ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΜΙΛΟΥΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΜΕ ΥΠΟΚΟΡΙΣΤΙΚΑ – ΤΙ ΛΕΝΕ ΟΙ ΨΥΧΟΛΟΓΟΙ

Στην καθημερινή επικοινωνία πολλοί άνθρωποι χρησιμοποιούν υποκοριστικά, δηλαδή λέξεις που τελειώνουν σε «-άκι», «-ούλα», «-άκι μου» ή «-ούλη». Για παράδειγμα λένε «καφεδάκι», «ψωμάκι», «μανούλα», «σπιτάκι» ή «φιλάκι». Όταν όμως αυτή η συνήθεια γίνεται πολύ συχνά, αρκετοί αναρωτιούνται τι μπορεί να σημαίνει για την προσωπικότητα κάποιου.

ΜΙΑ ΜΟΡΦΗ ΤΡΥΦΕΡΟΤΗΤΑΣ

Σύμφωνα με ψυχολόγους, η χρήση υποκοριστικών πολλές φορές δείχνει τρυφερότητα και συναισθηματική ζεστασιά. Οι άνθρωποι που μιλούν έτσι συχνά θέλουν να κάνουν την επικοινωνία πιο φιλική και πιο οικεία. Είναι ένας τρόπος να δείξουν συμπάθεια ή να δημιουργήσουν πιο ζεστό κλίμα στη συζήτηση.

ΣΥΝΗΘΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Σε πολλές περιπτώσεις πρόκειται απλώς για γλωσσική συνήθεια που έχει αποκτηθεί από την οικογένεια ή την περιοχή όπου μεγάλωσε κάποιος. Σε ορισμένες κουλτούρες ή οικογένειες τα υποκοριστικά χρησιμοποιούνται πολύ συχνά και θεωρούνται απόλυτα φυσιολογικά.

ΤΡΟΠΟΣ ΝΑ «ΜΑΛΑΚΩΝΕΙ» Ο ΛΟΓΟΣ

Κάποιοι ειδικοί επισημαίνουν ότι τα υποκοριστικά μπορούν να λειτουργούν και ως τρόπος να γίνεται ο λόγος πιο ήπιος. Για παράδειγμα, όταν κάποιος λέει «ένα θεματάκι» αντί για «ένα πρόβλημα», μπορεί να προσπαθεί ασυνείδητα να κάνει την κατάσταση να φαίνεται λιγότερο σοβαρή ή πιο εύκολη.

ΟΤΑΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΝΟΧΛΕΙ

Παρότι συχνά εκφράζουν ζεστασιά, σε ορισμένες περιστάσεις η υπερβολική χρήση υποκοριστικών μπορεί να θεωρηθεί υπερβολικά παιδική ή λιγότερο σοβαρή, ειδικά σε επαγγελματικά περιβάλλοντα. Γι’ αυτό η ισορροπία και η σωστή περίσταση παίζουν σημαντικό ρόλο.

ΤΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΒΓΑΖΟΥΝ ΟΙ ΕΙΔΙΚΟΙ

Οι ψυχολόγοι τονίζουν ότι η συχνή χρήση υποκοριστικών δεν δείχνει απαραίτητα κάτι αρνητικό για την προσωπικότητα. Συνήθως πρόκειται για συνδυασμό χαρακτήρα, συνήθειας και τρόπου επικοινωνίας.

Με λίγα λόγια, τα υποκοριστικά μπορεί να είναι απλώς ένας τρόπος να κάνουμε τον λόγο μας πιο ζεστό, πιο φιλικό και πιο ανθρώπινο.