ΓΙΑΤΙ ΠΟΛΛΑ ΜΩΡΑ ΔΕΝ ΚΛΑΙΝΕ ΑΜΕΣΩΣ ΜΕ ΤΟ ΠΟΥ ΓΕΝΝΙΟΥΝΤΑΙ

Το πρώτο κλάμα ενός νεογέννητου θεωρείται από τους περισσότερους ως ένδειξη ζωής και καλής υγείας. Ωστόσο, δεν είναι όλα τα μωρά ίδια και δεν κλαίνε πάντα αμέσως μετά τη γέννησή τους. Αυτό το φαινόμενο είναι συχνό και στις περισσότερες περιπτώσεις απολύτως φυσιολογικό.

Ένας βασικός λόγος είναι η ομαλή και ήρεμη προσαρμογή του νεογνού στο νέο περιβάλλον. Κατά τη διάρκεια της κύησης το μωρό ζει σε ένα ζεστό και προστατευμένο περιβάλλον χωρίς ανάγκη για αναπνοή μέσω των πνευμόνων. Με τη γέννηση ξεκινά σταδιακά η λειτουργία της αναπνοής και σε ορισμένα βρέφη αυτή η μετάβαση γίνεται ήπια χωρίς έντονη αντίδραση ή άμεσο κλάμα.

Ρόλο παίζουν επίσης οι συνθήκες του τοκετού. Ένας φυσιολογικός και σχετικά γρήγορος τοκετός μπορεί να μην προκαλέσει έντονο στρες στο μωρό, με αποτέλεσμα να εμφανίζεται ήρεμο και απλώς να αναπνέει κανονικά χωρίς να κλαίει. Αντίθετα, το κλάμα συχνά αποτελεί αντανακλαστική αντίδραση σε έντονα ερεθίσματα όπως το φως, ο θόρυβος ή η αλλαγή θερμοκρασίας.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, το μωρό μπορεί να είναι απλώς νυσταγμένο ή χαλαρό λόγω φαρμάκων που χορηγήθηκαν στη μητέρα κατά τον τοκετό, όπως αναισθητικά ή αναλγητικά. Αυτά μπορεί να επηρεάσουν προσωρινά την εγρήγορση του νεογνού, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι υπάρχει πρόβλημα υγείας.

Τέλος, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι οι γιατροί και οι μαίες δεν βασίζονται αποκλειστικά στο κλάμα για να αξιολογήσουν την κατάσταση του νεογέννητου. Εξετάζουν την αναπνοή, τον καρδιακό ρυθμό, τον μυϊκό τόνο και το χρώμα του δέρματος. Εφόσον αυτά είναι φυσιολογικά, η απουσία άμεσου κλάματος δεν αποτελεί λόγο ανησυχίας και το μωρό θεωρείται υγιές.