Ο ΦΑΝΗΣ ΠΑΝΤΡΕΥΤΗΚΕ ΝΟΜΙΖΟΝΤΑΣ ΟΤΙ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΘΑ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙ ΤΗΝ ΠΡΩΗΝ ΤΟΥ-ΤΗΝ ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ ΑΚΟΜΑ
Ο Φάνης παντρεύτηκε για να ξεχάσει… αλλά δεν ξέχασε ποτέ.
Ο Φάνης μας έστειλε ένα e-mail μέσα στη νύχτα. Όχι για να κατηγορήσει. Όχι για να δικαιολογηθεί. Μόνο για να πει τον πόνο του και να ζητήσει βοήθεια.
«Το μυαλό μου έχει τρελαθεί», γράφει. «Τη σκέφτομαι συνέχεια. Η φωνή της είναι μέσα στο κεφάλι μου. Δεν ξέρω τι να κάνω…»
Η ιστορία του ξεκινά από τα φοιτητικά χρόνια. Γνωρίστηκαν στο πανεπιστήμιο. Ήταν μαζί είκοσι ολόκληρα χρόνια. Μεγάλωσαν μαζί, άλλαξαν μαζί, έκαναν όνειρα, σχέδια, μια ολόκληρη ζωή. Κι όμως, μια μέρα, χωρίς κάποιον συγκεκριμένο λόγο –τουλάχιστον έτσι το βίωσε εκείνος–, εκείνη του είπε πως «τελείωσε». Απλώς… τελείωσε.
Ο Φάνης έμεινε πίσω. Στα 46 του πια, μόνος, άδειος, με μια απουσία που δεν γέμισε ποτέ. Και τότε πήρε μια απόφαση που σήμερα τον βαραίνει: παντρεύτηκε την Άννα, πιστεύοντας πως έτσι θα καταφέρει να ξεπεράσει «τη γυναίκα της ζωής του», όπως ο ίδιος την αποκαλεί ακόμα μέσα του βαθιά και σιωπηλά.
Τη σκέφτεται κάθε μέρα. Σε άσχετες στιγμές. Στη σιωπή. Στον ύπνο του. Ακούει τη φωνή της στο μυαλό του, θυμάται πράγματα που δεν έπρεπε να πονάνε πια, αλλά πονάνε. Κι ο πόνος αυτός δεν λέει να φύγει. Ένα τεράστιο ΓΙΑΤΙ τον βασανίζει...
Το πιο σκληρό απ’ όλα;
Η Άννα δεν έχει καταλάβει το παραμικρό. Ζει έναν γάμο που πιστεύει πως είναι αληθινός. Κι ο Φάνης υποφέρει διπλά: από τον ανεκπλήρωτο έρωτα και από τις ενοχές. «Δεν θέλω να τη στεναχωρήσω», γράφει. «Δεν της αξίζει».
Έτσι ζει. Ανάμεσα σε δύο ζωές. Σε μια γυναίκα που έφυγε και σε μια γυναίκα που είναι δίπλα του. Και ο ίδιος… κάπου στη μέση, χαμένος, κουρασμένος, με μια καρδιά που δεν είπε ποτέ το τελευταίο αντίο.
Ο Φάνης δεν ζητά λύσεις θαύματα. Ζητά απλώς να ακουστεί. Να του πει κάποιος αν είναι φυσιολογικό να πονάς τόσο πολύ ακόμα. Αν γίνεται να συνεχίσεις όταν η αγάπη της ζωής σου δεν έφυγε ποτέ από μέσα σου.
Κι ίσως, μόνο ίσως, να βρει το κουράγιο να αντιμετωπίσει την αλήθεια. Όποια κι αν είναι αυτή.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου