ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΚΟΨΕΙ Ο ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΕΝΤΕΛΩΣ ΤΗ ΖΑΧΑΡΗ;

 

Η ζάχαρη έχει αποκτήσει κακή φήμη και όχι άδικα. Η υπερκατανάλωσή της συνδέεται με παχυσαρκία, διαβήτη και φλεγμονές. Όμως άλλο πράγμα το «κόβω το πολύ» και άλλο το «την κόβω εντελώς». Γιατί το απόλυτο καθόλου δεν είναι πάντα υγιές.

Ο ανθρώπινος οργανισμός χρειάζεται γλυκόζη για να λειτουργήσει. Είναι η βασική πηγή ενέργειας για τον εγκέφαλο, τους μυς και το νευρικό σύστημα. Όταν η ζάχαρη κόβεται εντελώς, το σώμα αναγκάζεται να βρει εναλλακτικές, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε κόπωση, πονοκεφάλους, εκνευρισμό και δυσκολία συγκέντρωσης.

Επιπλέον, η απόλυτη στέρηση μπορεί να διαταράξει τον μεταβολισμό και τις ορμόνες, ειδικά αν δεν γίνεται με σωστό σχεδιασμό. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί που κόβουν τελείως τη ζάχαρη καταλήγουν σε έντονες λιγούρες ή επεισόδια υπερφαγίας.

Το κλειδί είναι το μέτρο. Όχι τα γλυκά καθημερινά, όχι η κρυφή ζάχαρη σε όλα, αλλά ούτε και η απόλυτη απαγόρευση. Η φυσική ζάχαρη από φρούτα, μέλι ή ανεπεξέργαστες τροφές μπορεί να έχει θέση σε μια ισορροπημένη διατροφή.

Στην υγεία, όπως και στη ζωή, το «όλα ή τίποτα» σπάνια λειτουργεί. Το σώμα μας χρειάζεται ισορροπία, όχι ακρότητες.