ΟΙ ΦΡΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΠΡΟΔΙΔΟΥΝ ΝΑΡΚΙΣΣΙΣΤΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ – ΤΙ ΛΕΕΙ Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

Ο ναρκισσισμός δεν εκφράζεται μόνο μέσα από πράξεις· συχνά αποκαλύπτεται μέσα από λέξεις. Σύμφωνα με την ψυχολογία, οι άνθρωποι με έντονα ναρκισσιστικά χαρακτηριστικά τείνουν να χρησιμοποιούν συγκεκριμένες φράσεις που υποτιμούν, χειραγωγούν ή μεταθέτουν ευθύνες. Η αναγνώρισή τους μπορεί να μας βοηθήσει να προστατεύσουμε τα όριά μας και την ψυχική μας ισορροπία.

Παρακάτω παρουσιάζονται έξι χαρακτηριστικές εκφράσεις και τι πραγματικά κρύβεται πίσω από αυτές.

«ΥΠΕΡΒΑΛΛΕΙΣ ΠΑΝΤΑ»

Με αυτή τη φράση επιχειρείται η υποβάθμιση των συναισθημάτων του άλλου. Πρόκειται για μια μορφή αμφισβήτησης της πραγματικότητας του συνομιλητή, που τον κάνει να αμφιβάλλει για την κρίση του. Στόχος είναι να μετατοπιστεί η συζήτηση από τη συμπεριφορά του ναρκισσιστή στην «ευαισθησία» του άλλου.

«ΑΝ ΔΕΝ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ, ΦΥΓΕ»

Η φράση αυτή λειτουργεί ως έμμεση απειλή και εργαλείο ελέγχου. Αντί για διάλογο, προτείνεται η ρήξη. Έτσι, ο ναρκισσιστής διατηρεί την ισχύ του και αποφεύγει την ευθύνη.

«ΟΛΟΙ ΜΕ ΖΗΛΕΥΟΥΝ»

Η υπερβολική αίσθηση ανωτερότητας και η ανάγκη θαυμασμού είναι βασικά χαρακτηριστικά. Η πεποίθηση ότι οι άλλοι ζηλεύουν αποτελεί συχνά άμυνα απέναντι σε κριτική ή αποτυχία.

«ΔΕΝ ΦΤΑΙΩ ΕΓΩ, ΕΣΥ ΜΕ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕΣ»

Η μεταφορά ευθύνης είναι κεντρικό μοτίβο. Αντί να αναλάβει το λάθος, ο ναρκισσιστής τοποθετεί την αιτία στον άλλον, αποφεύγοντας την αυτοκριτική.

«ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΑΓΑΠΗΣΕΙ ΟΠΩΣ ΕΓΩ»

Πρόκειται για φράση που δημιουργεί εξάρτηση. Καλλιεργεί φόβο εγκατάλειψης και μειώνει την αυτοπεποίθηση του άλλου, ώστε να διατηρηθεί ο έλεγχος στη σχέση.

«ΕΓΩ ΞΕΡΩ ΚΑΛΥΤΕΡΑ»

Η ανάγκη κυριαρχίας και επιβολής γνώμης εκφράζεται μέσα από την απόλυτη βεβαιότητα. Δεν υπάρχει χώρος για διαφορετική άποψη, καθώς η αυτοεικόνα του ναρκισσιστή δεν επιτρέπει αμφισβήτηση.

ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΝΑ ΤΙΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ

Οι παραπάνω φράσεις δεν σημαίνουν απαραίτητα ότι κάποιος έχει διαγνωσμένη ναρκισσιστική διαταραχή. Ωστόσο, όταν επαναλαμβάνονται συστηματικά και συνοδεύονται από έλλειψη ενσυναίσθησης, υπερβολική ανάγκη επιβεβαίωσης και δυσκολία ανάληψης ευθύνης, αποτελούν προειδοποιητικά σημάδια.

Η επίγνωση είναι το πρώτο βήμα προστασίας. Θέτοντας σαφή όρια και διατηρώντας την αυτοεκτίμησή μας, μπορούμε να αποφύγουμε την ψυχολογική φθορά που συχνά προκαλούν τέτοιου είδους δυναμικές σχέσεων.