ΜΙΑ ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΙΣΤΟΡΙΑ: Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΔΗΛΩΘΗΚΕ ΝΕΚΡΟΣ ΚΑΙ ΞΥΠΝΗΣΕ ΣΤΟ ΝΕΚΡΟΤΟΜΕΙΟ

Το 2007, στη Βενεζουέλα, ο 33χρονος Carlos Camejo ενεπλάκη σε σοβαρό τροχαίο ατύχημα. Μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο νοσοκομείο, όμως η κατάστασή του φαινόταν απελπιστική. Δεν αντιδρούσε, δεν υπήρχε εμφανής αναπνοή και οι γιατροί δεν κατάφεραν να ανιχνεύσουν σφυγμό.

Μετά τις απαραίτητες προσπάθειες ανάνηψης, διαπιστώθηκε ο θάνατός του.

Το σώμα του μεταφέρθηκε στο νεκροτομείο για τη διαδικασία της νεκροψίας — μια τυπική διαδικασία ώστε να διαπιστωθούν τα ακριβή αίτια θανάτου μετά από ατύχημα. Οι συγγενείς του είχαν ήδη ειδοποιηθεί ότι ο Carlos είχε χαθεί.

Λίγη ώρα αργότερα, οι ιατροδικαστές ξεκίνησαν τη διαδικασία.

Έκαναν την πρώτη τομή στο πρόσωπό του.

Και τότε συνέβη κάτι που κανείς από τους παρευρισκόμενους δεν θα ξεχνούσε ποτέ.

Ο «νεκρός» άνδρας άρχισε ξαφνικά να αιμορραγεί έντονα — όχι όπως συμβαίνει σε ένα άψυχο σώμα. Ταυτόχρονα, το σώμα του έκανε κινήσεις και ο ίδιος άφησε ήχους πόνου. Ο Carlos είχε ξυπνήσει την ώρα που οι γιατροί ετοιμάζονταν να τον νεκροτομήσουν.

Οι γιατροί πάγωσαν. Σταμάτησαν αμέσως τη διαδικασία και τον μετέφεραν πίσω στο χειρουργείο για να τον σταθεροποιήσουν.

Ο ίδιος αργότερα δήλωσε ότι ο έντονος πόνος από την τομή ήταν αυτός που τον «ξύπνησε». Μάλιστα, κράτησε ως απόδειξη τη χειρουργική ουλή στο πρόσωπό του, την οποία έδειχνε για χρόνια σε δημοσιογράφους για να αποδεικνύει ότι η ιστορία του δεν ήταν μύθος.

Οι ειδικοί εκτίμησαν ότι είχε βρεθεί σε εξαιρετικά βαθύ κώμα ή σε κατάσταση όπου οι ζωτικές λειτουργίες του είχαν πέσει σε τόσο χαμηλό επίπεδο, ώστε ο παλμός να μην μπορεί να ανιχνευθεί με τα μέσα της στιγμής.

Η περίπτωσή του έκανε τον γύρο του κόσμου και προκάλεσε μεγάλη συζήτηση για τα ιατρικά πρωτόκολλα επιβεβαίωσης θανάτου.

Γιατί όσο τρομακτικό κι αν ακούγεται, η ιατρική εξηγεί πως σε εξαιρετικά σπάνιες περιπτώσεις — όπως βαριά υποθερμία, δηλητηρίαση ή συγκεκριμένες νευρολογικές καταστάσεις — ο οργανισμός μπορεί να «σβήσει» τόσο πολύ, που να μοιάζει νεκρός.

Και η ιστορία του Carlos Camejo έμεινε ως μία από τις πιο ανατριχιαστικές υπενθυμίσεις ότι, μερικές φορές, η γραμμή ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο δεν είναι τόσο ξεκάθαρη όσο νομίζουμε…