ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΕΡΧΟΜΑΙ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΚΑΝΕΛΑ - Ο ΜΠΑΡΜΠΑ ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΟΥ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΙΜΙΑ
Η φράση «Από την πόλη έρχομαι και στην κορυφή κανέλα» είναι από εκείνες τις ελληνικές εκφράσεις που σε κάνουν να χαμογελάς. Δεν βγάζει λογικό νόημα — και ακριβώς εκεί βρίσκεται το νόημά της.
Τι σημαίνει
Τη λέμε όταν κάποιος μιλάει ασυνάρτητα.
Όταν η κουβέντα του δεν έχει αρχή, μέση και τέλος.
Όταν οι προτάσεις δεν «κολλάνε» μεταξύ τους.
Με άλλα λόγια, τη χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε λόγια χωρίς ειρμό — κάτι που δεν στέκει.
Πώς γεννήθηκε η φράση;
Δεν υπάρχει μία επίσημη καταγεγραμμένη ιστορική πηγή. Όμως η φράση φαίνεται να δημιουργήθηκε ακριβώς για να σατιρίσει τον παραλογισμό.
Και εδώ ξεκινά μια ιστορία που πέρασε από στόμα σε στόμα…
Η ΠΑΛΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΜΠΑΡΜΠΑ-ΘΑΝΑΣΗ
Λένε πως σε ένα ορεινό χωριό, κάπου στα τέλη του 19ου αιώνα, υπήρχε ένας άνθρωπος που είχε γυρίσει από την πόλη. Είχε δουλέψει χρόνια σε εμπορικό μαγαζί και όταν επέστρεψε στο χωριό ήθελε να εντυπωσιάσει.
Μόνο που είχε ένα πρόβλημα.
Μιλούσε ακατάπαυστα.
Και μιλούσε… μπερδεμένα.
Καθόταν στο καφενείο και άρχιζε:
— «Από την πόλη έρχομαι… και στην κορυφή… κανέλα… γιατί ο έμπορος μου είπε πως τα καράβια αργούν… αλλά το βουνό έχει υγρασία…»
Οι χωριανοί τον κοιτούσαν αποσβολωμένοι.
Άλλος έπινε τον καφέ του σιωπηλός.
Άλλος ξυνόταν στο κεφάλι.
Κανείς δεν καταλάβαινε πού πήγαινε η κουβέντα.
Μια μέρα, ένας νεαρός δεν άντεξε και ψιθύρισε:
— «Τι λες, μωρέ; Από την πόλη έρχεσαι και στην κορυφή… κανέλα;»
Το καφενείο ξέσπασε σε γέλια.
Και έτσι, η φράση έμεινε. Όχι για να κοροϊδέψει τον άνθρωπο, αλλά για να περιγράψει εκείνη τη γλυκιά, αθώα ασυναρτησία που καμιά φορά όλοι έχουμε.
Γιατί «κανέλα»;
Η «κανέλα» δεν σχετίζεται με κάποιο συγκεκριμένο γεγονός. Μπήκε ακριβώς επειδή είναι μια λέξη άσχετη με το υπόλοιπο νόημα. Κάτι απρόσμενο. Κάτι που δεν κολλάει.
Αυτή είναι και η δύναμη της φράσης:
συνδυάζει πράγματα που δεν έχουν καμία λογική σύνδεση.
Τελικά τι μας θυμίζει;
Μας θυμίζει ότι:
-
Δεν έχουν όλες οι κουβέντες συνοχή.
-
Μερικές φορές μιλάμε πριν σκεφτούμε.
-
Και η γλώσσα μας έχει χιούμορ.
Γιατί η ελληνική παράδοση αγαπάει να σατιρίζει, να παίζει με τις λέξεις και να δημιουργεί εικόνες που μένουν.
Κι έτσι, κάθε φορά που κάποιος μπερδεύει τα λόγια του, χαμογελάμε και λέμε:
«Από την πόλη έρχεσαι… και στην κορυφή κανέλα;»
Και η κουβέντα ξαναμπαίνει στον δρόμο της.
.png)
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου