ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΜΕΓΑΛΩΝΟΥΝ ΧΩΡΙΣ ΠΑΤΕΡΑ: ΤΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΕΣ ΜΠΟΡΕΙ ΑΥΤΟ ΝΑ ΕΧΕΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ

Πριν βιαστεί κάποιος στα σχόλια να πει «μα υπάρχουν και πατέρες μέσα στο σπίτι που δεν ασχολούνται» ή «υπάρχουν υπέροχες μονογονεϊκές οικογένειες», να ξεκαθαρίσουμε κάτι από την αρχή:

 Το άρθρο αυτό δεν κατηγορεί καμία μορφή οικογένειας.
 Δεν μειώνει τις μητέρες που μεγαλώνουν μόνες τα παιδιά τους.
 Δεν αγνοεί ότι πολλές οικογένειες χωρίς πατέρα μεγαλώνουν εξαιρετικά ισορροπημένα παιδιά.

Εδώ μιλάμε καθαρά για την έννοια του πατέρα που είναι παρών και ασχολείται — συναισθηματικά, πρακτικά και ουσιαστικά. Γιατί άλλο «υπάρχει» και άλλο «είναι παρών».

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ

Η πατρική φιγούρα που ασχολείται:

• θέτει όρια με σταθερότητα

• ενισχύει την αυτοπεποίθηση

• λειτουργεί ως πρότυπο συμπεριφοράς

• προσφέρει διαφορετικό τρόπο συναισθηματικής στήριξης από τη μητέρα

Δεν είναι θέμα φύλου. Είναι θέμα ρόλου.

ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΟΤΑΝ ΛΕΙΠΕΙ Η ΕΝΕΡΓΗ ΠΑΤΡΙΚΗ ΦΙΓΟΥΡΑ

Κάθε παιδί είναι διαφορετικό. Όμως έρευνες και ψυχολογικές παρατηρήσεις δείχνουν ότι μπορεί να εμφανιστούν:

 Θέματα αυτοεκτίμησης

Ο πατέρας συχνά λειτουργεί ως “καθρέφτης” ικανότητας.
Η απουσία του μπορεί να αφήσει κενό επιβεβαίωσης.

 Δυσκολία στα όρια

Η πατρική παρουσία συνδέεται συχνά με τη δομή και τα σταθερά πλαίσια.
Χωρίς αυτά, κάποια παιδιά δυσκολεύονται να αναπτύξουν εσωτερική πειθαρχία.

 Αναζήτηση ανδρικών προτύπων

Ιδιαίτερα στα αγόρια, αλλά και στα κορίτσια, η έλλειψη πατρικού μοντέλου μπορεί να οδηγήσει σε έντονη ανάγκη εξωτερικής επιβεβαίωσης.

 Θέματα στις μελλοντικές σχέσεις

Κάποια παιδιά κουβαλούν φόβο εγκατάλειψης ή δυσκολία εμπιστοσύνης.

ΟΜΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ Η ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ

Η απουσία πατέρα δεν καθορίζει τη μοίρα ενός παιδιού.

Παιδιά που μεγαλώνουν χωρίς πατέρα αλλά με:

• σταθερότητα

• αγάπη

• υγιή όρια

• ειλικρίνεια

• υποστηρικτικό περιβάλλον

μπορούν να εξελιχθούν σε απολύτως ισορροπημένους ενήλικες.

Πολλές φορές, ένας παππούς, ένας θείος, ένας δάσκαλος ή ένας προπονητής καλύπτει ουσιαστικά αυτό το πρότυπο.

 ΕΧΕ ΚΑΤΑ ΝΟΥ

Δεν είναι η ταμπέλα της οικογένειας που διαμορφώνει το παιδί.
Είναι η ποιότητα της σχέσης.

Ένας πατέρας που απλώς υπάρχει αλλά δεν ασχολείται, μπορεί να δημιουργήσει μεγαλύτερο συναισθηματικό κενό από έναν πατέρα που απουσιάζει αλλά το παιδί μεγαλώνει σε σταθερό και υποστηρικτικό περιβάλλον.

ΚΑΤΙ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ

Η παρουσία — η αληθινή, ενεργή, ζεστή παρουσία — είναι αυτό που μετράει.

Και κάθε παιδί χρειάζεται τουλάχιστον έναν ενήλικα που να το κοιτάζει και να νιώθει:

«Είμαι εδώ. Σε βλέπω. Σε στηρίζω.»

Αυτό είναι που κάνει τη διαφορά.