ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ: ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΑΦΗΝΟΥΝ ΠΑΝΤΑ ΛΙΓΟ ΦΑΓΗΤΟ ΣΤΟ ΠΙΑΤΟ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙ ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΦΗΝΟΥΝ ΨΙΧΟΥΛΟ;

Υπάρχουν δύο κατηγορίες ανθρώπων σε κάθε τραπέζι:

εκείνοι που αφήνουν πάντα μια μπουκίτσα στο πιάτο…
και εκείνοι που το πιάτο τους στο τέλος γυαλίζει σαν να πέρασε από πλυντήριο.

Τυχαίο; Όχι εντελώς.
Δραματικό; Επίσης όχι.
Αλλά η ψυχολογία λέει ότι μικρές καθημερινές συνήθειες συχνά κρύβουν ενδιαφέροντα μοτίβα.

Πάμε να το δούμε με μια δόση χιούμορ — και με σοβαρή βάση.

 ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΑΦΗΝΟΥΝ ΠΑΝΤΑ ΛΙΓΟ ΦΑΓΗΤΟ

Η κλασική «τελευταία μπουκιά» που μένει εκεί. Γιατί;

 Ανάγκη ελέγχου

Το να αφήσεις κάτι στο πιάτο μπορεί να είναι ένας μικρός, ασυνείδητος τρόπος να πεις:
«Εγώ αποφασίζω πότε σταματάω».

Συνδέεται με αυτορρύθμιση και όρια. Δεν τρώνε μέχρι σκασμού — σταματούν όταν νιώσουν πλήρεις.

 Μήνυμα αφθονίας

Σε κάποιες κουλτούρες, το να αφήνεις λίγο φαγητό σημαίνει:
«Χόρτασα, είχα αρκετό».

Δεν λειτουργούν με τη λογική της έλλειψης.

 Σχέση με το σώμα

Συχνά είναι άνθρωποι που ακούν τα σήματα κορεσμού τους.
Δεν τρώνε από υποχρέωση.

(Ή απλώς βαριούνται την τελευταία μπουκιά. Συμβαίνει κι αυτό.)

 ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΦΗΝΟΥΝ ΨΙΧΟΥΛΟ

Το πιάτο καθαρίζει. Το ψωμί περνάει “σφουγγάρι”. Δεν μένει τίποτα.

 Μαθημένη συμπεριφορά

Πολλοί μεγάλωσαν με το:
«Δεν σηκώνεσαι αν δεν τελειώσεις το φαγητό σου».

Η τροφή συνδέθηκε με σεβασμό, ευγνωμοσύνη ή ενοχή.

 Νοοτροπία σπατάλης

Δεν αντέχουν να πεταχτεί τίποτα.
Η ιδέα του “άφησα φαγητό” δημιουργεί δυσφορία.

 Τελειοποίηση

Υπάρχει και το ψυχολογικό μοτίβο της ολοκλήρωσης.
Αυτό που ξεκίνησα, το τελειώνω.

Το πιάτο άδειο = κύκλος κλειστός.

ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΠΛΕΥΡΕΣ ΔΕΝ ΛΕΝΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

Η συμπεριφορά στο φαγητό μπορεί να επηρεάζεται από:

• παιδικά βιώματα

• οικονομικές συνθήκες

• κουλτούρα

• σχέση με το σώμα

• συναισθηματική πείνα

• απλή όρεξη (ναι, καμιά φορά είναι τόσο απλό)

Δεν μπορούμε να κάνουμε διάγνωση από ένα πιάτο μακαρόνια.

ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΣΗΜΕΙΟ

Η ψυχολογία της διατροφής δείχνει ότι ο τρόπος που τρώμε συχνά αντικατοπτρίζει:

• πώς βάζουμε όρια

• πώς διαχειριζόμαστε την αφθονία ή την έλλειψη

• πώς σχετιζόμαστε με την ευχαρίστηση

• αν λειτουργούμε με ενοχή ή ελευθερία

ΑΡΑ ΛΟΙΠΟΝ...

Αν αφήνεις μια μπουκιά, δεν σημαίνει ότι έχεις “θέματα”.
Αν καθαρίζεις το πιάτο, δεν σημαίνει ότι κουβαλάς τραύματα.

Σημαίνει απλώς ότι κάπου μέσα σου υπάρχει μια μικρή ιστορία.

Και ίσως, την επόμενη φορά που θα κοιτάξεις το πιάτο σου στο τέλος του γεύματος, να αναρωτηθείς:

Τελικά χόρτασα;
Ή απλώς τελείωσα;