Το φαγητό από άγχος είναι μια συνηθισμένη αντίδραση όταν τα συναισθήματα πιέζουν και το μυαλό αναζητά άμεση ανακούφιση. Δεν σχετίζεται με πραγματική πείνα αλλά με την ανάγκη για παρηγοριά, έλεγχο ή εκτόνωση. Το πρώτο και πιο ουσιαστικό βήμα είναι να αναγνωρίσεις πότε τρως επειδή πεινάς και πότε επειδή αγχώνεσαι.
Η παρατήρηση των ερεθισμάτων που σε οδηγούν στο φαγητό είναι καθοριστική. Αν διαπιστώσεις ότι τρως όταν νιώθεις πίεση, θυμό ή κούραση, μπορείς να αρχίσεις να παρεμβαίνεις στη στιγμή πριν φτάσεις στην κουζίνα. Μια μικρή παύση με λίγες βαθιές αναπνοές βοηθά το σώμα να ηρεμήσει και μειώνει την παρόρμηση.
Η δημιουργία εναλλακτικών τρόπων εκτόνωσης είναι εξίσου σημαντική. Ένα σύντομο περπάτημα, λίγα λεπτά διατάσεων, μουσική ή γραφή μπορούν να προσφέρουν ανακούφιση χωρίς φαγητό. Στόχος δεν είναι να καταπιέσεις το συναίσθημα αλλά να το διαχειριστείς με πιο υποστηρικτικό τρόπο.
Η τακτική και ισορροπημένη διατροφή βοηθά να μειωθούν τα επεισόδια συναισθηματικής υπερφαγίας. Όταν το σώμα στερείται τροφή για πολλές ώρες, το άγχος και η επιθυμία για γρήγορα και ανθυγιεινά σνακ αυξάνονται. Σταθερά γεύματα συμβάλλουν στη σταθερότητα τόσο του σώματος όσο και της διάθεσης.
Εξίσου σημαντική είναι η στάση απέναντι στον εαυτό σου. Οι ενοχές μετά από ένα επεισόδιο φαγητού από άγχος συντηρούν τον φαύλο κύκλο. Η κατανόηση και η αποδοχή βοηθούν περισσότερο από την αυστηρή αυτοκριτική και ανοίγουν τον δρόμο για ουσιαστική αλλαγή.
Αν το φαγητό από άγχος γίνεται συχνό και ανεξέλεγκτο, η υποστήριξη από ειδικό ψυχικής υγείας ή διατροφής μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμη. Δεν πρόκειται για έλλειψη θέλησης αλλά για έναν τρόπο διαχείρισης συναισθημάτων που μπορεί να αλλάξει με σωστή καθοδήγηση και φροντίδα.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου