ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΑΡΑΔΕΧΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑΝ;

Υπάρχουν άνθρωποι που, ακόμη κι όταν τα γεγονότα είναι ξεκάθαρα, δεν παραδέχονται ποτέ το λάθος τους. Επιμένουν, αρνούνται, θυμώνουν ή μεταθέτουν την ευθύνη αλλού. Δεν είναι πάντα θέμα κακίας. Συχνά είναι θέμα φόβου.

ΦΟΒΟΣ ΟΤΙ ΘΑ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΕΙ Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥΣ

Για κάποιους, το να παραδεχτούν ένα λάθος σημαίνει ότι ραγίζει η εικόνα που έχουν χτίσει για τον εαυτό τους. Αν πιστεύουν ότι πρέπει να είναι δυνατοί, αλάνθαστοι ή ανώτεροι, η παραδοχή βιώνεται σαν προσωπική κατάρρευση.

ΦΟΒΟΣ ΑΠΟΡΡΙΨΗΣ

Πολλοί συνδέουν το λάθος με την απώλεια αγάπης ή αποδοχής. Αν παραδεχτώ ότι έφταιξα, ίσως με απορρίψουν. Ίσως με δουν αλλιώς. Αυτό το άγχος μπορεί να είναι βαθιά ριζωμένο από την παιδική ηλικία.

ΦΟΒΟΣ ΝΤΡΟΠΗΣ

Η ντροπή είναι ένα από τα πιο έντονα και δύσκολα συναισθήματα. Δεν είναι απλώς «έκανα κάτι λάθος», αλλά «είμαι λάθος». Για να αποφύγουν αυτό το βάρος, κάποιοι επιλέγουν την άρνηση.

ΦΟΒΟΣ ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΕΛΕΓΧΟΥ

Η παραδοχή ευθύνης σημαίνει ότι χάνω τον έλεγχο της αφήγησης. Ότι δίνω χώρο στον άλλον να κρίνει. Κάποιοι άνθρωποι δεν αντέχουν αυτή την αίσθηση ευαλωτότητας.

ΕΥΘΡΑΥΣΤΗ ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ

Παρά την επιφανειακή αυτοπεποίθηση, συχνά κρύβεται εύθραυστη αυτοεκτίμηση. Αν το «είμαι σωστός» είναι το μόνο στήριγμα, τότε το «έκανα λάθος» γίνεται απειλή.

ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΤΙ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ;

Φοβούνται ότι αν παραδεχτούν το λάθος τους, θα μικρύνουν. Ότι θα χάσουν αξία. Ότι θα πάψουν να είναι σημαντικοί στα μάτια των άλλων.

Κι όμως, συμβαίνει το αντίθετο. Η ανάληψη ευθύνης είναι ένδειξη ωριμότητας και εσωτερικής δύναμης. Οι άνθρωποι που μπορούν να πουν «έκανα λάθος» δεν είναι πιο αδύναμοι. Είναι πιο σταθεροί μέσα τους.

Η άρνηση προστατεύει προσωρινά το εγώ. Η παραδοχή, όμως, χτίζει χαρακτήρα.