ΝΟΣΟΣ ΤΟΥ GRAVES ΤΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΘΕΡΑΠΕΥΕΤΑΙ

Η νόσος του Graves είναι ένα αυτοάνοσο νόσημα και αποτελεί την πιο συχνή αιτία υπερθυρεοειδισμού. Ο οργανισμός παράγει αντισώματα που διεγείρουν υπερβολικά τον θυρεοειδή αδένα, με αποτέλεσμα να εκκρίνει περισσότερες ορμόνες από όσες χρειάζεται το σώμα. Αυτό επηρεάζει σχεδόν όλα τα συστήματα του οργανισμού και μπορεί να προκαλέσει έντονα και ενοχλητικά συμπτώματα.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Τα συμπτώματα της νόσου Graves ποικίλλουν από άτομο σε άτομο και συχνά εξελίσσονται σταδιακά. Τα πιο συνηθισμένα είναι η απώλεια βάρους χωρίς δίαιτα, η ταχυκαρδία, η έντονη εφίδρωση και η δυσανεξία στη ζέστη. Πολλοί ασθενείς εμφανίζουν νευρικότητα, άγχος, ευερεθιστότητα και δυσκολία στον ύπνο.
Χαρακτηριστικά είναι επίσης το τρέμουλο στα χέρια, η μυϊκή αδυναμία και η κόπωση. Σε αρκετές περιπτώσεις παρατηρείται διόγκωση του θυρεοειδούς στον λαιμό, γνωστή ως βρογχοκήλη.
Ιδιαίτερο σύμπτωμα της νόσου Graves είναι τα προβλήματα στα μάτια, όπως έντονη ξηρότητα, ερυθρότητα, αίσθημα πίεσης ή και προβολή των ματιών, κατάσταση που ονομάζεται οφθαλμοπάθεια Graves.

ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Η διάγνωση βασίζεται σε αιματολογικές εξετάσεις που δείχνουν αυξημένες θυρεοειδικές ορμόνες και την παρουσία ειδικών αντισωμάτων. Συχνά συνοδεύεται από υπερηχογράφημα ή σπινθηρογράφημα θυρεοειδούς για καλύτερη αξιολόγηση της λειτουργίας του αδένα.

ΠΩΣ ΘΕΡΑΠΕΥΕΤΑΙ Η ΝΟΣΟΣ ΤΟΥ GRAVES

Η θεραπεία στοχεύει στη ρύθμιση της υπερβολικής παραγωγής θυρεοειδικών ορμονών και στην ανακούφιση των συμπτωμάτων. Η πιο συχνή αρχική προσέγγιση είναι η φαρμακευτική αγωγή με αντιθυρεοειδικά φάρμακα, τα οποία μειώνουν τη λειτουργία του θυρεοειδούς.
Σε ορισμένες περιπτώσεις επιλέγεται θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο, που καταστρέφει μέρος του θυρεοειδικού ιστού και μειώνει την υπερλειτουργία του αδένα. Σε πιο σοβαρές ή επίμονες περιπτώσεις μπορεί να προταθεί χειρουργική αφαίρεση του θυρεοειδούς.
Η αντιμετώπιση των οφθαλμικών συμπτωμάτων γίνεται ξεχωριστά και μπορεί να περιλαμβάνει ειδική αγωγή, ανάλογα με τη βαρύτητα.

Με σωστή θεραπεία και τακτική παρακολούθηση, τα περισσότερα άτομα με νόσο Graves μπορούν να έχουν φυσιολογική και ποιοτική ζωή. Η συνεργασία με ενδοκρινολόγο, η συνέπεια στη θεραπεία και η προσοχή στα συμπτώματα είναι καθοριστικής σημασίας για τον έλεγχο της νόσου.