ΜΑΡΙΑ: Η ΒΑΡΙΑ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΛΕΕΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΟΥΤΕ ΜΕ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΟΥΤΕ ΜΕ ΘΕΡΑΠΕΙΑ
Η Μαρία εδώ και τέσσερα χρόνια ζει μια καθημερινότητα που μοιάζει ασήκωτη. Δεν είναι απλώς θλίψη, δεν είναι μια κακή περίοδος, είναι βαριά κατάθλιψη που την κρατά καθηλωμένη στο κρεβάτι και μακριά από τη ζωή που κάποτε ονειρευόταν. Παρά τις επισκέψεις σε γιατρούς, τις θεραπείες και τις φαρμακευτικές αγωγές, η ψυχή της δεν βρίσκει ανάσα.
Όλα ξεκίνησαν όταν ο άντρας της την εγκατέλειψε, αφήνοντάς την μόνη με δύο παιδιά μόλις δύο και τριών ετών. Η Μαρία ήταν βαθιά ερωτευμένη, είχε δώσει τα πάντα σε αυτή τη σχέση, πίστευε πως η αγάπη τους δεν έμοιαζε με τις άλλες. Για εκείνη ήταν μοναδική, απόλυτη, σχεδόν σωτήρια. Η προδοσία ήρθε ξαφνικά και βίαια, σαν δηλητήριο. Η απιστία του δεν ήταν απλώς μια πράξη, ήταν το φάρμακι που γκρέμισε ό,τι είχε χτίσει μέσα της.
Από τότε, η Μαρία άρχισε να χάνεται. Δεν είχε πια δύναμη να σηκωθεί, να φροντίσει τον εαυτό της, να σταθεί ως μητέρα. Παραιτήθηκε σιωπηλά από τη ζωή και τα παιδιά της τα μεγαλώνει η μητέρα της, προσπαθώντας να καλύψει ένα κενό που πονάει όλους. Η Μαρία τα αγαπά, αλλά η κατάθλιψη της έχει στερήσει ακόμα και την ικανότητα να το δείχνει όπως θα ήθελε.
Η βαριά κατάθλιψη δεν μοιάζει με τεμπελιά ούτε με αδυναμία χαρακτήρα. Είναι μια ασθένεια που παραλύει το μυαλό και το σώμα, που κάνει το αύριο να μοιάζει απειλητικό και το σήμερα αβάσταχτο. Για κάποιους ανθρώπους, όπως η Μαρία, ούτε οι συμβουλές ούτε τα χάπια αρκούν από μόνα τους για να φέρουν άμεση λύτρωση.
Κι όμως, μέσα σε αυτή τη σκοτεινή πραγματικότητα υπάρχει μια σκληρή αλήθεια. Τη στιγμή που όλα μοιάζουν χαμένα, μόνο η ίδια μπορεί να πάρει την απόφαση να ζητήσει ξανά βοήθεια και να παλέψει, έστω και με μικρά βήματα. Οι άνθρωποι σαν τη Μαρία χρειάζονται στήριξη, κατανόηση και χρόνο, αλλά χρειάζονται και τη δική τους εσωτερική απόφαση να σταθούν ξανά στα πόδια τους.
Μια νέα αρχή δεν έρχεται ξαφνικά ούτε εύκολα. Ξεκινά από μια μικρή ρωγμή στο σκοτάδι, από την αποδοχή ότι αξίζουν να ζήσουν, όχι μόνο για τα παιδιά τους αλλά και για τον ίδιο τους τον εαυτό. Η Μαρία χρειάζεται βοήθεια, όπως χιλιάδες άλλοι άνθρωποι γύρω μας. Και όσο δύσκολος κι αν είναι ο δρόμος, η ζωή μπορεί να ξαναρχίσει, μόνο αν κάποια στιγμή το αποφασίσει.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου