ΘΕΣ ΝΑ ΧΩΡΙΣΕΙΣ ΑΛΛΑ ΤΟΝ ΤΗΝ ΛΥΠΑΣΑΙ; ΠΩΣ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΕΝΟΧΕΣ

Το να θέλεις να χωρίσεις αλλά να σε κρατά η λύπηση είναι από τα πιο μπερδεμένα συναισθήματα. Δεν είσαι κακός άνθρωπος. Είσαι άνθρωπος που νιώθει. Όμως η λύπηση δεν είναι λόγος για να μείνεις σε μια σχέση.

Ας το δούμε καθαρά.

Η ΛΥΠΗΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΓΑΠΗ

Αν μένεις επειδή φοβάσαι ότι ο άλλος θα πληγωθεί, τότε δεν μένεις από έρωτα. Μένεις από ενοχή. Και η ενοχή δεν χτίζει υγιείς σχέσεις. Τις κρατά τεχνητά στη ζωή.

Ρώτα τον εαυτό σου
Αν δεν τον λυπόμουν, θα ήθελα να είμαι εδώ;

ΜΕΝΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΟΙΚΤΟ ΤΟΝ ΠΛΗΓΩΝΕΙΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ

Όσο περισσότερο καθυστερείς, τόσο περισσότερο επενδύει. Και όσο περισσότερο επενδύει, τόσο πιο επώδυνο θα είναι το τέλος. Η αλήθεια πονά λιγότερο από την παράταση.

Η ειλικρίνεια είναι σκληρή. Η ψευδαίσθηση είναι πιο σκληρή.

ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ

Είσαι υπεύθυνος για τον τρόπο που φέρεσαι. Όχι για το πώς θα νιώσει. Ο κάθε άνθρωπος έχει τη δύναμη να διαχειριστεί τον πόνο του. Δεν μπορείς να ζήσεις μια ζωή για να προστατεύεις τον άλλον από τη θλίψη.

ΠΩΣ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ ΜΕ ΩΡΙΜΟΤΗΤΑ

• Μίλα καθαρά χωρίς κατηγορίες
• Μην δίνεις ψεύτικες ελπίδες
• Μην λες «ίσως στο μέλλον» αν δεν το εννοείς
• Δώσε χώρο μετά τον χωρισμό
• Μην επιστρέφεις από τύψεις

Η σταθερότητα βοηθά περισσότερο από τα μπερδεμένα μηνύματα.

ΤΟ ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ

Αν μένεις από λύπηση, τελικά θα αρχίσεις να θυμώνεις. Και όταν ο οίκτος μετατρέπεται σε θυμό, η σχέση γίνεται τοξική.

Κανείς δεν θέλει να τον αγαπούν από λύπηση. Όλοι θέλουμε να μας επιλέγουν από επιθυμία.