Τον αγόρασες με ενθουσιασμό. Τις πρώτες εβδομάδες τον χρησιμοποιούσες συστηματικά. Και μετά; Έγινε το πιο ακριβό έπιπλο του σπιτιού. Ο διάδρομος τρεξίματος μετατράπηκε σε κρεμάστρα για ρούχα, τσάντες και ό,τι δεν βρήκε θέση αλλού. Γιατί συμβαίνει αυτό και πώς αλλάζει;
ΓΙΑΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ
Στην αρχή υπάρχει κίνητρο. Μετά έρχεται η καθημερινότητα. Κούραση, έλλειψη χρόνου, βαρεμάρα. Ο εγκέφαλος προτιμά την άμεση ξεκούραση από τη μελλοντική ανταμοιβή της άσκησης. Αν ο διάδρομος είναι εύκολα προσβάσιμος, γίνεται και εύκολο σημείο εναπόθεσης αντικειμένων. Η συνήθεια χτίζεται γρήγορα.
ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΤΟΝ ΒΛΕΠΕΙΣ ΩΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ
Αν η άσκηση είναι τιμωρία, θα την αποφεύγεις. Σύνδεσέ την με κάτι ευχάριστο. Βάλε αγαπημένη σειρά μόνο όταν περπατάς. Άκου podcast που σε ενδιαφέρει. Κάνε το διάδρομο χώρο προσωπικού χρόνου.
ΜΙΚΡΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΟΧΙ ΜΕΓΑΛΑ ΛΟΓΙΑ
Μην λες από αύριο μία ώρα κάθε μέρα. Ξεκίνα με δέκα λεπτά. Η συνέπεια μετρά περισσότερο από τη διάρκεια. Όταν η κίνηση γίνει ρουτίνα, αυξάνεται φυσικά.
ΚΑΝΕ ΤΟΝ ΧΩΡΟ ΜΗ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΙΜΟ
Απομάκρυνε τα ρούχα. Βάλε κοντά ένα μπουκάλι νερό και τα αθλητικά σου. Όταν ο χώρος είναι έτοιμος για χρήση, μειώνεται η αντίσταση. Μην του επιτρέπεις να γίνει αποθήκη.
ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕ ΤΟΝ ΚΑΝΟΝΑ ΤΩΝ ΠΕΝΤΕ ΛΕΠΤΩΝ
Πες θα ανέβω μόνο για πέντε λεπτά. Στις περισσότερες περιπτώσεις θα συνεχίσεις. Το δύσκολο είναι η αρχή.
ΑΛΛΑΞΕ ΤΗΝ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΣΟΥ
Μην σκέφτεσαι πρέπει να γυμναστώ. Σκέψου είμαι άνθρωπος που κινείται. Όταν η άσκηση γίνει κομμάτι της ταυτότητάς σου, δεν χρειάζεται διαπραγμάτευση.
Ο διάδρομος δεν είναι το πρόβλημα. Η συνήθεια είναι. Αν τον αφήσεις, θα γίνει κρεμάστρα. Αν τον διεκδικήσεις, θα γίνει εργαλείο ενέργειας και αυτοφροντίδας. Η αλλαγή ξεκινά από μια μικρή κίνηση. Κυριολεκτικά.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου