΔΕΣ ΑΖΩΤΟΥ

Οι φυσαλίδες αυτές εμποδίζουν τη φυσιολογική κυκλοφορία του αίματος και επηρεάζουν τη λειτουργία των νεύρων. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε:

έντονο πόνο στις αρθρώσεις

δυσκαμψία ή «κύρτωση»

μυϊκή αδυναμία

παράλυση

σε σοβαρές περιπτώσεις, απώλεια ζωής

ΠΡΟΛΗΨΗ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΔΥΣΗ

Για τη μείωση του κινδύνου, οι δύτες ακολουθούν αυστηρές διαδικασίες αποσυμπίεσης, ανεβαίνοντας σταδιακά και κάνοντας στάσεις σε συγκεκριμένα βάθη, ώστε το άζωτο να αποβάλλεται ομαλά από τον οργανισμό.

Σε βαθιές καταδύσεις χρησιμοποιούνται συχνά μίγματα αερίων όπως ήλιο και οξυγόνο, καθώς το ήλιο είναι πιο «ασφαλές» από το άζωτο υπό πίεση.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗΣ

Η Αποσυμπιεστική νόσος αντιμετωπίζεται σε ειδικούς θαλάμους αποσυμπίεσης. Εκεί αυξάνεται αρχικά η πίεση ώστε οι φυσαλίδες να επαναδιαλυθούν στο αίμα και στη συνέχεια μειώνεται σταδιακά, επιτρέποντας την ασφαλή αποβολή του αζώτου.