ΕΙΝΑΙ ΨΥΧΑΝΑΓΚΑΣΜΟΣ ΝΑ ΣΤΡΩΝΕΙΣ ΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΣΟΥ ΑΜΕΣΩΣ ΟΤΑΝ ΞΥΠΝΗΣΕΙΣ;

Για κάποιους το στρώσιμο του κρεβατιού μόλις ανοίξουν τα μάτια τους είναι μια απλή συνήθεια. Για άλλους μοιάζει με απόλυτη ανάγκη που δεν μπορεί να περιμένει ούτε λεπτό. Το ερώτημα είναι αν αυτή η συμπεριφορά κρύβει ψυχαναγκασμό ή αν πρόκειται απλώς για θέμα χαρακτήρα και οργάνωσης.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, το να στρώνει κανείς το κρεβάτι του αμέσως μετά το ξύπνημα δεν είναι ψυχαναγκασμός. Συνδέεται με την ανάγκη για τάξη, έλεγχο και ένα αίσθημα ολοκλήρωσης που δίνει θετική εκκίνηση στη μέρα. Πολλοί άνθρωποι νιώθουν ηρεμία και ικανοποίηση βλέποντας τον χώρο τους τακτοποιημένο, κάτι που επηρεάζει ευχάριστα και τη διάθεσή τους.

Ωστόσο, όταν το στρώσιμο του κρεβατιού συνοδεύεται από έντονο άγχος, εκνευρισμό ή φόβο ότι κάτι κακό θα συμβεί αν δεν γίνει αμέσως ή με απόλυτα συγκεκριμένο τρόπο, τότε μπορεί να αγγίζει τα όρια του ψυχαναγκασμού. Σε αυτές τις περιπτώσεις η πράξη δεν προσφέρει χαλάρωση αλλά λειτουργεί σαν αναγκαστική εκτόνωση της έντασης.

Η διαφορά βρίσκεται στο συναίσθημα που συνοδεύει τη συνήθεια. Αν γίνεται από επιλογή και σου φτιάχνει τη διάθεση, τότε είναι απλώς μια υγιής ρουτίνα. Αν όμως γίνεται επειδή δεν αντέχεις την ιδέα να το αφήσεις ακατάστατο και αυτό σε καταπιέζει, ίσως αξίζει να το παρατηρήσεις λίγο πιο προσεκτικά.

Άρα, το στρώσιμο του κρεβατιού δεν είναι από μόνο του ψυχαναγκασμός. Είναι μια καθημερινή συνήθεια που αποκτά διαφορετικό νόημα ανάλογα με το πώς σε κάνει να νιώθεις και πόσο χώρο καταλαμβάνει στο μυαλό σου.